บทที่ 899 อาวุธเซียนมาแก้แค้น

คำพูด ‘ผู้มาไม่ใช่มนุษย์’ ของฟู่ถิง ทำเยี่ยนจ้าวเกองงงัน

“เป็นยอดฝีมือเผ่าปีศาจหรือ” เยี่ยนจ้าวเกอเลิกคิ้วเล็กน้อย

ครั้งนี้ฟู่ถิงครุ่นคิดครู่หนึ่งค่อยเอ่ยว่า “ไม่อาจบอกว่าเป็นเผ่าปีศาจ”

นางมองเยี่ยนจ้าวเกอ ก่อนจะกล่าวเสริมว่า “และไม่ใช่จอมมารจากนพยมโลก”

เยี่ยนจ้าวเกอกับเยี่ยนตี๋ต่างก็มองฟู่ถิง

“การบอกว่าเป็นเผ่าปีศาจ ไม่ถูกต้องทั้งหมด” ฟู่ถิงกล่าว

“ผู้มาเยือนเป็นอาวุธชิ้นหนึ่ง เพียงแต่อาวุธชิ้นที่ว่านี้มีความพิเศษถึงขีดสุด”

“ด้านในผนึกวิญญาณปีศาจที่แข็งแกร่งสุดขีดดวงหนึ่งไว้ ดังนั้นอาวุธชิ้นนี้จึงเท่ากับมีความคิดเป็นของตัวเองโดยสมบูรณ์”

ฟู่ถิงอธิบาย “สามารถบอกได้ว่าเป็นอาวุธที่ควบคุมตัวเองได้ จนกลายเป็นสิ่งมีชีวิตชิ้นหนึ่ง เป็นปีศาจที่ใช้อาวุธเป็นเลือดเนื้อ”

หลังจากเว้นไปครู่หนึ่ง นางก็เสริมต่อว่า “ที่แล้วมาตัวเขาอาศัยอยู่ในอาวุธ”

มุมปากของเยี่ยนจ้าวเกอกระตุก “ประเสริฐนัก ข้ารู้สึกว่าข้าพอจะเข้าใจแล้ว ตอนนี้ข้าสนใจปัญหาอีกอย่างหนึ่งมากกว่า”

“ทั้งที่ทราบว่าจักรพรรดิแพรบิดาของท่านอาจจะอยู่ในสถานบำเพ็ญแห่งนี้ ยังกล้าบุกมาถึงที่…”

“อาวุธ…อาวุธชิ้นนี้เป็นอาวุธเซียนหรือ”

ฟู่ถิงพยักหน้าอย่างตรงไปตรงมา “ถูกต้อง เป็นอาวุธเซียนสมบูรณ์ชิ้นหนึ่ง”

“เพราะความวิเศษของเขา ความจริงมองเขาเป็นยอดฝีมือที่ผลักเปิดประตูเซียน ปีนสู่ระดับเซียนจะเหมาะกว่า แม้ว่าตัวเขาจะไม่คิดเช่นนี้ก็ตาม”

เยี่ยนจ้าวเกอได้ยินก็เบะปาก “ลึกๆ ข้าก็มีความรู้สึกเดียวกันในเรื่องนี้”

ในเมื่อบอกออกมาแล้ว ฟู่ถิงก็ไม่ปิดบังต่ออีก “อีกฝ่ายมีความแค้นกับเผ่ามังกร ในอดีตเคยสังหารฝูงมังกร ทำให้เผ่ามังกรที่เหลือน้อยนิดหลังจากประสบวิกฤตการณ์ครั้งใหญ่มีจำนวนน้อยลงไปอีก”

“ในตอนนั้นเผ่ามังกรขอความช่วยเหลือจากโลกซ้อนโลก ต่อมาร่วมมือกับสำนักสายเอกพิสุทธิ์จำนวนหนึ่ง รวมถึงอาจารย์รุ่นปู่ของข้า ช่วยเผ่ามังกรสร้างค่ายกลชุดหนึ่ง เพื่อใช้ผนึกอาวุธชิ้นนี้”

