บทที่ 875 เยี่ยนจ้าวเกอเห็นเทวะสำแดง อัคคีดาวสาดส่องท้องฟ้า!

ค่ายกลเทพไท่อี้ถล่มทลายที่เยี่ยนตี๋ควบคุม แข็งแกร่งกว่าการควบคุมของร่างแยกสมุทรสุดขอบโลกมากมายนัก

นักพรตสือมาตรว่าจะกระตุ้นค่ายกลฟ้าดินแผ่ขยาย ครั้งนี้กลับยากจะแก้ไขได้ในระยะเวลาสั้นๆ

เมื่อมีค่ายกลเทพไท่อี้ถล่มทลายหนุนเสริม เยี่ยนตี๋ก็แข็งแกร่งมากขึ้น

นักพรตสือนิ่วหน้า ใช้ค่ายกลฟ้าดินแผ่ขยายเต็มพิกัด ผ่าแยกมิติออก

พวกเสวียนเฉิงอ๋องอยู่ในมิติที่แตกต่างกัน ปะทะกับคนในเขากว่างเฉิงที่ได้รับการเสริมพลังจากค่ายกลเทพไท่อี้ถล่มทลาย

ค่ายกลสองค่ายต่างแสดงความสามารถของตัวเอง สองฝ่ายใช้โจมตีปะทะโจมตี สู้กันจนฟ้าดินสั่นไหว

และในระหว่างนี้ เยี่ยนตี๋ก็ลงมือ ดาบหนึ่งต่อด้วยอีกดาบหนึ่ง พาดขวางไปทั่วแปดทิศ

แม้ว่าจะออกจากค่ายกลไม่ได้ ต้องเฝ้าอยู่ในเขากว่างเฉิง แต่ประกายดาบของเยี่ยนตี๋ฟันใส่ค่ายกลฟ้าดินแผ่ขยาย โจมตีใส่จุดไท่จี๋อย่างต่อเนื่อง ตามการชี้แนะของเยี่ยนจ้าวเกอ

นักพรตสือครั้งนี้ควบคุมเต่าปูลูลงมือด้วยตัวเอง ชิงไปที่ตำแหน่งไท่จี๋ก่อน ขัดขวางประกายดาบของเยี่ยนตี๋ เพื่อรับประกันให้ค่ายกลฟ้าดินแผ่ขยายทำงานต่อ

กระนั้นก็เป็นเพราะพลังฝึกปรือของตัวเอง มาตรว่าจะมีเต่าปูลูคอยคุ้มกัน แต่ก็ไม่อาจต้านทานความคมกล้าของเยี่ยนตี๋ได้

เยี่ยนตี๋ไม่ออกเขากว่างเฉิง นักพรตสือจึงพอฟืนต้านไว้ได้

กวนลี่เต๋อเห็นดังนั้น ในดวงตาสุดท้ายก็ปรากฏความเคร่งขรึม

เขามองเขากว่างเฉิงเบื้องล่าง เอ่ยอย่างช้าๆ “มีพลังกล้าแกร่งทั้งที่มีพลังฝึกปรือเพียงเท่านี้ ไม่ธรรมดาจริงๆ เป็นอัจฉริยะฟ้าประทานโดยแท้”

“เสียดายความสามารถของพวกท่าน ข้าไม่อยากจะกำจัดให้หมดสิ้น สุดท้ายขอถามพวกท่านอีกรอบว่า อาวุธเซียนพวกท่านจะมอบออกมาหรือไม่”

เยี่ยนตี๋มองกวนลี่เต๋อ กล่าวอย่างราบเรียบ “มีความสามารถอะไรก็ไสม้าเข้ามา ไยต้องพูดจาไร้สาระ”

กวนลี่เต๋อมองเยี่ยนตี๋อย่างเย็นชา “ข้าอุตส่าห์เกิดความคิดเสียดายคนมีความสามารถ ท่านกลับรนหาที่ตายเอง เห็นทีข้าคงจะเก็บคนอย่างท่านไว้ไม่ได้จริงๆ ไม่เช่นนั้นวันหน้าท่านจะกลายเป็นภัยใหญ่ของข้า”

กลุ่มดาวรวมตัวกันบนศีรษะของเขา มงกุฎดาวอันพร่างพราวองค์หนึ่งปรากฏขึ้น!

