อวิ๋นฝูหลิงเดินทางข้ามมิติแล้ว

ทันทีที่ลืมตา ไม่เพียงกลายเป็นแม่คนโดยที่ไม่ต้องเจ็บปวด มีลูกชายอายุสามปีครึ่งหนึ่งคน

ยังต้องเผชิญหน้ากับอันตรายของภัยน้ำท่วมอีก

จึงได้แต่หอบข้าวหอบของหนีภัย

ไม่มีกินไม่มีดื่มหรือ?

ไม่กลัว พี่สาวมีเสบียงเต็มมิติ!

อันธพาลเจ้าถิ่นหาเรื่องหรือ?

ไม่กลัว เข็มเดียวก็ทำให้เขาไปพบยมบาลได้!

มีทักษะการแพทย์อยู่ในมือ ทั่วหล้าก็เป็นของข้า

แค่ช่วยชายรูปงามผู้หนึ่งเอาไว้ เหตุใดเขาจึงติดนางจนสลัดอย่างไรก็ไม่หลุดเสียแล้ว

“ฮูหยิน พวกเรามีลูกคนที่สองกันเถอะ!”