บทที่ 952 โอรสหงส์ผู้โกรธเกรี้ยว

แม่น้ำที่ไหลเชี่ยวที่แผดคำรามนั้น เป็นน้ำจากแม่น้ำหนักอึ้ง ภัยพิบัติที่สองในผนึกป้องกันของสถานที่แห่งนี้!

เป็นสายน้ำที่หนักที่สุดในใต้หล้า นอกจากธารสวรรค์จักรวาล

หลังจากเยี่ยนจ้าวเกอผ่านผนึกป้องกันเข้าไปในตำหนักใหญ่ของอารามเอกนิกายได้อย่างเป็นทางการ ก็ได้พบกับลวดลายสีชาดของผ้าเหลืองที่อยู่บนโต๊ะบูชา พอได้ศึกษาอย่างละเอียด ก็อดรู้สึกยินดีไม่ได้

ในตอนที่เขาเข้ามา ไม่มีใครควบคุมผนึกป้องกันนั้น

ดังนั้นพายุทราย แม่น้ำหนักอึ้ง และบัวอัคคี ภัยพิบัติสามประการ จึงขวางทางกันตามลำดับ

เขาแค่แก้ไขไปทีละอย่าง สุดท้ายก็สามารถผ่านได้

แม้จะเป็นเช่นนั้นก็ไม่ได้ผ่อนคลาย

แต่ถ้ามีคนควบคุมผนึกป้องกันนี้ จะสามารถสั่งให้ภัยพิบัติสองอย่างทำงานพร้อมกัน หรือภัยพิบัติสามอย่างทำงานร่วมกันได้!

อาหู่ได้รับคำชี้แนะจากเยี่ยนจ้าวเกอ ในตอนนี้กำลังควบคุมผนึกป้องกัน เฝ้าอยู่ที่ตำหนักหน้า

เมื่อสัมผัสได้ว่ามีคนเข้ามา อาหู่ที่นอกหยาบในละเอียดก็ลองหยั่งเชิงดู กระตุ้นภัยพิบัติชั้นแรก ทรายเทพธาตุทอง

หากผนึกป้องกันนี้ถูกใช้หมดในครั้งเดียว ก็จำเป็นต้องใช้เวลาในการฟื้นฟูสักระยะ

เกิดคู่ต่อสู้ส่งคนจำนวนหนึ่งฝ่ากระสุนเข้ามาก่อน แล้วตนกระตุ้นผนึกป้องกันสุดกำลัง จะเป็นการสิ้นเปลืองพลังเสียเปล่าๆ

ทว่าตอนนี้อีกฝ่ายเมื่อต้านทานภัยพิบัติอย่างแรกได้ อาหู่ก็รู้ว่าไม่ใช่คนที่ถูกส่งมาตาย

ถึงอย่างไรพายุทรายที่เกิดจากทรายเทพธาตุทอง แค่พลังทำลายล้างอย่างเดียวก็แทบจะเทียบได้กับยอดฝีมือในระดับจอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์ขั้นเจ็ด ขั้นสะพานเซียนระยะท้ายแล้ว

ในเมื่อสามารถรับมือด่านนี้ได้ ไหนเลยจะเป็นแค่คนธรรมดา

อาหู่เห็นดังนั้นก็ไม่เกรงใจอีก หัวเราะเหอะๆ สั่งให้ผนึกป้องกันทั้งหมดทำงานทันที!

ขณะที่ส่งเสียงหวีดหวิวและไหลเชี่ยว น้ำจากแม่น้ำหนักอึ้งที่ทะลักทลายก็แทรกอยู่ในพายุทราย ซัดเข้าหาพวกจวงเจาฮุยอย่างบ้าคลั่ง

นอกจากนี้แล้ว ดอกบัวเปลวเพลิงสีทองมากมายก็เบ่งบานกลางอากาศ ล้อมคนจากนเนินต้นจักรพรรดิไว้

เหล่าคนที่น่าสงสารเพิ่งเตรียมจะถอยออกไป ตอนนี้คิดไปก็ไปไม่ได้เสียแล้ว

เมื่อครู่เพิ่งถูกทรายเทพธาตุทองเล่นงานจนหัวปั่น น้ำจากแม่น้ำหนักอึ้งและบัวทองอัคคีวิเศษสองภัยพิบัติก็ยังมาถึงพร้อมกับเสียงกรีดลม

ด้วยระดับพลังฝึกปรือของพวกจวงเจาฮุย ตอนนี้อย่าว่าแต่ปราณขาวกุศลซ่อนที่จะช่วยให้มีโอกาสรอด ต่อให้มีห้าจริยะอยู่ครบ ก็ไม่อาจคุ้มครองได้หมด!

บัวอัคคีระเบิด กลายเป็นทะเลเพลิงสีทองไร้ขอบเขต แต่ก็พวยพุ่งขึ้นเหมือนน้ำจากแม่น้ำหนักอึ้ง

น้ำและไฟไร้เมตตา ทั้งสองอย่างแยกกันชัดเจน แต่ก็พุ่งเข้าหาพวกจวงเจาฮุยเหมือนกัน

สิ่งที่แทรกอยู่ด้านในยังมีพายุทรายที่น่ากลัวถึงขีดสุด

จอมยุทธ์จากเนินต้นจักรพรรดิบนเขาลีลาหงส์ ล้วนเป็นคนที่ฝึกฝนจิตกุศลซ่อน ตอนนี้ได้แต่มองปราณสีขาวหนึ่งสายของตัวเอง ค่อยๆ สลายไป!

นี่กำลังบ่งบอกว่า เมื่อเผชิญกับความอันตรายที่อยู่ตรงหน้า พลังชีวิตก็ขาดสะบั้นโดยสิ้นเชิง!

สถานการณ์ตายสิบไม่มีทางรอด!

แม้กระทั่งพวกจวงเจาฮุยสองคนที่ได้ปีนขึ้นสะพานเซียน เมื่อพบเจอกับเหตุการณ์เช่นนี้ก็ยังยากจะต้านทาน

หลังจากคลื่นคลั่ง ซากศพล้วนไม่เหลือ!

พายุทรายค่อยๆ สลาย ส่วนน้ำจากแม่น้ำหนักอึ้งและบัวทองอัคคีวิเศษยังคงหลงเหลือ ตกค้างอยู่ในอากาศ

ยามนี้มีคนเข้ามาจากด้านนอกอีกครั้ง กลับเป็นอีกาสีทองขนาดยักษ์

เป็นจอมยุทธ์เขาสามขาที่รับหน้าที่ควบคุมสถานการณ์ และช่วยให้พวกจวงเจาฮุยเข้ามา

พวกเขาเพิ่งจะมาถึง ก็ประสบกับการโจมตีจากผนึกป้องกันทันที

สุดท้ายเพราะก่อนหน้านี้ก็มีคนตายลงที่นี่ ทำลายรังสีสังหารจากผนึกป้องกัน ทำให้ภัยพิบัติไม่ได้รุนแรงเหมือนเดิม จอมยุทธ์เขาสามขาที่เข้ามาทีหลังเหล่านี้ถึงค่อยฝืนต้านไว้ได้

ทว่าพวกเขาคร่ำครวญขึ้น “ผนึกป้องกันนี้มีภัยพิบัติสามอย่าง แต่ตามเหตุผลแล้วควรจะมาทีละอย่างถึงจะถูกต้อง ตอนนี้ถึงกับมีสองภัยพิบัติทำงานพร้อมกันหรือนี่”

“คนจากเนินต้นจักรพรดิ เกรงว่าจะพินาศไปหมดสิ้นแล้วกระมัง”