บทที่ 984 อัจฉริยะสะท้านโลก

เยี่ยนจ้าวเกอไม่สนใจจิตใจของจางซู่เหรินในตอนนี้

เขาจามขวานใส่อย่างดุร้าย เกือบจะโค่นต้นจักรพรรดิสูงเทียมฟ้านั้นได้!

จางซู่เหรินเดือดดาลจนแทบกระอักเลือด ตอนนี้ได้แต่กัดฟันไว้

เขาพลันออกแรง อาศัยการระเบิดครู่สั้นๆ กระแทกตราประทับตะวันออกไปครู่หนึ่ง

จากนั้นก็ไขว้สองมือ กระบวนท่าเปลี่ยนแปลง หยุดโจมตี เปลี่ยนเป็นป้องกันอย่างสุดกำลัง

ตอนนี้รูปทรงของต้นจักรพรรดิที่ค้ำฟ้ายันดินอยู่เริ่มเป็นจริงมากขึ้น มันส่องแสงวิเศษพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า

ขณะนี้ยอดฝีมือระดับจอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์ขั้นเก้า ขั้นสะพานเซียนระยะท้ายเหมือนกับกลายเป็นต้นไม้ใหญ่สูงเสียดฟ้า

ปฐพีอานิสงส์ปรากฏใต้เท้า ครอบคลุมเขามหาวิญญาณ เชื่อมต่อกับฟ้าดิน รองรับฟ้าบรรจุทุกสรรพสิ่ง

คลื่นบุญบารมีวนเวียนอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ ไหลเวียนไม่หยุดยั้ง คงอยู่ชั่วกาลนาน

แสงม่วงบารมีสาดแสงบนกิ่งใบ ปราณขาวกุศลซ่อนลอยอ้อยอิ่งระหว่างกิ่งใบที่หนาแน่น เหมือนมีเหมือนไม่มี

พลังป้องกันของจางซู่เหรินเพิ่มขึ้นถึงขีดสุด

ฝ่ามือเทพต้นจักรพรรดิของเขาละทิ้งการโจมตี เปลี่ยนมาป้องกันอย่างสุดกำลัง ซึ่งเดิมทีเป็นกระบวนท่าป้องกันอันดับหนึ่งของเนินต้นจักรพรรดิแห่งเขาลีลาหงส์

ตอนนี้ยังมีสี่จริยะหนุนนำร่าง แสดงออกถึงระดับสูงสุดที่พลังป้องกันของจอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์ขั้นเก้าซึ่งเป็นผู้สืบทอดสายตรงของเนินต้นจักรพรรดิจะไปถึงได้

เยี่ยนจ้าวเกอจามขวานเข้าไป ทว่าต้นจักรพรรดิมั่นคงไม่สั่นไหว!

‘ไม่ธรรมดาจริงๆ ด้วย’ ดวงตาของเยี่ยนจ้าวเกอทอประกาย เขาเก็บขวานย้อนเอกภพ ทว่าในมือกลับเพิ่มของที่เหมือนกับกระบี่สั้นและตราประทับขึ้นมาชิ้นหนึ่ง

จางซู่เหรินเห็นดังนั้นก็เดือดดาลจนหัวเราะออกมา ‘อาวุธศักดิ์สิทธิ์ชั้นสูงอีกแล้วหรือ’

เป็นตรากระบี่กาลเวลา

เยี่ยนจ้าวเกอมือถือตรากระบี่กาลเวลา ใช้มันแทนกระบี่ แทงวิชาสังหารมังกรเขียวใส่จางซู่เหรินอีกรอบ

ตรากระบี่กระทบถูกต้นจักรพรรดิที่เกิดจากจางซู่เหริน ประกายกระบี่ที่น่าสะพรึงสาดแสงระยิบระยับ ต้นไม้สูงเสียฟ้าพลันสั่นสะเทือน

