บทที่ 815 โลกโอสถเซียน ฟ้าดินเจ็ดชั้น

เยี่ยนจ้าวเกอเงยหน้ามองรอบๆ เห็นท้องฟ้าของที่นี่มีปราณสีม่วงจางลอยอยู่เหมือนกับกลุ่มเมฆ

มีแสงสีทองลอดออกมจากด้านในเมฆสีม่วงอยู่รางๆ เหมือนกับแสงอาทิตย์ที่ถูกปิดไว้

ทว่าในความกว้างใหญ่ของฟ้าดิน แม้จะมีแม่น้ำลำธารและภูเขา แต่ก็มองไม่เห็นสิ่งมีชีวิตอื่นใด

จมูกของเยี่ยนจ้าวเกอขยับเล็กน้อย เพราะได้กลิ่นโอสถจางๆ

เขาก้าวเท้าไปด้านหน้าอีกครั้ง

โลกเบื้องหน้ากว้างสุดลูกหูลูกตา ครั้นเขาหยิบโอสถทองโอบอุ้มออกมาใหม่ โอสถเซียนเม็ดนี้กลับอยู่นิ่งไม่เคลื่อนไหว

เหมือนกับขอแค่กลับมาในมิติต่างแดนนี้ได้ มันก็พอใจเหมือนใบไม้ร่วงที่ได้กลับคืนสู่กิ่งแล้ว

เยี่ยนจ้าวเกอเก็บโอสถทองโอบอุ้ม จากนั้นก็เริ่มเคลื่อนไหว อาศัยความสามารถในการรับรู้ของตัวเอง

ครั้งนี้หลักๆ แล้วอาศัยการรับรสและการดมกลิ่น เยี่ยนจ้าวเกอแยกแยะความเข้มข้นและความอ่อนจางของกลิ่นโอสถ จากนั้นก็เดินไปยังทิศทางที่กลิ่นโอสถเข้มข้นกว่า

เป็นอย่างที่เขาคาดไว้ หลังจากเหาะอยู่ในอากาศสักพัก เยี่ยนจ้าวเกอก็จิตใจสั่นไหวเล็กน้อย ก่อนที่เขาจะพุ่งลงด้านล่าง แล้วหยุดอยู่บนยอดเขาแห่งหนึ่ง

หลังจากค้นหาอย่างละเอียดอยู่ครู่หนึ่ง เยี่ยนจ้าวเกอก็พบแสงสีน้ำเงินจางๆ จุดหนึ่งบนหินก้อนหนึ่งที่โผล่มาตรงไหล่เขา

เมื่อเดินเข้าไปใกล้ ก็เห็นแสงสีน้ำเงินลอยอยู่บนก้อนหิน เหมือนกับถูกฝังไว้ด้านใน

แหล่งแสงเป็นยาลูกกลอนสีดำขนาดเท่านิ้วโป้งผู้ใหญ่เม็ดหนึ่ง ผิวมีแสงสีน้ำเงินกะพริบอย่างต่อเนื่อง

ครั้นเพ่งตามองไป ด้านในยาลูกกลอนสีดำเหมือนกับมีคลื่นทะเลกระเพื่อมไม่หยุด และเมื่อเข้าไปใกล้ ข้างหูของเยี่ยนจ้าวเกอก็ได้ยินเสียงคลื่นซัดดังมา

‘โอสถวารีทมิฬก่อกำเนิด…’ หลังจากนึกย้อนครู่หนึ่ง เยี่ยนจ้าวเกอก็แยกแยะออกว่ายาลูกกลอนตรงหน้าคืออะไร

สำหรับจอมยุทธ์ที่ฝึกฝนวรยุทธ์ธาตุน้ำ หรือวรยุทธ์ที่เกี่ยวกับลมปราณธาตุน้ำ นี่เป็นของวิเศษที่มีเงินก็แลกไม่ได้

ในโลกใบนี้มีเรื่องที่รับประทานโอสถเซียนเม็ดหนึ่งเข้าไป แล้วพลังฝึกปรือพุ่งทะยานทันทีอยู่น้อยนิดยิ่ง

แต่ว่าเรื่องราวมักมีข้อยกเว้น โอสถวารีทมิฬกำเนิดตรงหน้านี้คือหนึ่งในข้อยกเว้น เพราะมันทำให้จอมยุทธ์ที่ฝึกฝนวรยุทธ์ธาตุน้ำ หรือจอมยุทธ์ที่ฝึกฝนลมปราณธาตุน้ำได้ประโยชน์มหาศาล

