บทที่ 818 การสืบทอดสายเอกพิสุทธิ์

คนอื่นๆ ยังพอว่า แต่เมื่อฟู่ถิงได้ยินชื่อของเยี่ยนจ้าวเกอ สีหน้าของนางก็เปลี่ยนแปลงไปเล็กน้อย

เยี่ยนจ้าวเกอเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “ถึงแม้ว่าข้าเจอคนที่ปลอมตัวเป็นข้าในเขตตะวันอาคเนย์ แต่คนที่พวกเขาคิดหลอกลวง นับว่ามีความรู้อยู่จำกัด”

ฟู่ถิงสำรวจเยี่ยนจ้าวเกอตั้งแต่หัวจรดเท้า มุมปากปรากฏรอยยิ้มเล็กๆ “หากเป็นเล่ห์เหลี่ยมระดับต่ำยังพอว่า แต่ฟังว่ามีผู้อาวุโสผู้สืบทอดสายเอกพิสุทธิ์ผู้หนึ่ง ได้หลอมโอสถที่ชื่อโอสถแปลงกายขึ้นมา เป็นโอสถที่เอาไว้แปลงใบหน้า นอกจากคนรู้จักแล้ว ก็ยากจะแยกแยะจริงปลอม”

“มีคนอาศัยสิ่งนี้สวมรอย คนที่ถูกหลอกต่อให้สายตาดีขนาดไหนก็ไม่มีประโยชน์ จำเป็นต้องคุ้ยเคยกับคนที่ถูกสวมรอยถึงจะรับมือได้”

“ยิ่งไปกว่านั้นยังมีหยกเลียนสังหารด้วย แม้ว่าจะคงสภาพได้ค่อนข้างสั้น แต่ภายนอกดูแล้วก็ไม่มีข้อบกพร่อง”

ฟู่ถิงว่า “แต่เรื่องนี้ไม่เกี่ยวข้องอะไรกับข้า เพราะข้าแค่ได้ยินแค่ชื่อเยี่ยนจ้าวเกอมา ไม่ได้รู้ว่าท่านมีหน้าตาแบบไหน”

เยี่ยนจ้าวเกอหัวเราะ

วิชาครอบฟ้าที่ประมุขอาคเนย์เฉาเจี๋ยฝึกฝน เป็นการวิวัฒนาการมาจากวิชาของจักรพรรดิดาวเหนือจื่อเวยผู้อยู่กลางหาวจริงๆ

แต่ว่าในฐานะหนึ่งในสี่เทวราช จักรพรรดิดาวเหนือที่เป็นจ้าวแห่งดวงดาราทั้งปวง เคยฟังคำสอนของเทวกษัตริย์เต๋าบรมครูสายเอกพิสุทธิ์มาก่อน

ในอีกมุมหนึ่ง ถึงขั้นนับได้ว่าเป็นผู้สืบทอดสายเอกพิสุทธิ์ด้วยซ้ำ

เทวกษัตริย์เต๋าได้เปิดเส้นทางสั่นสอนสรรพสัตว์ สร้างรากฐานวรยุทธ์ให้แก่โลกทั้งหลาย

หลอมจุดลมปราณเป็นเทวะ ฝึกฝนจักรวาลภายในกาย เปลี่ยนจุดลมปราณเป็นดวงดาว ประสานกับดวงดาวมากมายกลางจักรวาลที่แท้จริงด้านนอกโลก รวมฟ้าดินด้านในด้านนอกเป็นหนึ่ง

แหล่งกำเนิดของเส้นทางสายหนึ่ง ก็คือเทวกษัตริย์เต๋า

การปกครองดวงดาราของจักรพรรดิดาวเหนือจื่อเวยผู้อยู่กลางท้องฟ้า เป็นการสะท้อนแก่นแท้ซึ่งได้จากการฝึกฝนเส้นทางนี้จนก้าวหน้าอีกขั้นหนึ่ง

สายเอกพิสุทธิ์มีผู้สืบทอดน้อยนิด ถ้าหากต้องการตามหา เช่นนั้นแม้ว่าที่อยู่ของประมุขอาคเนย์จะมีชื่อเหมือนกับที่อยู่ของเทวกษัตริย์ปฏิบัติเต๋าผู้ยิ่งใหญ่แห่งสายหยกพิสุทธิ์ในตำนาน แต่ว่าเขาโถงทองบนโลกซ้อนโลกในตอนนี้ กลับนับว่าเป็นผู้สืบทอดสายเอกพิสุทธิ์ที่หายาก

