บทที่ 996 เยี่ยนจ้าวเกอ เซียนผู้ถูกเนรเทศ

แม่เฒ่ากระบี่อาคเนย์ไม่อาจไม่แตกตื่น

ชิงซู่จื่อตายด้วยน้ำมือของเยี่ยนจ้าวเกอบ่งบอกถึงอะไร

บ่งบอกว่าถ้าหากนางสู้กับเยี่ยนจ้าวเกอ ก็อาจจะมีจุดจบโดยการถูกสังหารเช่นกัน

จอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์ขั้นเก้า ขั้นสะพานเซียนระยะท้ายถูกจอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์ขั้นเทวะสำแดงสังหาร?

ก่อนวันนี้ เรื่องนี้เป็นเรื่องที่แม่เฒ่ากระบี่อาคเนย์แทบไม่เคยคิดถึง

หากแต่ตอนนี้นางไม่อาจไม่ยอมรับปัญหานี้

โดยเฉพาะตามคำกล่าวของเยี่ยนจ้าวเกอ คนที่ตายในค่ายกลแม่น้ำเหลืองเก้าโค้งไม่ได้มีแค่ชิงซู่จื่อเท่านั้น แต่ยังมีจางซู่เหรินกับเผิงเฮ่อด้วย

สองคนนี้ล้วนตายเพราะฝ่ามือรอยตราพลิกนภาของเยี่ยนจ้าวเกอ ถูกกระแทกจนศีรษะแตกเลือดอาบ กะโหลกแหลกเหลว ยากจะแยกแยะรูปร่างหน้าตา

เนื่องจากถูกแม่น้ำเหลืองเก้าโค้งกัดกร่อน กายเนื้อจึงไม่ได้แข็งแกร่งเท่าก่อนหน้า

ดูจากอาภรณ์แล้ว แม้คนอื่นยากจะแยกแยะ แต่แม่เฒ่ากระบี่อาคเนย์กลับคุ้นเคยดี

ในฐานะผู้อาวุโสระดับสูงที่มีหน้าที่ดูแลสำนักของฝั่งตะวันออกกับฝั่งทิศใต้ นางไม่ได้รู้จักกับจางซู่เหรินและเผิงเฮ่อมาแค่วันสองวัน

ถ้าหากบอกว่าเยี่ยนจ้าวเกอปลอมแปลงศพ เมื่อมีชิงซู่จื่อที่ตายไปแล้วอยู่ด้านข้าง ย่อมไม่มีความจำเป็นนั้น

นี่ยิ่งทำให้แม่เฒ่ากระบี่อาคเนย์ตื่นตระหนกกว่าเดิม

จางซู่เหรินกับเผิงเฮ่อเป็นยอดฝีมือที่อยู่ในระดับจอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์ขั้นเก้า ขั้นสะพานเซียนระยะท้ายเหมือนกัน

วรยุทธ์ที่พวกเขาฝึกฝน เป็นการสืบทอดสายหลักของเนินต้นจักรพรรดิแห่งเขาลีลาหงส์ มีความถนัดต่างกันไป พลังล้วนไม่ธรรมดา

แม่เฒ่ากระบี่อาคเนย์รู้ตัวว่าถ้าหากสู้กันหนึ่งต่อหนึ่ง ก็ไม่อาจรับประกันว่าสังหารจางซู่เหรินกับเผิงเฮ่อได้

แต่ว่าตอนนี้พวกเขากลับตายด้วยน้ำมือของเยี่ยนจ้าวเกอ

‘หรือว่าค่ายกลแม่น้ำเหลืองเก้าโค้งที่เขาวาง จะมีอานุภาพเหนือกว่าที่คาดไว้’ แม่เฒ่ากระบี่อาคเนย์เกิดความสงสัย

ก่อนหน้านี้แม้จะเข้าไปในค่ายกล แต่ว่าตอนที่ค่ายกลแม่น้ำเหลืองเก้าโค้งเพิ่งปรากฏได้ไม่นาน สถานการณ์ยังไม่ชัดเจน แม่เฒ่ากระบี่อาคเนย์ได้ลองทดสอบอานุภาพของค่ายกลดู

ถึงแม้ว่าจะแข็งแกร่งมาก แม้แต่พลังระดับจอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์ขั้นสะพานเซียนระยะท้ายก็ยังถูกสะกด แต่คิดจะอาศัยค่ายกลสังหารจอมยุทธ์เช่นตนในระยะเวลาสั้นๆ ยังคงเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด

ยิ่งไปกว่านั้น พวกชิงซู่จื่อยังร่วมทางกันด้วย?

