บทที่ 804 พวกเจ้าเข้าใจเล่นกันนัก

บุรุษหนุ่มสามคน มีสองคนที่ใส่อาภรณ์สีขาวเสื้อคลุมสีน้ำเงิน อีกคนหนนึ่งใส่อาภรณ์สีดำ

เยี่ยนจ้าวเกอเห็นดังนั้นก็เบะปาก “เจ้าหมอนี่จะปลอมตัวทั้งทีไม่ยอมลงทุน”

สวมอาภรณ์ขาว คลุมทับด้วยเสื้อคลุมสีน้ำเงิน ขอบเสื้อคลุมขลิบดำ อายุน้อยมีชื่อเสียง หน้าตาหล่อเหลา ครอบครองตราประทับตะวัน

นี่เป็นภาพลักษณ์ที่โดยพื้นฐานแล้วแพร่หลายออกไปมากที่สุดของเยี่ยนจ้าวเกอ หากจะมีความแตกต่างตรงไหน ส่วนใหญ่จะขยายอยู่บนพื้นฐานนี้

คนสามคนตรงหน้าต่างเรียกได้ว่าหล่อเหลาทั้งสิ้น

“ชั้นสอง ชั้นสอง ชั้นหนึ่ง…” เสี่ยวอ้ายกำลังให้คะแนนตามมาตรฐานของตัวเองอย่างสนใจ จู่ๆ ก็พลันอึ้งกับที่

นางเบิกตามองภาพเหมือนเงาแสงอยู่ครึ่งวัน จากนั้นก็หันไปมองเยี่ยนจ้าวเกอที่อยู่ด้านข้าง เคลื่อนไหวแรงจนเกือบทำให้คอตัวเองเคล็ด

เฟิงอวิ๋นเซิงกับอาหู่ต่างมีใบหน้าตกตะลึง

เยี่ยนจ้าวเกอหยีตา “น่าสนใจ”

ด้านในเงาแสง คนที่สวมรอยเป็นเยี่ยนจ้าวเกอทั้งสามคน สองคนยังพอทำเนา มีคนหนึ่งที่มองไปกลับเหมือนตัวเยี่ยนจ้าวเกอไปนั่งอยู่ที่นั่น

พวกเฟิงอวิ๋นเซิง อาหู่ และเสี่ยวอ้ายพอเห็นแวบแรก ต่างก็ตกใจ

พวกเขาพินิจอย่างละเอียด เห็นหน้าตาของอีกฝ่ายเหมือนตัวเยี่ยนจ้าวเกอไม่ผิดเพี้ยน

เพราะว่านั่งอยู่ จึงไม่อาจเปรียบเทียบท่วงท่าได้ แต่ถ้ามองหยาบๆ กลับแทบจะเหมือนกับเยี่ยนจ้าวเกอ

คนทั้งสองเหมือนมาจากพิมพ์เดียวกัน

ต้องสังเกตอย่างละเอียด จึงจะพบว่า การพูดคุยและการแสดงสีหน้าของคนผู้นี้ รวมถึงนิสัยความเคยชิน ล้วนแตกต่างกับเยี่ยนจ้าวเกอ

ทว่าตัวปลอมผู้นี้แทบจะอยู่ในขั้นเปลี่ยนปลอมเป็นจริงได้

ต้องเป็นพวกเฟิงอวิ๋นเซิงที่อยู่ด้วยกับเยี่ยนจ้าวเกอ และคนที่คุ้นเคยกับเยี่ยนจ้าวเกอมากๆ จึงจะมองข้อบกพร่องออก

คนผู้นี้หากไปเดินผ่านพวกกู้หง กงซุนอู่ และโจวฮ่าวเซิงบนทะเลหวงเจีย พวกกู้หงถ้าหากมองแค่ผิวเผิน ไม่ได้สัมผัสคลื่นญาณจริงแท้และกลิ่นอายอย่างละเอียด เกรงว่าจะถูกหลอกเอาได้

ส่วนสถานที่ที่เยี่ยนจ้าวเกอไม่รู้จักโดยสิ้นเชิงอย่างเกาะอาทิตย์ตก ต่อให้มีภาพเหมือนเงาแสงมาเปรียบ ก็มองข้อบกพร่องไม่ออก

เยี่ยนจ้าวเกอมองคนผู้นี้พลางหัวเราะเหอะๆ “ใช้ได้ นี่จึงเรียกว่าเตรียมตัวพร้อมเพรียง รักในสิ่งที่ทำ มีความเป็นมืออาชีพ”

วินาทีนี้ เยี่ยนจ้าวเกอรู้สึกสนใจขึ้นมาจริงๆ แล้ว

ด้วยเหตุนี้เขาจึงไม่ให้ร่างแยกสมุทรสุดขอบโลกเข้าไปด้านใน แต่ให้รออยู่นอกจวนตระกูลเซี่ยต่อ เพื่อชมงิ้วใหญ่เรื่องนี้

ด้านในจวนตระกูลเซี่ยในตอนนี้ เซี่ยเลี่ยง ประมุขตระกูลที่อยู่บนที่นั่งประธาน กำลังกวาดสายตามองรอบๆ ก่อนจะกล่าวเสียงทุ้ม “เจ้าชายพระอาทิตย์ได้ให้เกียรติมาถึง ตระกูลเซี่ยของข้าควรรู้สึกมีหน้ามีตา เพียงแต่สถานการณ์ในตอนนี้มีความไม่ชัดเจน ไม่ทราบว่าทั้งสามท่านมีอะไรจะชี้แนะข้าหรือไม่?”

ซ้ายมือของเขา เป็นชายหนุ่มร่างสูงชะลูด สวมอารภรณ์สีขาว คลุมทับเสื้อคลุมสีน้ำเงิน

คนหนุ่มผู้นี้เอ่ยปากอย่างราบเรียบ “ข้าแซ่เยี่ยนไม่มีอะไรจะชี้แนะประมุขตระกูลเซี่ย ทว่าหากประมุขตระกูลเซี่ยมีปัญหาตรงไหน ก็สามารถเดินทางไปยังเขาโถงทอง เช่นนั้นย่อมได้รับคำตอบแน่นอน”

เขาคลึงหยกแขวนชิ้นหนึ่งในมือ บนปลายนิ้วมีแสงสว่างแวววาว

เมื่อเห็นหยกแขวนชิ้นนี้ คิ้วขาวของเซี่ยเลี่ยงก็สั่นไหวเล็กน้อย

คนผู้นี้คือคนที่เรียกตัวเองว่าเยี่ยนจ้าวเกอ ซึ่งมาถึงเป็นคนแรก

เซี่ยเลี่ยงไม่รู้จักเขา แต่จำหยกแขวนชิ้นนั้นในมือเขาได้ เป็นสิ่งของจากเขาโถงทองนั่นเอง

เยี่ยนจ้าวเกอมีความสัมพันธ์แน่นแฟ้นกับเขาโถงทอง ทุกคนล้วนทราบดี เซี่ยเลี่ยงแม้ว่าจะไม่อาจยืนยันได้ว่าคนผู้นี้เป็นตัวจริงหรือตัวปลอม แต่ไม่ว่าจะพูดอย่างไร อีกฝ่ายก็มีของวิเศษของเขาโถงทองอยู่ด้วย อีกทั้งยังเป็นจอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์ขั้นสอง ขั้นรวมรูประยะกลาง จึงไม่อาจมองข้ามได้