ในชั่วพริบตานั้น แสงของดวงดาวที่แท้จริงบนท้องฟ้าริบหรี่ลงไป

กลางฟ้าดิน กวนลี่เต๋อเหมือนกับเป็นผู้ปกครองดวงดาวที่ได้ลงมายังเขากว่างเฉิง

ยอดฝีมือระดับจอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์ขั้นเก้า กระตุ้นอาวุธศักดิ์สิทธิ์ชั้นสูง!

เมื่อมาอยู่ในระดับนี้ ระหว่างจอมยุทธ์กับอาวุธศักดิ์สิทธิ์ชั้นสูงจะเริ่มเกื้อหนุนกันและกัน ก้าวข้ามขีดจำกัดของแต่ละฝ่ายเมื่อก่อนหน้านี้

เยี่ยนตี๋ไม่เกรงกลัว ประกายดาบลอยขึ้น โจมตีใส่กวนลี่เต๋ออย่างเหี้ยมหาญ พร้อมกับการเสริมพลังจากค่ายกลเทพไท่อี้ถล่มทลาย

ทว่าอีกด้านหนึ่ง นักพรตสือ เสวียนเฉิงอ๋อง และจอมยุทธ์จากราชวงศ์ต้าเสวียนอ๋อง ก็จู่โจมพร้อมกันด้วย

นักพรตสือมีระดับความสามารถด้านค่ายกลล้ำลึกจริงๆ แม้ว่าจะไม่อาจทำลายค่ายกลเทพไท่อี้ถล่มทลายได้ชั่วขณะ กลับรบกวนการโคจรของค่ายกลเทพไท่อี้ถล่มทลายได้ในระดับขีดสุด

การโจมตีของคนที่เหลือครอบฟ้าครอบดิน พุ่งใส่เขากว่างเฉิง

เขากว่างเฉิงในตอนนี้โคลงเคลงขึ้นลงเหมือนกับเรือแจวที่อยู่ในคลื่นโหมกระหน่ำ

ถึงแม้จะเป็นเช่นนั้น ทว่าทุกคนกลับมีสีหน้าสงบนิ่ง แต่ก็มองไปที่ร่างแยกสมุทรสุดขอบโลกตลอดเวลา

กวนลี่เต๋อสู้กับเขากว่างเฉิงที่นี่จนฟ้าพลิกแผ่นดินคว่ำ เพราะต้องการกงจักรมหาประกายกาฬ

กระนั้นในความจริงแล้ว ตัวเยี่ยนจ้าวเกอกับกงจักรมหาประกายกาฬไม่ได้อยู่ที่เขากว่างเฉิง

ราชวงศ์ต้าเสวียนอ๋องทราบเรื่องนี้ ผู้วิเศษเซิงกับคังผิงจึงมุ่งหน้าไปไล่ล่าเยี่ยนจ้าวเกอที่ทางใต้ของทะเลหวงเจีย

กวนลี่เต๋อกลับไม่ทราบเรื่องนี้ นึกว่าที่เยี่ยนจ้าวเกอไม่ปรากฏตัว เป็นเพราะพลังฝึกปรือของจอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์ขั้นแปด ไม่มีประโยชน์ต่อการรบในตอนนี้

เมื่อสัมผัสได้ถึงสายตาของสหายในสำนัก ร่างแยกสมุทรสุดขอบโลกก็ยิ้มเล็กน้อย

…

ณ น่านน้ำดินแดนหลวนเซียงซึ่งอยู่ทางใต้ของทะเลหวงเจีย

ในทันทีที่บาดแผลแห่งกำแพงสวรรค์ของที่นี่เกิดความผิดปกติ เจิ้งกั๋วกง หนึ่งในสี่กั๋วกง ซึ่งเป็นคนจากราชวงศ์ต้าเสวียนอ๋องที่รับหน้าที่เฝ้าที่นี่ ก็เดินทางมาทันที

เขาทางหนึ่งมุ่งหน้ามายังสถานที่ที่บาดแผลแห่งกำแพงสวรรค์อยู่ ทางหนึ่งสั่งให้คนไปแจ้งพวกผู้วิเศษเซิง เสวียนเฉิงอ๋อง และนักพรตสือที่อยู่บนเขากว่างเฉิงในดินแดนจิตคุณธรรม

รอจนเขามาถึงที่ที่บาดแผลแห่งกำแพงสวรรค์อยู่ ก็เห็นแสงแสงที่พุ่งขึ้นฟ้าจากที่นั่นยังไม่สลายไป