บทที่ 810 ตำหนักโอสถและเตาโอสถของวังเทพ

“อาจารย์ปู่หลงหรือ?” เยี่ยนจ้าวเกอได้ยินก็ยิ้มเล็กน้อย “ดูเหมือนท่านจะได้รับความสำคัญจากสำนักที่ท่านอยู่มากทีเดียว ถึงขั้นรู้เรื่องที่เป็นความลับเช่นนี้ด้วย

“แต่ว่า…” ต่อมาเยี่ยนจ้าวเกอกลับส่ายหน้า “ข้าแตกต่างกับท่าน แตกต่างกับคนผู้นั้น”

อีกฝ่ายมองเยี่ยนจ้าวเกออย่างล้ำลึก

เขาสามารถมาถึงโลกซ้อนโลกและเคลื่อนไหวด้วยตัวคนเดียวได้ ไหนเลยจะไม่ใช่คนที่ระวังคำพูด?

การเผยข้อมูลเหมือนกับโพล่งออกมาเมื่อครู่ ความจริงแล้วเป็นการสืบถามและชี้นำเยี่ยนจ้าวเกออีกครั้ง

อาจารย์ปู่ของเขาถ่ายทอดวิชาให้กับลูกศิษย์คนเดียว ในโลกซ้อนโลกมีแค่คนคนเดียวเท่านั้น

นอกจากนั้นยังไม่ใช่การสืบทอดของศิษย์อาจารย์ แต่เป็นการสืบทอดทางสายเลือด หลังจากเหลือลูกหลานไว้ในโลกซ้อนโลกเสร็จ ผู้อาวุโสก็จากไป ไม่รั้งอยู่ที่โลกซ้อนโลกอีก

เขาถึงแม้ว่าจะไม่รู้ว่าคนที่อยู่ในโลกซ้อนโลกเป็นใคร สถานะภายนอกเป็นอย่างไร แต่ไม่ใช่เยี่ยนจ้าวเกออย่างแน่นอน

สำหรับเยี่ยนจ้าวเกอ เขาไม่ค่อยรู้จักมากนัก แต่เขาก็รู้ว่าบิดาของเยี่ยนจ้าวเกอปรากฎตัวขึ้นที่ทะเลหวงเจีย สถานะจึงเป็นที่ประจักษ์แล้ว

ถ้าหากเมื่อครู่เยี่ยนจ้าวเกอยอมรับเพื่อทำให้เขาเข้าใจผิด เขาก็จะทราบในทันทีว่าเยี่ยนจ้าวเกอไม่เข้าใจสถานการณ์

กระนั้นคำปฏิเสธของเยี่ยนจ้าวเกอในตอนนี้ทำให้เขาไม่อาจแยกแยะได้อีกแล้ว

เยี่ยนจ้าวเกอมองอีกฝ่าย หัวเราะขึ้น “อย่าวางแผนหลอกข้าจะดีกว่า ตอบข้ามาตามตรงดีๆ เถอะ ข้าไม่เคยรังเกียจการทรมานเพื่อเค้นข้อมูลอยู่แล้ว”

“แม้ท่านจะมีอายุมากกว่าข้า แต่ว่าท่ามกลางจอมยุทธ์ระดับเดียวกันยังคงนับว่าอายุน้อยถึงขีดสุด ไม่ว่าจะเป็นพรสวรรค์หรือความทะเยอทะยานล้วนยอดเยี่ยม บางทีอาจจะมั่นใจในพลังใจของตัวเองมากเช่นกัน”

ชายหนุ่มหยิบเข็มทองเล่มหนึ่งออกมาด้วยรอยยิ้ม ส่ายไปมาตรงหน้าอีกฝ่าย “แต่ว่าเข็มแกนน้ำแข็งซึ่งเป็นหนึ่งในเจ็ดมหาโทษทัณฑ์ ไม่ทราบว่าท่านจะทนทานได้หรือไม่? ด้วยความเป็นมาของท่าน น่าจะเคยได้ยินเข็มแกนน้ำแข็งอยู่กระมัง?”

“ท่านเป็นลูกศิษย์สายเหนือพิสุทธิ์ มีเบื้องหลังล้ำลึก ทั้งหมดนี้ล้วนไม่แปลกปลอม ทว่าในเมื่อท่านสวมรอยเป็นข้า อีกทั้งยังตกมาอยู่ในมือข้า ข้าจะจัดการท่านอย่างไร ล้วนไม่มีข้อกริ่งเกรง”

“หากพูดอย่างหน้าด้านไร้ยางอาย ต่อให้ข้าถลกหนังดึงเส้นเอ็นท่าน ป่นกระดูกท่านให้กลายเป็นผง ผู้อาวุโสของท่านคิดแก้แค้น เดินทางมายังโลกซ้อนโลกเพื่อตามหาข้า ก็ต้องผ่านด่านกษัตริย์ดินไปก่อน”

ชายหนุ่มผู้นั้นกล่าวด้วยรอยยิ้มขื่นขม “ข้าสวมรอยเป็นท่านเข้ามาในโลกซ้อนโลก เรื่องนี้เป็นข้าเองที่ทำไม่ถูกต้อง แต่ทุกคนนับว่ามาจากแหล่งกำเนิดเดียวกัน ไม่จำเป็นต้องใช้เจ็ดมหาโทษทัณฑ์อย่างเข็มแกนน้ำแข็งก็ได้กระมัง?”

เยี่ยนจ้าวเกอโบกมือตัดบทเขา “จะมาจากแหล่งเดียวกันหรือไม่ ต้องดูว่าท่านรู้ความหรือไม่แล้ว”

ชายหนุ่มพลันสำลัก คิดไม่ถึงว่าเยี่ยนจ้าวเกอจะไร้เหตุผลขนาดนี้

“จริงด้วย คุยกันมาตั้งนาน ข้ายังไม่รู้ชื่อของท่านเลย” เยี่ยนจ้าวเกอเอ่ยอย่างสบายอารมณ์

อีกฝ่ายเกือบน้ำตานองหน้า

ผ่านมาตั้งนาน ท่านไม่รู้จักถามชื่อแซ่หรือ?

ชายหนุ่มตอบอย่างจริงจัง “ลูกศิษย์สายเหนือพิสุทธิ์ ซุนจ้งต๋า”

เยี่ยนจ้าวเกอพยักหน้า “ประเสริฐ เรื่องภายในสำนักท่าน ข้าไม่ต้องการให้ท่านพูด แต่เหตุผลที่ท่านมายังโลกซ้อนโลก ท่านต้องบอกข้ามา”

ซุนจ้งต๋าถอนใจคำหนึ่ง

หากเป็นคำถามเกี่ยวกับสำนักเขา เขายินดีท้าทายเจ็ดมหาโทษทัณฑ์ แต่ไม่ยอมเผยความลับเด็ดขาด

แต่เยี่ยนจ้าวเกอไม่ถามเรื่องนี้กับเขา แค่ถามเหตุผลในการมายังโลกซ้อนโลก เขาไม่จำเป็นต้องแข็งขืนแล้ว

ถึงอย่างไรอีกฝ่ายก็มีมีดกับเขียง ส่วนเขาก็แค่เนื้อสัตว์ การปิดปากเงียบรังแต่จะทำให้ตัวเองเสียเปรียบ