บทที่ 46

“จ๋า” นางอันยิ้มตาหยีขานรับ ก้าวออกมาจับมือฉู่เชียนหลีอย่างสนิทสนม

“เจ้าเด็กคนนี้ ดีกับอ๋องเฉินเช่นนี้ตั้งแต่เมื่อไร? เหตุใดจึงไม่บอกแม่? พูดกับแม่ยังอายหรือ?”

นางพูดหยอกล้อด้วยรอยยิ้มที่เมตตา

แต่ไม่รู้เพราะเหตุใด จิตใต้สำนึกของฉู่เชียนหลีไม่อยากใกล้ชิดกับนางมากเกินไป

คิ้วบางของฉู่เชียนหลีขมวดนิดๆ ชักมือออกอย่างเงียบๆ ถอยหลังหนึ่งก้าว “นี่ก็ดึกแล้ว อ๋องเฉินยังรอข้าที่ห้องโถงหน้า ข้าควรไปแล้ว”

“เวลาแค่นี้ไม่ต้องรีบร้อน” นางอันยิ้มแย้ม

“เสียวฉู่ เจ้าได้รับความโปรดปรานของอ๋องเฉิน ต้องพูดถึงพี่หญิงของเจ้าให้มากนะ ข้าได้ยินมาว่าความสัมพันธ์ระหว่างท่านโหวน้อยกับอ๋องเฉินดีทีเดียว หรือองค์รัชทายาทก็ได้”

นางกล่าวกำชับ “เจียวเจียวเป็นพี่สาวแท้ๆ ของเจ้า เจ้าต้องพาเจียวเจียวเข้าราชวงศ์ให้ได้ พวกเจ้าสองพี่น้องจะได้ดูแลซึ่งกันและกัน”

คิ้วฉู่เชียนหลีขมวดแน่นสามส่วน

ทุกครั้งที่นางอันมาหานาง ไม่ใช่เพราะอ๋องเฉินก็เพราะฉู่เจียวเจียว ล้วนเพื่อผลประโยชน์ทั้งสิ้น

ในตัวนางอัน นางไม่สามารถรู้สึกได้ถึงความรักของมารดาแม้แต่เสี้ยวเดียว

ทันใดนั้น นางกล่าว

“ท่านแม่ ท่านไม่รู้ ลูกต้องใช้ความพยายามอย่างหนัก มันไม่ง่ายเลยกว่าจะทำให้อ๋องเฉินหันมามอง แต่ว่า…เพราะปานบนใบหน้าข้า…”

นางหลุบสายตาลง มีปมด้อยเล็กน้อย

“อ๋องเฉินไม่เคยเปิดใจทั้งหมดกับลูก ลูกไม่สามารถได้ใจของอ๋องเฉิน เรื่องของพี่หญิงสาม ก็ไม่กล้าพูดต่อหน้าอ๋องเฉินมาก”

“บอกตามตรง หลายวันก่อนข้าได้พบกับท่านโหวน้อยแล้ว เขาเป็นผู้ชายที่หายากมากจริงๆ”

“ท่านโหวน้อยหน้าตาดีมีความสามารถ สถานะสูงศักดิ์ มารดาเป็นองค์หญิงแห่งแคว้น บิดาเป็นท่านโหวติ้งกว๋อ อ๋องเฉินเป็นน้าชายแท้ๆ ของเขา ฮ่องเต้เป็นตาของเขา ทั่วทั้งราชวงศ์ จะมีใครที่มีสถานะสูงศักดิ์กว่าเขาอีก?”

“หากพี่สามแต่งเข้าไป สูงศักดิ์มั่งคั่งทั้งชีวิต”

นางพูดอย่างเชื่องช้า

นางอันคิดลึกลงไปในคำพูดของนาง

หากเจียวเจียวแต่งงานกับท่านโหวน้อย ในอนาคตท่านโหวน้อยสืบทอดยศบรรดาศักดิ์ ส่วนเจียวเจียวเป็นฮูหยินท่านโหว ลูกที่ให้กำเนิดยิ่งเป็นบุตรคนโปรดของสวรรค์ สมาชิกของราชวงศ์…

แค่คิดนางก็แทบจะรอไม่ไหวแล้ว

“เสียวฉู่ เจ้าต้องจับตาดูท่านโหวน้อยให้ดี หาโอกาสผลักพี่สาวของเจ้าเข้าไป ปานบนหน้าเจ้า…แม่จะหาวิธีให้เจ้าแน่นอน”