จักรพรรดิแพรผู้เป็นหนึ่งในห้าจักรพรรดิ เป็นผู้สืบทอดสายเอกพิสุทธิ์อีกคนที่หายาก

ดังนั้นในกลุ่มยอดฝีมือระดับสุดยอดบนโลกซ้อนโลก จักรพรรดิแพรกับประมุขอาคเนย์จึงมีความสัมพันธ์ค่อนข้างดี ปรองดองกันยิ่ง

ใต้เปลือกตาของประมุขอาคเนย์ เมื่อปรากฏคนระดับปีศาจเช่นเยี่ยนจ้าวเกอขึ้น อีกทั้งอาจจะเกี่ยวข้องกับราชันพระอาทิตย์และราชันพระจันทร์ พระองค์กับจักรพรรดิแพรถ้าหากติดต่อกัน ย่อมต้องพูดถึงเรื่องนี้

เยี่ยนจ้าวเกอไม่ประหลาดใจที่จักรพรรดิแพรเคยได้ยินชื่อของตน

ทว่าเขาจะพูดกับบุตรีของตัวเองหรือไม่ นั่นก็ไม่แน่แล้ว

แต่ว่าดูจากตอนนี้ ฟู่ถิงเห็นได้ชัดว่าได้ยินชื่อของเยี่ยนจ้าวเกอมาจากบิดาของตัวเอง

ชายหนุ่มกอดอก กล่าวด้วยรอยยิ้ม “เช่นนั้นความหมายของแม่นางฟู่คือ?”

ใต้ฝ่ามือเห็นระดับแท้จริง แค่วัดความสามารถของเขา ก็ยืนยันจริงปลอมได้แล้ว?

ผู้เป็นจอมยุทธ์มักมีความภาคภูมิใจสูง ห้าวหาญกว่าคนทั่วไป เรื่องเช่นนี้มีให้เห็นไม่น้อย

ฟู่ถิงว่า “ถ้าหากใต้เท้ายอมชี้แนะ ข้าย่อมอยากแลกเปลี่ยนกระบวนท่ากับอัจฉริยะที่พันปียากพบพานจากปากของท่านอาเฉาดู”

“ทว่าข้าไม่ได้มีเจตนาร้าย และไม่อยากจะบีบบังคับให้ท่านลงมือ

“ส่วนการตรวจสอบสถานะของท่าน ขอให้ท่านแสดงตราประทับตะวันในตำนานนั่นสักเล็กน้อย มันจะได้ผลยิ่งกว่าการประมือกันเสียอีก เพราะข้าเดิมทีไม่ทราบว่าเยี่ยนจ้าวเกอใช้วรยุทธ์อะไรได้”

“ดังนั้นเทียบกับตัวท่านแล้ว การใช้ตราประทับตะวันเป็นหลักฐานได้ผลมากกว่า แน่นอนว่าถ้าหากท่านเป็นตัวปลอม แต่มีความสามารถหยิบยืมหรือช่วงชิงตราประทับตะวันมาจากเยี่ยนจ้าวเกอตัวจริง เช่นนั้นก็เป็นอีกเรื่อง”

นางพูดอย่างตรงไปตรงมา “ถ้าท่านไม่อยากจะแสดงตราประทับตะวันก็ไม่เป็นไร ข้ากับท่านไม่เคยมีความแค้นต่อกัน ไม่ว่าท่านจะเป็นใคร พวกเราก็ไม่มีความจำเป็นต้องประมือ แม้ข้าจะยอมรับว่า ข้าสนใจพลังฝึกปรือของท่าน จนอยากจะเห็นมากก็ตาม”

เยี่ยนจ้าวเกอถามอย่างสนอกสนใจ “อ้อ? แม้ว่าพวกเราที่อยู่ในมิติต่างแดนเดียวกันจะกลายเป็นคู่แข่งเพราะของวิเศษที่อยู่ด้านใน ก็ยังคงเป็นเช่นนี้หรือ?”

ฟู่ถิงเอ่ยอย่างราบเรียบ “มิผิด”