ผิวของลำต้นที่เปล่งแสงสว่างถึงกับปรากฏร่องรอยแห้งเหี่ยว

ปฐพีอานิสงส์ลอยขึ้นมาจากด้านล่าง เหมือนกับส่งสารอาหารจำนวนนับไม่ถ้วนขึ้นมา ทำให้ร่องรอยแห้งเหี่ยวบนลำต้นค่อยๆ มีชีวิตชีวาอีกครั้ง

แต่หลังจากนั้นติดๆ กัน มันก็แห้งเหี่ยวอีกครั้งเพราะการโจมตีจากประกายกระบี่

ทั้งสองฝ่ายค่อยๆ ปรากฏสภาพยื้อยัน

เยี่ยนจ้าวเกอไม่รีบร้อน ทว่าจางซู่เหรินกลับเคร่งเครียด เพราะตราประทับตะวันที่ก่อนหน้านี้ถูกเขากระแทกออกไป กลับร่วงหล่นลงมาอีกครั้ง!

ดวงอาทิตย์สีทองพุ่งลงด้านล่าง เป้าหมายก็คือต้นจักรพรรดิที่ยื่นสูงเข้าไปในหมู่เมฆ

ตำนานหงส์เพลิงพักบนต้นจักรพรรดิ ทุกคนล้วนรู้จักดี

ทว่าในตอนนี้กลับเหมือนมีอีกาทองอาทิตย์ตัวหนึ่งโฉบลงมาจากฟ้า พุ่งใส่ต้นจักรพรรดิต้นนั้น

ไม่ว่าหงส์เพลิงจะยินดีหรือไม่ และไม่ว่าต้นจักรพรรดิจะยินดีหรือไม่

ถึงแม้ว่าทั่วทั้งต้นจักรพรรดิจะมีเปลวเพลิงไหลเวียน ไม่เพียงแต่ไม่กริ่งเกรงไฟ กระทั้งตัวมันยังก่อกำเนิดไฟ

กระนั้นในตอนนี้กิ่งใบต้นจักรพรรดิที่มีชีวิตชีวาก็เกิดสภาวะแห้งเหี่ยวอย่างเลือนราง เพราะการเผาไหม้ของดวงอาทิตย์อันลุกโชน กิ่งใบต้นจักรพรรดิที่มีชีวิตชีวาก็เกิดสภาวะแห้งเหี่ยวอย่างเลือนราง!

หยวนเสี่ยนเฉิงสะกดอารมณ์ต่อไปไม่ไหว ร่างกลายเป็นหงส์เพลิง มาถึงด้านบนสุดของต้นจักรพรรดิ

หงส์เพลิงเริ่มขับไล่อีกาทองที่หมายจะยึดรังหงส์ของตัวเอง ทั้งสองฝ่ายสู้กันอย่างดุเดือด

หยวนเสี่ยนเฉิงเขวี้ยงพัดห้าหงส์เพลิงของตัวเองไปยังกิ่งใบ มอบอาวุธศักดิ์สิทธิ์ชั้นสูงชิ้นนี้ให้จางซู่เหรินยืมใช้ชั่วคราว

จางซู่เหรินกลับไม่ได้ใช้ ตอนนี้เขาได้แต่ป้องกันสุดกำลัง หากรับพัดห้าหงส์เพลิงไว้ ก็ได้แต่ถูกกระบองไม้ไผ่ของเยี่ยนจ้าวเกอฟาดใส่เปล่าๆ

ผู้อาวุโสแห่งเนินต้นจักรพรรดิผู้นี้สงบจิตใจลง ตั้งใจป้องกันสภาวะโจมตีของเยี่ยนจ้าวเกอ พร้อมกับสำรวจเยี่ยนจ้าวเกอไปด้วย

หลังจากผ่านการต่อสู้กับนักพรตตงเฉวียน จ้าวเจิน และหยวนเสี่ยนเฉิงมา และประมือกับเขาจางซู่เหรินอีกครั้ง