บทที่ 826 เดินถึงต้นน้ำ นั่งมองเมฆขึ้น

การลงมือของฟู่ถิงในตอนนี้ไม่ใช่แค่การแลกเปลี่ยนกระบวนท่า เหมือนตอนที่ประมือกับเยี่ยนจ้าวเกอก่อนหน้านี้อีก

เยี่ยนจ้าวเกอได้เห็นด้วยตัวเองแล้วว่าภัยพิบัติบัวแดงที่เคยได้ยินมานานหมายถึงอะไรกันแน่

ฟู่ถิงเอื้อมไปหยิบของด้านในถุงใบหนึ่งที่ติดอยู่ตรงเอว จากนั้นก็ชูมือขึ้นมา พลันมีลำแสงสีแดงชาดสายหนึ่งพุ่งออกมา

เมื่อออกมาอยู่ด้านนอก ลำแสงสีแดงก็กลายเป็นดอกบัวสีแดง งดงามหยดย้อย

ทว่าในวินาทีถัดมา บัวแดงก็แตกออก อากาศถูกเจาะเป็นรู

พลังทำลายล้างที่เหี้ยมหาญนั้น แทบจะเทียบได้กับการฟันดาบโดยไม่ใช้พลังจากอาวุธศักดิ์สิทธิ์ของเยี่ยนตี๋แล้ว

โชคดีที่การกำเนิดของภัยพิบัติบัวแดงจำเป็นต้องใช้เวลา ถ้าหากผลาญพลังงานไปเป็นจำนวนมากในระยะเวลาสั้นๆ ความเร็วจะยิ่งเพิ่มขึ้นจนตามไม่ทัน

ในขณะเดียวกัน เยี่ยนจ้าวเกอแน่ใจว่าพลังของตัวฟู่ถิงก็โดดเด่นเช่นกัน นางไม่ใช่คนที่อาศัยของวิเศษเพียงอย่างเดียวอย่างแน่นอน

หากต่อสู้โดยอยู่ในระดับเดียวกัน พวกหลินฮั่นหัว จวงเจาฮุย และคังผิงนับว่ายังด้อยกว่านาง

จะว่าไปเยว่เป่าฉีแห่งหอกระบี่ทะเลเหนือก็มีพรสวรรค์สูงส่งเช่นกัน แต่วรยุทธ์ของหอกระบี่ทะเลเหนือยากจะเทียบเทียมวรยุทธ์ของจักรพรรดิแพรแห่งยอดเขาอัศจรรย์

วรยุทธ์ระดับสุดยอด เมื่อรวมกับพรสวรรค์ของฟู่ถิงที่ล้ำเลิศกว่าคนอื่น จึงก่อให้เกิดเป็นอัจฉริยะผู้น่าทึ่งซึ่งบดขยี้คนรุ่นเดียวกันคนหนึ่ง

ในพื้นฐานนี้ ตัวนางยังครอบครองของวิเศษมากมาย ภัยพิบัติบัวแดงกับเสื้อสานขนหงส์ประสานการโจมตีและการป้องกันได้อย่างลงตัว

อย่าเห็นว่านางในตอนนี้เป็นแค่จอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์ขั้นสาม ขั้นรวมรูประยะท้าย เพราะความสามารถในการต่อสู้ของนางสามารถทำให้จอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์ขั้นเทวะสำแดงมากมายเรือคว่ำได้

ทว่าในอีกด้านหนึ่ง เกาฉิงเองก็น่าชมเชยเช่นกัน

นางอายุน้อยกว่าฟู่ถิง ในตอนนี้มีพลังฝึกปรืออยู่ในระดับจอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์ขั้นสอง ขั้นรวมรูประยะกลาง

จอมยุทธ์ระดับนี้สำหรับฟู่ถิงแล้ว นางแทบจะเอาชนะได้อย่างสบายๆ คนส่วนใหญ่อาจถูกฆ่าในชั่วพริบตาเดียวด้วยซ้ำ

กระนั้นแม้ว่าเกาฉิงจะตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบ ฟู่ถิงก็ยากจะเอาชนะได้ในเวลาสั้นๆ

ภายในไม่กี่กระบวนท่า เกาฉิงได้ใช้วรยุทธ์อันแข็งแกร่งอย่างกระบี่ลวงเซียนและกระบี่สังหารเซียนออกมาพร้อมกัน

