บทที่ 901 ทวนเดียวทำลายฟ้าดิน

หลังจากกลางฝ่ามือและบนหน้าผากของฟู่ถิงมีลวดลายไท่จี๋ปรากฏ มิติของฟ้าดินในสถานบำเพ็ญหลีเฮิ่นน้อยก็เปลี่ยนแปลงอย่างรุนแรง

มิติของโลกค่อยๆ ถูกทะเลเพลิงกลืนกินพลันบิดเบี้ยวขึ้นมา

พลังที่กลับตาลปัตรกันสองขั้วแผ่พุ่งออกมา โดยมีตำหนักใต้ฝาเท้าเป็นศูนย์กลาง

ทว่าฟู่ถิงเพิ่งจะขยับ กลางฝ่ามือและกลางหน้าผากของนางก็พลันเกิดเปลวไฟกลุ่มหนึ่งลุกไหม้ขึ้น

เปลวเพลิงกลายเป็นตราอาคมสายหนึ่ง สะกดลวดลายไท่จี๋ที่กลางฝ่ามือและบนหน้าผากของฟู่ถิงในชั่วอึดใจ

เสียงของเทพอัคคีองค์นั้นดังมาจากกลางอากาศ “ข้าไม่คิดจะลดตัวไปยุ่งกับผู้เยาว์เช่นพวกเจ้า เจ้าพานมาตอแยเอง”

“แต่จงรู้ไว้เสียว่า ข้าไม่ถือสาที่จะได้ฆ่าพวกเจ้าเช่นกัน”

ตราอาคมเปลวเพลิงนั้นเริ่มกลืนกินลวดลายไท่จี๋บนร่างของฟู่ถิงในทันที

แก้มและบนมือของฟู่ถิงกำลังจะติดสะเก็ดไฟเช่นกัน

เสื้อขนหงส์เพลิงที่เป็นของวิเศษบนร่างของนาง ไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆ ทั้งสิ้น

เส้นไหมสีเงินยวงที่กะพริบแสงอัคคีสีแดนฉายสายหนึ่งพลันลอยขึ้นมา วนเวียนไปรอบๆ กั้นเพลิงไร้สิ้นสุดไว้ด้านนอก

แต่เมื่อเผชิญกับตราอาคมเปลวเพลิง มันแค่แตะใส่ก็สลายไปทันที ไม่อาจต้านทานได้

กลับเป็นตรงกลางลวดลายไท่จี๋บนหน้าผากของฟู่ถิง ที่เดิมทีถูกสะกด แต่บัดนี้พลันมีแสงสว่างขึ้น

ตำหนักที่อยู่กลางสถานบำเพ็ญหลีเฮิ่นน้อยซึ่งอยู่ใต้ฝ่าเท้าของฟู่ถิง ก็สว่างขึ้นมาเช่นกัน

พลังที่กลับตาลปัตรสองขั้วเพิ่มสูงขึ้นอีกครั้ง ทั้งยังรุนแรงและยิ่งใหญ่กว่าเมื่อครู่!

เทพอัคคีที่อยู่กลางอากาศชะงักเล็กน้อย “การสะกดจากการโจมตีของข้ากลับไปกระตุ้นสะกดซ่อนเร้นชนิดที่สองหรือ เป็นคลื่นลูกหลังกลบคลื่นลูกหน้า เหนือกว่านักพรตเสวียนจงอย่างแท้จริง”

ในวินาทีนี้สถานบำเพ็ญหลีเฮิ่นน้อยถึงกับมีสภาวะพังทลาย

ไม่ใช่เพราะพลังของทวนพระอังคาร แต่มาจากสถานบำเพ็ญหลีเฮิ่นน้อย

ฟ้าดินทั้งหมดต่างยุบตัวลงเข้าไปตรงกลาง

พลังที่ยิ่งใหญ่นี้ยามนี้ถูกเสริมลงบนร่างของฟู่ถิง

ครั้นได้รับการเสริมพลัง ฟู่ถิงก็ไม่ได้รับบาดเจ็บเพราะตราอาคมเปลวเพลิงนั้นอีก

ทุกสิ่งบังเกิดขึ้นในชั่วพริบตา

ฟู่ถิงเองก็มีแค่พริบตาเดียวนี้ให้ใช้ประโยชน์

นางตบฝ่ามือลงด้านล่างใส่อากาศ ตำหนักตรงหน้ากลายเป็นละอองแสงสีขาวดำทันที

หยินหยางหมุนเวียนกลายเป็นรูปไท่จี๋ ม้วนฟู่ถิง ลูกศิษย์ยอดเขาอัศจรรย์ เยี่ยนจ้าวเกอ เยี่ยนตี๋ และยอดฝีมือเผ่ามังกรที่ถูกเพลิงผลาญร่างสามตัวนั้นไว้พร้อมกัน

ทุกคนลอยไปยังจุดที่ยุบตัวลงตรงกลางนั้น กำลังจะหายไป

พลังที่กอปรกันขึ้นมาจากการพังทลายของฟ้าดินในสถานบำเพ็ญหลีเฮิ่นน้อย ทำให้เปลวเพลิงที่อยู่บนร่างของยอดฝีมือเผ่ามังกรสามตนนั้นดับลงในที่สุด

ฟ้าดินแห่งนี้ถึงอย่างไรก็เป็นที่บำเพ็ญที่จักรพรรดิแพรงามบุกเบิก ฟู่ถิงยังเด็ดเดี่ยวเหลือประมาณ สุดท้ายช่วยดึงชีวิตมังกรเขียวสามตัวนั้นออกมาจากห้วงความตาย

ทว่าในยามนั้นเอง เทพอัคคีที่ยืนตระหง่านอยู่กลางมิติ แม้ว่าฟ้าดินจะถล่มก็ไม่ขยับองค์นั้น ก็พลันเคลื่อนไหวขึ้นมาแล้ว

“เป็นดรุณีที่โดดเด่นยิ่ง มีลักษณะของผู้เป็นบิดาอยู่ไม่น้อย”

คล้ายกับเสียงคำรามของมังกรอันยิ่งใหญ่ดังขึ้นจากที่ที่อยู่ไกลไร้สิ้นสุด

ครู่ต่อมา ร่างอันใหญ่โตที่สูงเก้าจั้งนั้นก็ระเบิดออก กลายเป็นลำเพลิงกระจายเต็มฟ้า

ทวนที่มีวงเดือนสองข้างเล่มหนึ่งปรากฏขึ้นมาจากในทะเลเพลิง เหมือนกับทวนวงเดือนของลิโป้ในความทรงจำของเยี่ยนจ้าวเกอ

เพียงแต่ทวนใหญ่เล่มนี้เป็นสีแดงฉาน สลักด้วยลวดลายมังกร

“มีความกล้า มีความสามารถ ถึงข้าไม่ฆ่าเจ้า แต่เจ้าก็ต้องถูกลงโทษ”

ทวนวงเดือนสีแดนฉานวาดวงโค้งกลางอากาศ