บทที่ 794 สมบัติที่ทำให้คนตาลาย

กล่องผ้าแพรขนาดเล็กครั้นถูกเปิดออก ปราณวิญญาณพลันกระจายไปรอบๆ กลิ่นโอสถที่ทำให้คนรู้สึกโปร่งโล่งสายหนึ่งลอยไปทั่ววังฝูงมังกร

ด้านในกล่องผ้าแพรวางไว้ด้วยยาลูกกลอนเม็ดหนึ่ง มันเปล่งแสงสีทองจางๆ บนผิวมีปราณสีม่วงบางๆ ลอยวนเวียนอยู่ชั้นหนึ่ง ไม่สลายไปไหน

เยี่ยนจ้าวเกอมองโอสถเม็ดนี้ แววตาพลันหยั่งลึก

เมื่อครู่ตอนที่ยังไม่ได้เปิดกล่องผ้าแพร เยี่ยนจ้าวเกอสัมผัสได้อย่างเลือนรางเท่านั้น

ตอนนั้นเขานึกว่าเป็นความรู้สึกหลอนของตัวเอง

รอจนเขาเปิดกล่องผ้าแพร แล้วเห็นตัวโอสถเสร็จ ในใจก็ไร้ข้อกังขา จำได้ในทันที

โอสถนี้มีชื่อว่าโอสถทองโอบอุ้ม มีสรรพคุณน่าทึ่งยิ่ง

หากคนธรรมดารับประธาน จะเพิ่มอายุขัย คงความเยาว์วัย เปิดสัมผัสระหว่างคนกับธรรมชาติ สามารถได้ยินคำบัญชาจากสวรรค์ คนที่ตายจะฟื้นคืนชีพ ต่อให้เหลือแต่กระดูกขาวก็ไม่เว้น

หากผู้ฝึกวรยุทธ์รับประทาน จะได้เชื่อมต่อกับจักรวาล รับปราณเซียนในจักรวาลที่บริสุทธิ์ที่สุดและน่าอัศจรรย์ที่สุดเข้าไปในร่าง ได้รับประโยชน์เหลือคณนา

โอสถชนิดนี้ มีแค่ในวังเทพก่อนมหาภัยพิบัติเท่านั้น ถูกเก็บอยู่ในตำหนักโอสถวังเทพ

แม้ว่าจะเป็นเหล่าเซียนในวังเทพ ก็ต้องการโอสถวิญญาณชนิดนี้ เนื่องจากว่าหากรับประทานจะสามารถเชื่อมต่อและหายใจ รับเอาปราณเซียนระดับสูงสุดของสวรรค์ได้เข้าไปได้

เพราะข้อกำหนดที่พลังฝึกปรือไม่ถึง นั่นจึงเป็นสวัสดิการที่คนน้อยคนถึงจะได้รับ

ถึงแม้ว่าจะรับประทานโอสถทองโอบอุ้ม และหายใจรับปราณเซียนจากจักรวาลเข้าไปโดยมีพลังฝึกปรือไม่ถึง ก็จะได้แค่สายเดียว แต่สายเดียวที่ว่านี้ก็มีค่าเหลือประมาณแล้ว

โลกซ้อนโลกในปัจจุบันมีปราณวิญญาณเต็มเปี่ยมถึงขีดสุด เหนือว่าโลกเบื้องล่างอย่างโลกแปดพิภพ โลกผืนสมุทร โลกลอยน้ำ และโลกปีศาจอัคคี

เมื่อเยี่ยนจ้าวเกอมาถึงที่นี่เป็นครั้งแรก เขามีความรู้สึกเหมือนได้กลับไปอยู่ในมหาจักรวาลก่อนมหาภัยพิบัติอยู่หลายส่วน

กระนั้นก็เป็นแค่ในระดับที่ใกล้เคียงกัน หากเทียบกับในช่วงเวลาที่รุ่งเรืองที่สุดก่อนมหาภัยพิบัติแล้ว โลกซ้อนโลกยังด้อยกว่าเล็กน้อย

บางทีทางเขาคุนหลุนใหม่ซึ่งอยู่ในเขตมหานภากลางอาจจะดีกว่าเขตตะวันอาคเนย์ก็ได้

ทว่าสภาพแวดล้อมของมหาจักรวาลก่อนมหาภัยพิบัติก็แบ่งเป็นหลายระดับเช่นกัน วังเทพบนสวรรค์ย่อมเป็นตัวตนที่โดดเด่นที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย

ปราณเซียนนอกจักรวาลก็มีแค่สวรรค์ชั้นบนสุดของวังเทพเท่านั้นถึงจะมี ในวังเทพมีอยู่น้อยคนที่จะสามารถสัมผัสได้

ความหายากของปราณเซียนนอกจักรวาล และความน่าอัศจรรย์ของโอสถทองโอบอุ้ม สามารถเห็นได้จากเรื่องนี้

มหาภัยพิบัติทำให้วังเทพถูกทำลาย ของวิเศษมากมายสูญสลายไปพร้อมกัน

โชคชะตาของตำหนักโอสถเป็นอย่างไร เยี่ยนจ้าวเกอไม่ทราบ โอสถวิเศษมากมายที่เก็บไว้ด้านในเป็นอย่างไร เขาก็ไม่รู้เช่นเดียวกัน

แต่กลับคิดไม่ถึงว่า วันนี้จะได้เห็นโอสถทองโอบอุ้มเม็ดหนึ่ง

เยี่ยนจ้าวเกอลูบคางของตัวเอง

โอสถทองโอบอุ้มเม็ดนี้มีคุณค่ามากกว่าทุกอย่างในถุงย่อส่วนของฉีเหว่ยรวมกันเสียอีก

เขาควานหาในถุงย่อส่วน เจอม้วนคัมภีร์เล่มหนึ่ง เนื้อหาเป็นตัวหนังสือที่ฉีเหว่ยบันทึกไว้

ส่วนใหญ่แล้วเป็นความเข้าใจจากการศึกษาค่ายกลของฉีเหว่ย หรือไม่ก็เป็นค่ายกลและซากโบราณสถานที่เขาได้พบเห็นในขณะเดินทาง แล้วบันทึกไว้

มันไม่เป็นระบบระเบียบ ค่อนข้างสับสน เห็นได้ว่าเป็นการบันทึกอย่างลวกๆ

นอกจากนั้นยังครอบคลุมข้อมูลพิเศษจำนวนหนึ่งด้วย

ในนี้มีการกล่าวถึงการได้โอสถทองโอบอุ้มเม็ดนี้มาโดยบังเอิญ

ฉีเหว่ยไม่รู้จักโอสถทองโอบอุ้ม แต่ว่าพอจะตรวจสอบได้ว่าโอสถเซียนเม็ดนี้มีประโยชน์เหลือคณา ทำให้เขาไม่อาจอนุมานได้

หลังจากมาถึงทะเลหวงเจีย เนื่องจากต้องดูแลค่ายกลบูชาฟ้า ฉีเหว่ยจึงใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการเดินทาง

ในการเดินทางครั้งหนึ่ง เขาได้โอสถทองโอบอุ้มมาโดยบังเอิญ เพราะรู้สึกได้ถึงความเร้นลับและความอัศจรรย์ที่อยู่ด้านใน จึงตัดสินใจว่าจะจัดการอย่างระมัดระวัง ทำความเข้าใจโอสถชิ้นนี้ให้ทะลุปรุโปร่งก่อนจึงค่อยจัดการอีกครั้ง

ในบันทึกได้จดความรู้ที่กระจัดกระจายซึ่งฉีเหว่ยได้ทำความเข้าใจตัวโอสถไว้ด้วย