การเปลี่ยนแปลงระหว่างวิชากระบี่สองชนิดไม่มีการหยุดชะงัก รวมเป็นหนึ่งเดียวกับธรรมชาติ ใช้ได้ตามใจนึก

เยี่ยนจ้าวเกอเห็นดังนั้นก็ลอบพยักหน้า ‘เป็นกระบี่ลวงเซียนจริงๆ ด้วย มิน่าจึงหาวิธีเข้ามายังมิติต่างแดนแห่งนี้ผ่านมิตินอกแดนได้ อีกทั้งยังรวดเร็วนัก’

‘มรกตท่องฟ้าสมกับเป็นผู้สืบทอดสายเหนือพิสุทธิ์ ผู้สืบทอดระดับสุดยอดที่ชุบเลี้ยงขึ้นมา จึงไม่ปล่อยฟู่ถิงที่โดดเด่นในคนรุ่นเดียวกันบนโลกซ้อนโลกได้เปรียบแม้แต่น้อย’

ถ้าหากทั้งสองต่อสู้โดยอยู่ในระดับเดียวกัน จะต้องเป็นคู่ต่อสู้ที่ทัดเทียม ยากกำหนดผลแพ้ผลชนะเป็นแน่

พวกเกาฉิงในตอนนี้ตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบ แต่มีความแน่วแน่อย่างเต็มเปี่ยม

เกาฉิงเผชิญหน้ากับฟู่ถิงที่แกร่งกว่าตัวเอง ใช้ท่ากระบี่ลวงเซียนเป็นหลัก

กระบี่ลวงเซียนไม่ได้จำกัดแค่การฟันทำลายมิติเท่านั้น ขณะที่มันเปลี่ยนแปลง ยังทำให้เคลื่อนย้ายมิติได้ในระดับหนึ่งด้วย

เมื่อพบช่วงวิกฤตที่ไม่อาจหลบเลี่ยงพ้น เกาฉิงจะอาศัยความได้เปรียบนี้ ใช้กระบี่ลวงเซียนโต้ตอบป้องกัน ทำให้ฟู่ถิงไม่อาจจัดการนางได้ชั่วขณะ

ทั้งสองฝ่ายสู้กันจนยากตัดสิน ขณะที่เวลาผ่านไป ผู้อาวุโสของทั้งสองฝ่ายที่อยู่ด้านนอกก็กำลังต่อสู้ พร้อมทั้งทะลวงทะเลเมฆสีม่วง เข้าใกล้เตาทองคำม่วงเมฆาลี้ลับขึ้นเรื่อยๆ

เตาโอสถขนาดยักษ์เตานั้นยังคงตั้งตระหง่านอยู่กลางความว่างเปล่าอย่างสงบ เหมือนกับไม่ได้รับผลกระทบจากการต่อสู้อันอุเดือดด้านนอกโดยสิ้นเชิง

เยี่ยนจ้าวเกอพาพวกเฟิงอวิ๋นเซิงไปซ่อนในควันสีม่วง รอคอยอย่างอดทน พลางรวบรวมสมาธิ คอยสังเกตสถานการณ์เบื้องหน้า

“คุณชาย เตาวิเศษนั่นมีปัญหาจริงๆ หรือ” อาหู่ตอนนี้ไม่ได้ยิ้มแย้มแล้ว เขาปั้นหน้าเคร่งขรึม “มีจอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์ขั้นสะพานเซียนหลายคนมาถึงแล้ว การต่อสู้ระหว่างพวกเขาทำให้พวกเราไม่อาจะเป็นชาวประมงรอฉวยโอกาสในตอนที่นกกระยางสู้กับหอยมุกได้อีก”

เยี่ยนจ้าวเกอจ้องเตาทองคำม่วงเมฆาลี้ลับเขม็ง “ความรู้สึกของข้าบอกว่าตัวเตามีปัญหา”

ความจริง หากจะลงมือตอนนี้ก็ยังถือว่าทัน

กว่ายอดฝีมือของเขาอัศจรรย์และมรกตท่องฟ้าจะทะลวงเข้ามาได้ เห็นทียังต้องใช้เวลาอีกสักพัก

ส่วนพวกฟู่ถิงกับเกาฉิงก็กำลังสู้กันอย่างติดลม เยี่ยนจ้าวเกอลงมือในตอนนี้ ยังคงมีความหวังอยู่มาก

จะลงมือหรือไม่ลงมือดี

หรือว่าจะเชื่อความรู้สึกก่อนหน้า