นอกจากนี้ดูจากสถานการณ์แล้ว ยังมีจอมยุทธิ์ทิศใต้คนอื่นอีก

แม่เฒ่ากระบี่อาคเนย์กวาดสายตามอง เห็นหยวนเสี่ยนเฉิงแล้ว

หยวนเสี่ยนเฉิง ‘เนตรหงส์’ ลูกศิษย์ที่ประมุขทักษิณจวงเซินภาคภูมิใจที่สุด เป็นบุคคลที่โดดเด่นที่สุดในหมู่ยอดฝีมือยุคใหม่ของเขตเพลิงทักษิณ

ทว่าคนเช่นนี้กลับตกตายด้วยมือของเยี่ยนจ้าวเกอ

‘อาวุธเซียนหรือ’ ครั้งนี้แม่เฒ่ากระบี่อาคเนย์คิดถึงความเป็นไปได้อีกอย่าง แม้ว่าการกระตุ้นอาวุธเซียนของจอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์ขั้นเทวะสำแดงจะเป็นเรื่องน่าเหลือเชื่อ แต่นอกจากนี้แล้ว แม่เฒ่ากระบี่อาคเนย์ก็คิดไม่ออกจริงๆ ว่าเยี่ยนจ้าวเกอจะยังมีวิธีอะไรที่ใช้สังหารพวกชิงซู่จื่อได้

ทว่านางสัมผัสถึงเศษลมปราณที่ยิ่งใหญ่ของอาวุธเซียนไม่ได้

นี่ขัดแย้งกับการอนุมานของนางอีกครั้ง

แม้แม่เฒ่ากระบี่อาคเนย์จะมีภูมิความรู้กว้างขวาง ในตอนนี้ก็ยังสับสน

เยี่ยนจ้าวเกอเหมือนเห็นเหมือนไม่เห็นสายตาของคนอื่นๆ ที่มองดูเขาคล้ายมองดูสัตว์ประหลาด กล่าวสืบต่อ “นอกจากพวกชิงซู่จื่อแล้ว ยังมีหยวนเสี่ยนเฉิงจากเนินต้นจักรพรรดิ และคนจากยอดเขาอนัตตาที่มองพร้อมกับเขา”

“เป็นนักพรตเซียนหลาน ลูกศิษย์ที่จักรพรรดิเอกภพถ่ายทอดวิชาให้ด้วยตัวเอง” แม่เฒ่ากระบี่อาคเนย์กล่าวด้วยน้ำเสียงแหบพร่า

นางยังไม่เคยพบนักพรตเซียนหลาน แต่เคยเห็นภาพเงาแสงที่แพร่หลายมาก่อน

ลูกศิษย์ที่จักรพรรดิเอกภพถ่ายทอดวิชาให้ด้วยตัวเองมีไม่กี่คน ทว่าแต่ละคนล้วนนับเป็นคนที่มีชื่อเสียงบนโลกซ้อนโลกทั้งสิ้น

แม่เฒ่ากระบี่อาคเนย์มองไปยังศพเหล่านั้น จำนักพรตเซียนหลานได้แล้ว

“ตอนอยู่บนเทือกเขาสันติภาพที่อยู่ทางตะวันตกของเขารอบวง ข้าความจริงสู้กับจางซู่เหรินและหยวนเสี่ยนเฉิงก่อน ต่อมาพวกเขาถอยกลับเขารอบวง พวกชิงซู่จื่อกับเผิงเฮ่อจึงค่อยไล่ตามมา” เยี่ยนจ้าวเกอเล่า “ยังดีที่เขารอบวงมีแม่น้ำยุคสมัยไหลผ่าน ทำให้ข้าวางค่ายกลแม่น้ำเหลืองเก้าโค้งได้ ไม่อย่างนั้นข้าคงจัดการเขาไม่ได้จริงๆ”