คนที่อยู่ในระดับต่ำกว่าจอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์ แทบจะเห็นผลในทันที

จอมยุทธ์ในระดับจอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์ จะไม่เห็นผลเร็วขนาดนั้น แต่ก็ได้รับประโยชน์ในการฝึกฝนอย่างใหญ่หลวง ทำให้การฝึกฝนของคนที่รับประทานประหยัดเวลาได้มาก

เมื่อเห็นโอสถเซียนเม็ดนี้ สิ่งที่ทำให้เยี่ยนจ้าวเกอสนใจที่สุดไม่ใช่ตัวโอสถเอง

แต่เป็นเรื่องที่โอสถวารีทมิฬก่อกำเนิด เป็นโอสถเซียนที่เกิดจากวังเทพในอดีตในอดีตเช่นกัน

เยี่ยนจ้าวเกอหยิบเข็มสีทองเล่มหนึ่งออกมาแทงเข้าไปด้านใน ก่อนจะถ่ายเทญาณจริงแท้ของตัวเองลงไป เพื่อสัมผัสและตรวจสอบอย่างละเอียด

‘หือ?’ ครู่ต่อมา บนใบหน้าของเยี่ยนจ้าวเกอก็ฉายแววประหลาดใจ ‘ถ้าหากเข้าใจไม่ผิด โอสถเม็ดนี้แตกต่างกับโอสถทองโอบอุ้ม ตอนที่หลอมขึ้นเหมือนจะห่างจากวันนี้ไม่นานนัก?’

เขามองรอบๆ ‘ถึงแม้ว่ามิติเวลามิตินี้่จะประหลาด สามารถป้องกันไม่ให้ปราณวิญญาณของโอสถไหลออกด้านนอก และช่วยรักษาคุณสมบัติวิญญาณของโอสถเซียนได้ ทว่าถ้าหากเป็นโอสถเซียนที่หลอมก่อนมหาภัยพิบัติจริงๆ ก็ไม่น่าจะสามารถรักษาได้ถึงระดับนี้ถึงจะถูก

‘เหมือนกับ…เพิ่งหลอมเสร็จเมื่อสิบกว่าปีก่อน?’

ม่านตาของเยี่ยนจ้าวเกอหดตัวลง ‘มีคนมาถึงที่นี่ก่อนแล้ว ทั้งอาจจะเปิดเตาทองคำม่วงเมฆาลี้ลับเพื่อหลอมโอสถที่นี่ด้วย?’

เขานิ่วหน้า สลัดความสงสัย หยิบโอสถวารีทมิฬกำเนิดขึ้นมาอย่างระมัดระวัง จากนั้นก็มุ่งหน้าต่อ

ขณะที่เดินทาง เยี่ยนจ้าวเกอก็ทยอยพบโอสถจำนวนหนึ่ง

ลูกลอนอายุวัฒนาสูงส่ง ลูกกลอนมณีทองปราณม่วง ลูกกลอนหมื่นดาราทะยาน ลูกกลอนเมฆเทวะ ลูกกลอนเย็นขจาย…ทั้งหมดทั้งมวลล้วนเป็นโอสถเซียนที่มาจากวังเทพเมื่อครั้งอดีตทั้งสิ้น

ในนี้ยังให้ความรู้สึกโบราณแก่ผู้คน อาจจะเป็นโอสถเซียนที่เหลืออยู่ก่อนมหาภัยพิบัติ บางชนิดก็ให้ความรู้สึกสดใหม่ เหมือนกับโอสถเซียนที่เพิ่งหลอมได้ไม่นาน

ระหว่างทางเยี่ยนจ้าวเกอเก็บโอสถที่ได้เจออย่างรวดเร็ว กระนั้นไม่ได้ตามหาอย่างเจาะจงอีก แต่เพิ่มความเร็วเคลื่อนที่ไปด้านหน้า

ในอีกความหมายหนึ่ง ผลพลอยได้ที่ได้มาถึงตอนนี้ ทำให้เยี่ยนจ้าวเกอได้กำไรเป็นเงินถุงเงินถังแล้ว

ถ้าคนอื่นรู้เข้า เกรงว่าจะพากันคลุ้มคลั่ง

แม้จะเป็นขุมกำลังอย่างราชวงศ์ต้าเสวียนอ๋อง หอกระบี่ทะเลเหนือ พรรคลมหายใจวาฬ ก็ยังต้องอิจฉาตาร้อน

ทว่าตอนนี้เยี่ยนจ้าวเกอย่อมไม่พอใจกับผลพลอยได้ตรงหน้า