บทที่ 401

“ไม่มีประโยชน์หรือ? จัดการกับเจ้า ข้าก็ไม่ได้คิดว่าพวกมันจะมีประโยชน์” ฉินเหยี่ยนเย่ว์ยิ้มเย้ยหยัน ทันใดนั้นก็ยกเท้าขึ้น และเตะเข้าไปใส่นางอย่างแรง

แม่นมเผลอปล่อยมือออก แล้วเปลี่ยนมาจับขาของนางแทน

ใช้ประโยชน์จากช่วงเวลานี้ ฉินเหยี่ยนเย่ว์แทงปิ่นปักผมข้าไปตรงหน้าอกบริเวณหัวใจของนางอย่างแรง

“ไม่น่ารักเลยจริง ๆ แม่นางที่ดุร้ายเกินไปคงไม่มีผู้ใดชมชอบหรอก” แม่นมสัมผัสได้ถึงอันตรายที่กำลังจะมาถึง จึงปล่อยนาง แล้วรีบถอยห่างไปไกลอย่างเร็ว

ฉินเหยี่ยนเย่ว์ได้รับอิสระ จึงรีบกระถดตัวถอยไปในระยะที่ปลอดภัย ยกปิ่นขึ้น และตำหนิด้วยน้ำเสียงเยียบเย็น “ไป๋หลินยวน เจ้าสร้างปัญหาพอแล้วหรือยัง?”

แม่นมผู้นั้นตกตะลึง และรอยยิ้มที่มุมปากก็กว้างขึ้น “แม่นางฉินสายตาเฉียบแหลม ข้ากลบกลิ่นบนตัวข้าไปแล้ว และคิดว่าการปลอมตัวของตนเองครั้งนี้ไร้ข้อบกพร่องแล้วแท้ ๆ ท่านค้นพบได้อย่างไรกัน?”

“แม่นมธรรมดา ๆ คงจะไม่มีฝีมือดีเช่นนี้ ยิ่งคงจะไม่วิตถารเช่นนี้ด้วย” ฉินเหยี่ยนเย่ว์กล่าว

ไป๋หลินยวนฉีกหน้ากากบนใบหน้าออก เผยให้เห็นรูปลักษณ์อันน่าหลงใหลซึ่งเทียบได้กับตงฟางหลี

แม้จะสวมเสื้อผ้าในวัง และมัดผมมวยแบบโบราณ ก็ไม่สามารถปกปิดความสง่างามที่ไม่มีใครเทียบได้ของเขา

“เฮ้อ ข้ายังอยากสนุกมากกว่านี้ ท้ายที่สุดแล้ว การตรวจร่างกายให้แม่นางฉินเช่นนี้ ข้าเต็มใจทำมากเลย” ไป๋หลินยวนกล่าวอย่างเสียดาย

“เจ้านี่มัน...” บ้า! ฉินเหยี่ยนเย่ว์ถอนหายใจลึก ๆ

ทักษะการปลอมตัวของไป๋หลินยวนนั้น เพียงพอแล้วที่จะหลอกลวงใครก็ได้

ถ้าไม่ใช่เพราะความรู้สึกถูกงูพิษมาพันพัวจนทำให้หัวใจของนางหนาวสั่น นางก็จะไม่มีทางคิดเลยว่าคนฟั่นเฟือนคนนี้จะปลอมตัวเป็นแม่นมผู้ตรวจร่างกายได้

“เจ้ามาทำอันใด?” นางถาม

“ช่วยท่านตรวจร่างกายไง” ไป๋หลินยวนย่างสามขุมเข้ามา เขาสูดดมกลิ่นแรง ๆ ก่อนจะผิดหวังเล็กน้อย “เมื่อไม่กี่วันก่อน กลิ่นของท่านยังหอมมาก และดูน่ากินมากอยู่เลย”

“ท่านและเขาได้ร่วมหอกันแล้วจริง ๆ สินะ”

ฉินเหยี่ยนเย่ว์เลี่ยงเขาโดยไม่รู้ตัว “การร่วมหอของข้ากับสามีข้าเกี่ยวอะไรกับเจ้า?”