“ก่อนหน้านี้หลายปี อาวุธเซียนชิ้นนี้ได้ทำลายผนึกออกมา หลังจากผ่านการฟื้นฟูปราณกำเนิดระยะหนึ่ง ก็กลับมาแก้แค้นแล้ว”

ฟู่ถิงพูดพลางปั้นสีหน้าเคร่งขรึมอยู่หลายส่วน “ก่อนหน้านี้ที่อยู่ของเผ่ามังกรถูกลอบโจมตี”

“และตอนนี้เขามาหาพวกเราแล้ว”

“หลังจากเวลาค่อยๆ ผ่านไป การสืบทอดของเหล่าสำนักในตอนนั้นก็ขาดลงไปบางส่วน ตอนนี้เหลือแค่ยอดเขาอัศจรรย์ของข้ากับอาจารย์อาเฉาแห่งเขาโถงทองเท่านั้น”

อาวุธเซียนชิ้นนี้มีนิสัยดุร้าย ไม่ทำตามกฎเกณฑ์ แม้ว่าพลังฝึกปรือของจักรพรรดิแพรไม่อ่อนด้อยไปกว่าเขา เขาก็ไม่กริ่งเกรง สู้ก่อนค่อยว่ากล่าว เอาเป็นว่าขอระบายโทสะ แต่ไม่ขออดกลั้นเป็นอันขาด

ฟู่ถิงว่า “ครั้งนี้เขามายังสถานบำเพ็ญหลีเฮิ่นน้อย เพื่อมาหาท่านพ่อโดยเฉพาะ”

“ถีงอย่างไรเขาก็ยังมีข้อกริ่งเกรงทางเขาคุนหลุนบนโลกซ้อนโลกอยู่”

ขณะที่เยี่ยนจ้าวเกอฟังอยู่ เขารู้สึกได้ถึงความผิดปกติรางๆ เศษเสี้ยวในความทรงจำบางส่วนลอยขึ้นมาในห้วงสมอง

เยี่ยนตี๋ยามนี้ขมวดคิ้วถาม “สามกษัตริย์ห้าจักรพรรดิร่วมทุกข์ร่วมสุข อาวุธเซียนชิ้นนี้มาหาเรื่องถึงที่พำนักของจักรพรรดิแพร คนที่เขาล่วงเกินคงไม่ใช่แค่จักรพรรดิแพรกระมัง”

ฟู่ถิงถอนใจเสียงหนึ่ง “พวกจักรพรรดิวันนี้ต่างไม่อยู่บนโลกซ้อนโลกพอดี”

ครั้นพูดจบนางก็เงียบงันไปครู่หนึ่ง จากนั้นถึงมองพวกเยี่ยนจ้าวเกอ สุดท้ายกล่าวว่า “นอกจากนี้ อาวุธเซียนชิ้นนี้เดิมทียังมาจากแหล่งกำเนิดเดียวกันกับโลกซ้อนโลกด้วย”

“ชื่อของเขาคือ ทวนพระอังคาร”

ทันทีที่ได้ยินชื่อนี้ เยี่ยนจ้าวเกอกับเยี่ยนตี๋ก็หรี่ตาลงพร้อมกัน “พระอังคาร…”

ชื่อนี้พุ่งสู่ห้วงสมองโดยพลัน

ราชันพระอังคาร!

หนึ่งในเก้านพเคราะห์ ราชันพระอังคารที่ได้รับการขนานนามพร้อมกับกษัตริย์ดินและกษัตริย์เร้นลับในสามกษัตริย์ห้าจักรพรรดิ

ฟู่ถิงเอ่ยอย่างแช่มช้า “เก้านพเคราะห์เขาคุนหลุน เพื่อให้สมชื่อเก้านพเคราะห์ แต่ละคนจึงหลอมของวิเศษคนละชิ้น ล้วนเป็นอาวุธศักดิ์สิทธิ์ชั้นสูงระดับสุดยอดทั้งสิ้น ในนี้มีข้อยกเว้นอยู่ชิ้นหนึ่ง คือทวนพระอังคารเล่มนี้”