บทที่ 1

“อ้าขากว้าง ๆ ฉันบอกให้อ้าไง”

“พอแล้ว ฉันขอร้อง” เธอหนีบขาสองข้างของตัวเองไว้และพยายามต่อต้านเขา

“อย่ามาทำเป็นเล่นตัว ในเมื่อเลือกที่จะขายตัวก็สนองให้คุ้มกับเงินที่ฉันจ่ายไปหน่อย” เขาไม่ได้สนใจคำขอร้องนั้น แต่กลับจับขาสองข้างของเธอแยกออกจากกันสอดใส่เอ็นร้อนแล้วดันเข้าไปจนสุดในคราวเดียว “ผู้หญิงมันก็เหมือนกันหมด แค่เห็นเงินก็พร้อมยอมพลีกายแล้ว”

“ฉะ...ฉันเจ็บ” เธอเอามือดันอกเขาไว้ ส่งสายตาอ้อนวอนให้เขาอ่อนโยนกับเธอหน่อย แต่แววตาที่มองกลับมามีแต่ความเย็นชา

“...”

“อ๊ะ...คะ...คุณกำลังเข้าใจฉันผิด” นี่คือคำที่เธอพยายามพูดกับเขามาตลอด “ขอร้องล่ะปล่อยฉันไปเถอะ”

“ไม่!!”

“ฉันต้องไปสอบ...ขอร้องล่ะเชื่อฉันเถอะนะ” เธอพยายามอ้อนวอนเขา น้ำตาที่ไหลอาบสองแก้มนวลสองข้างไม่สามารถทำให้เขาใจอ่อนได้เลย

แม้เธอจะมีท่าทางต่อต้านแต่เนื้อนุ่มภายในกลับตอดรัดเอ็นร้อนขนาดใหญ่ของเขาราวกับดีใจที่ได้สัมผัสกัน หญิงสาวรู้สึกเกลียดตัวเองที่ร่างกายของเธอกลับไม่รักดี

ความคับแน่นภายในทำให้ชายหนุ่มขบกรามแน่น เขาสนุกกำลังสนุกกับการได้เชยชมเรือนร่างนี้ ยิ่งเธอต่อต้านยิ่งกระตุ้นอารมณ์ของเขาได้เป็นอย่างดี

“พอเถอะ ฮึก ฉันไม่อยากทำแล้ว”

สายตาเย็นชาของคนบนร่างที่มองมายิ่งทำให้หญิงสาวรู้สึกกลัวและเจ็บปวด เขาทำกับเธอราวกับว่าเธอเคยไปทำอะไรให้เขาโกรธแค้นมาก่อน ทั้ง ๆ ที่เธอจำได้ว่าเธอไม่เคยรู้จักเขา

“จิ๊!!...อย่าพูดมากได้มั้ย”

“อ๊ะ ๆ ๆ” แรงกระแทกที่ส่งไปครั้งแล้วทำให้เธอปวดระบมไปทั้งตัว ร่างกายของเธอแทบจะรับมันไม่ไหวแล้ว “อ๊า...”

“อ่าส์...” ชายหนุ่มครางออกมาอย่างสุขสม หลังจากที่ได้ปลดปล่อยไปเป็นรอบที่สอง

เขาก้มมองคนที่นอนตัวสั่นเทาอยู่ใต้ร่างของเขา

“ฮึก ๆ”

“เงียบ!!” เสียงตะคอกของเขาทำให้เธอสะดุ้งสุดตัว มือหนาข้างหนึ่งบีบแก้มของเธอไว้จนเธอรับรู้ถึงความเจ็บปวด “น่ารำคาญจริง ๆ”

เป็นวันที่สามแล้วที่เธอติดแหง็กอยู่ที่นี่ เพราะถูกเข้าใจผิดว่าเป็นผู้หญิงขายตัว เธอเลยถูกเขาซื้อมาแต่เขากลับติดใจ เมื่อมารู้ภายหลังว่าเขาโชคดีที่ได้สาวบริสุทธิ์มาเชยชม เขาเลยยอมจ่ายเงินเพิ่มให้เธอเพื่อสนุกกับเรือนร่างของเธอต่อ แม้หญิงสาวจะพยายามอธิบายยังไงเขาก็ไม่ฟัง

“นายครับ” ลูกน้องวิ่งหน้าตาตื่นมาหาเจ้านายที่เพิ่งลงจากรถ

“ว่าไง” ชายหนุ่มหันไปถามอย่างไม่ค่อยสบอารมณ์นัก

“หาเธอไม่เจอครับ”

“ผู้หญิงคนเดียว พวกแกหาไม่เจออย่างนั้นเหรอ เป็นแบบนี้ฉันจะกล้าไว้ใจให้พวกแกทำงานใหญ่ได้ยังไงวะ” ท่าทางฉุนเฉียวของเจ้านายทำให้ลูกน้องรีบก้มหน้าลงเพราะความกลัว

เมื่อคืนตอนที่เขาเดินทางไปต่างจังหวัด ลูกน้องได้โทรไปแจ้งกับเขาว่าหญิงสาวที่เขาซื้อมาเมื่อสามวันก่อนหนีออกจากคอนโดของเขาไปแล้ว เขาจึงสั่งให้ลูกน้องออกตามหาและนำตัวของเธอกลับมาให้ได้ แต่พอได้ยินว่าหาเธอไม่เจอก็ยิ่งทำให้เขาโกรธ

“ขอโทษครับนาย แต่เธอหายไปโดยไร้ร่องรอยเลยนะครับ”

“ไปขอดูกล้องวงจรปิดของคอนโดเดี๋ยวนี้” เขาออกคำสั่ง