บทที่ 299

“ลองหยดเลือดลงตรงนี้สักหยดสิเจ้าคะ” ฉินเหยี่ยนเย่ว์ชี้ไปยังจุด ๆ หนึ่ง

ลู่จิ้นหยดเลือดลงไปหนึ่งหยดด้วยท่าทีกึ่งเชื่อกึ่งสงสัย ก่อนที่ผลจะแสดงออกมาว่าเป็นกรุ๊ปเลือด B

เขายกใบตรวจหาหมู่เลือดขึ้น แล้วกระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจ “นี่ นี่มันมหัศจรรย์เกินไปแล้ว นี่มันทำได้อย่างไร? รีบสอนข้าเร็วเข้า”

“ทำไม่ได้เจ้าค่ะ” ฉินเหยี่ยนเย่ว์พูด “ตอนนี้ยังไม่มีปัจจัยที่ทำได้เจ้าค่ะ”

ลู่จิ้นพลันห่อเหี่ยวลงทันใด สีหน้าเต็มไปด้วยความผิดหวัง “เจ้าได้มาจากที่ใดหรือ?”

“ในความฝันเจ้าค่ะ” ฉินเหยี่ยนเย่ว์กลัวว่าเขาจะไล่ถามต่อ ก็รีบยิ้มขึ้นพร้อมทั้งกล่าว “ศิษย์พี่ไม่ต้องเสียดายไปเจ้าค่ะ การเรียนแพทย์น่ะ ก็คือการที่คนรุ่นก่อนสร้างขึ้นแล้วคนรุ่นหลังนำไปใช้งาน”

“ท่านดูใบตรวจหาหมู่เลือดนี่สิเจ้าคะ” นางชี้ที่ตัวอักษรด้านบน “แรกเริ่มเป็นการใช้เครื่องหมุนเหวี่ยงตกตะกอนจนได้เม็ดเลือดแดงในสารช่วยรักษาคุณภาพมากำหนดหมู่เลือด ต่อมาก็ผ่านการปรับเปลี่ยนอย่างต่อเนื่อง จนสามารถตรวจสอบได้จากการหยดเลือด เรื่องที่พวกเราทำไม่ได้ คนรุ่นหลังอาจจะสร้างสิ่งที่ดียิ่งกว่าขึ้นมาจากพื้นฐานของพวกเราก็ได้ พวกเราเพียงทำเรื่องในตอนนี้ให้ดีที่สุดก็พอแล้วเจ้าค่ะ”

ลู่จิ้นได้ยินก็ชะงัก แม้ว่าเขาจะไม่เข้าใจ กลับเห็นด้วยกับคำพูดที่ว่าคนรุ่นก่อน ๆ ปลูกต้นไม้และคนรุ่นถัดไปได้ใช้ร่มเงาเป็นอย่างยิ่ง

ประสบการณ์เล็ก ๆ น้อย อาจจะกลายเป็นจุดเริ่มต้นของคนรุ่นถัดไป เฉกเช่นเดียวกับเบาะแสเหล่านั้นที่นักพรตเต๋าเทียนหลิงทิ้งเอาไว้ ถูกเขานำมาปรับปรุงหลายครั้ง ช่วยชีวิตคนนับครั้งไม่ถ้วน

เขาชูนิ้วโป้งขึ้น “ไม่เสียทีที่เป็นศิษย์น้องของข้า”

“จริงด้วย เมื่อครู่ข้าได้ยินพวกเจ้าพูดถึงบิดาเดียวกันต่างมารดาอะไรนั่น อยากให้จ้งหัวมาเปรียบเทียบอันใดหรือ?”

ฉินเหยี่ยนเย่ว์เลิกคิ้ว หันสบตากับตงฟางหลี

ในฐานะที่เป็นบุตรชายและลูกสะใภ้ การจะตรวจร่างกายของฮ่องเต้นั้นไม่ถูกต้องตามประเพณี

ทว่า ลู่จิ้นที่เป็นถึงท่านพ่อรองของฮ่องเต้ ย่อมไม่มีอันใดให้กังวล

หากอธิบายเรื่องน้องเก้าผ่านปากของลู่จิ้นให้กับฮ่องเต้ บางทีเป็นการลงแรงน้อยแต่ได้ผลลัพธ์ดี

ตงฟางหลีแววตาเป็นประกายขึ้น ก่อนจะพูดขึ้นเสียงเบา “เหยี่ยนเย่ว์ ขอให้ลู่จิ้นมาช่วยเป็นวิธีที่เร็วที่สุดแล้ว ถ้าเป็นไปได้ เจ้าลองอธิบายเรื่องตาสีดำสีฟ้าที่เคยอธิบายให้ข้าฟังเมื่อคราวที่แล้วให้เขาฟังสักรอบเป็นอย่างไร? หรือบางที อธิบายให้มากขึ้น เมื่อลู่จิ้นรู้มากขึ้น ก็จักเข้าใจมากขึ้น”

“จริงด้วย” ฉินเหยี่ยนเย่ว์ก็เห็นด้วยเช่นกัน

นางยิ้มจนตาโค้งลงหากันขณะที่รินสุราแก้วหนึ่งให้กับลู่จิ้น “ศิษย์พี่ ท่านอยากรู้กฎการถ่ายทอดระหว่างบิดามารดาและลูกไหมเจ้าคะ?”