บทที่ 931 ตกตะลึง

มีจอมยุทธ์เขาทุ่งวิจิตรบางคนร้องขอหลักฐานจากเฉิงโม่อย่างไม่ยอม

มู่จวินมาจากเขาโถงทอง สถานที่อันเป็นศัตรูกับพวกเขา นอกจากนี้สองฝ่ายใกล้จะเริ่มสงครามกันแล้ว พวกเขาย่อมไม่ยอมเชื่อวาจาของมู่จวิน

ทว่าผลลัพธ์กลับทำให้พวกเขาผิดหวัง

ไม่ว่าเยี่ยนจ้าวเกอจะไม่ได้สังหารพวกเขา เพราะแรงกดดันจากเทพธิดาสสารกำเนิดหรือไม่ แต่ว่าพวกเขาก็ไม่อาจแข็งขืน ถึงขั้นที่ไม่เห็นรูปร่างหน้าตาของเยี่ยนจ้าวเกอก็ถูกควบคุม เป็นตายเลือกเองไม่ได้ สุดท้ายคนผู้นี้กลับหายตัวไปไกลแล้ว!

อย่าว่าแต่มู่จวินจากเขาโถงทองที่เห็นจากระยะไกล ใกล้ๆ ยังมีคนจากอารามคงมายาเป็นสักขีพยาน

โดยเฉพาะเมื่อครู่นี้ เขายังโต้เถียงกับดรุณีน้อยอยู่เลย แต่พริบตาเดียวก็ถูกเยี่ยนจ้าวเกอฉีกหน้าจนไม่เหลือ หนำซ้ำยังถูกโยนลงบนพื้นแล้วเหยียบซ้ำ

คนจากเขาทุ่งวิจิตรเคียดแค้นจนอยากจะแทรกแผ่นดินหนีแล้ว

กวนอวี่ลั่วมองเรือนภาบัวแดงอย่างเป็นกังวล กระซิบถามเฉิงโม่ว่า “อาจารย์ลุงใหญ่ ท่านเยี่ยนขึ้นไปเช่นนี้ ะมีปัญหาหรือไม่”

“ไม่มี” เฉิงโม่ส่ายศีรษะเล็กน้อย “คนผู้นี้แม้มีนิสัยหยิ่งผยอง แต่ไม่ใช่คนได้ใจจนลืมตัว เขาไม่ได้ขึ้นไปบนเรือเพราะอารมณ์ชั่ววูบ”

ดรุณีน้อยมองเฉิงโม่ด้วยความฉงน

เฉิงโม่เอ่ยอย่างราบเรียบว่า “สุดท้ายยอดเขาอัศจรรย์ก็มีจักรพรรดิแพรเป็นผู้ปกครอง”

เรื่องที่เถาอวี้ เทพธิดาสสารกำเนิดไม่ถูกกับเฉาเจี๋ย ประมุขอาคเนย์และฟู่ถิง ถือเป็นจริงแท้ไม่แปลกปลอม

เรื่องที่นางกับจักรพรรดิแพรมีความสัมพันธ์ไม่ธรรมดา ไม่ใช่แค่ศิษย์พี่ศิษย์น้อง ก็ไม่ใช่เรื่องโกหกเช่นกัน

แต่ไม่ว่านางจะสนิทสนมกับเขาทุ่งวิจิตรขนาดไหน ไม่ว่านางจะทะนงแข็งกร้าวอย่างไร ต่างไม่อาจเปลี่ยนแปลงความจริงข้อหนึ่งได้

จักรพรรดิแพรต่างหากที่เป็นผู้ปกครองยอดเขาอัศจรรย์ เป็นหนึ่งในห้าจักรพรรดิของโลกซ้อนโลก

ก่อนที่จักรพรรดิแพรจะแสดงท่าที เถาอวี้ไม่อาจสร้างความลำบากให้แก่เยี่ยนจ้าวเกอได้จริงๆ

ถ้าหากนางจัดการเยี่ยนจ้าวเกอได้ง่ายๆ เช่นนั้นนางย่อมออกหน้าแทนสหายสนิท สั่งสอนคนรุ่นหลังที่ไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ ทั้งยังโอหังไร้มารยาทตรงหน้าผู้นี้ไปแล้ว

ทว่าตอนนี้พอพบว่าเยี่ยนจ้าวเกอไม่อาจรับมือได้ง่ายเหมือนอย่างที่คิดก่อนหน้า เถาอวี้ย่อมต้องระวังตัว

ถึงอย่างไรนางก็ทราบเรื่องที่จักรพรรดิแพรเชิญเยี่ยนจ้าวเกอ และเยี่ยนตี๋ไปเป็นแขกที่สถานบำเพ็ญหลีเฮิ่นน้อยเช่นกัน

แม้จะไม่แน่ใจว่าจักรพรรดิแพรมีความรู้สึกต่อเยี่ยนจ้าวเกอสองพ่อลูกอย่างไร แต่นางก็ไม่อาจมองข้ามจุดนี้ได้

ยิ่งไปกว่านั้น อีกเดี๋ยวจะเป็นเวลาที่จักรพรรดิแพรกับทวนพระอังคารต้องสู้กันแล้ว

เถาอวี้มาที่นี่เพื่อควบคุมสถานการณ์แทนจักรพรรดิแพร ไม่ได้มาเพื่อเพิ่มความวุ่นวาย

หากเปลี่ยนเป็นเวลาอื่นและสถานที่อื่น เกิดนิสัยหยิ่งผยองของเถาอวี้กำเริบ ต่อให้ไม่เกิดความคิดฆ่าคน ก็ต้องฉีกหน้าเยี่ยนจ้าวเกอให้สาสม

กระนั้นในตอนนี้ นางได้แต่ต้องอดกลั้นไว้

‘คนหนุ่มผู้นี้ไม่ธรรมดาจริงๆ’ เฉิงโม่มองเรือนภาบัวแดง

เขากว่างเฉิงของเยี่ยนจ้าวเกอ แม้จะใช้ชื่อบรรพบูรพาแห่งสำนักเต๋า แต่ทุกคนล้วนทราบว่าที่นั่นไม่เกี่ยวอะไรกับห้าบรรพสำนักเต๋าก่อนวิกฤตการณ์ครั้งใหญ่ในตำนาน แต่เป็นสำนักที่มาจากโลกเบื้องล่างใบหนึ่ง

แม้ว่าสำหรับสำนักที่ผงาดขึ้นมาจากโลกเบื้องล่างนี้ จะมีความเร็วในการถีบตัวเองเร็วจนน่าทึ่ง ยืนหยัดบนโลกซ้อนโลกได้ในระยะเวลาแค่ไม่กี่ปี ทว่าในสายตาของการสืบทอดระดับสุดยอดบนโลกซ้อนโลก เขากว่างเฉิงก็ยังคงเป็นสำนักเล็กพรรคน้อยอยู่ดี

อย่าว่าแต่ผู้มีอำนาจอย่างสามกษัตริย์ห้าจักรพรรดิ และประมุขทั้งสิบ เขากว่างเฉิงแม้แต่จอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์ขั้นสะพานเซียนคนเดียวยังไม่มี

ฆราวาสเด็ดดาวกวนลี่เต๋อ ผู้วิเศษเซิง นักพรตสือ เสวียนเฉิงอ๋อง เหล่ายอดฝีมือได้สิ้นชีวิตใต้เขากว่างเฉิงอย่างแท้จริง แต่ว่าสำหรับคนส่วนใหญ่ที่อยู่นอกเขตตะวันอาคเนย์แล้ว นั่นเป็นเพราะอาวุธเซียนอย่างตราประทับตะวันและมงกุฎจันทราเท่านั้น

แม้จะสงสัยว่าเขากว่างเฉิงที่เป็นขุมกำลังอ่อนด้อยกระตุ้นอาวุธเซียนได้อย่างไร แต่พลังเช่นนี้ก็ถูกกำหนดไว้แล้วว่าไม่อาจดำรงอยู่ได้นาน

หลายคนพอเห็นเขากว่างเฉิง ก็เหมือนกับเห็นทารกน้อยอายุสิบขวบที่ถือของล้ำค่าซึ่งมีค่าควรเมือง เดินส่ายอาดๆ อยู่กลางตลาดคนหนึ่ง

ถ้าหากไม่ใช่เพราะมีประมุขอาคเนย์คอยคุ้มครอง ถ้าหากไม่ใช่จักรพรรดิแพรงามมีท่าทีไม่ชัดเจน คงถูกคนแย่งชิงไปจนหมดสิ้นแล้ว

แม้ว่าประมุขทักษิณจวงเซินจะสั่งลูกศิษย์ในสำนักอย่างชัดเจน ว่าห้ามหมายปองกงจักรมหาประกายกาฬ แต่การไม่หมายปองกงจักรมหาประกายกาฬ กับการไม่สู้กับเขากว่างเฉิงเป็นคนละเรื่องกัน

ถ้าหากมีโอกาส เขาย่อมยินดีทำลายเขากว่างเฉิง

เพียงแต่ยำเกรงต่อกงจักรมหาประกายกาฬ จึงทำได้เพียงกดเก็บความรู้สึกเอาไว้ก็เท่านั้น

เขากวางเฉิงยังมีของล้ำค่าอีกมากมาย