จ่ายค่าเข้าชมมาซะ

เสียงเนื้อกระทบกันดังลั่นไปทั่วห้อง เผยซ่างกวนพานางมาวางบนโต๊ะแปดเหลี่ยม จับขาเรียวฉีกออกจนกว้างจากนั้นก็กระหน่ำซอยสะโพก เสิ่นเว่ยหมิงสุขสมแล้วสุขสมอีก หัวนมมีแต่น้ำลายของเขายืดไปหมด มันเสียวซ่านจนบอกไม่ถูก เธอได้กลิ่นกำยานจางๆ ไอ้หมอนี่ถูกวางยามิหนำซ้ำในห้องยังมีกำยานยาปลุกเซ็กส์อีกด้วยมิน่าเธอถึงร่านได้ขนาดนี้ อูยเสียวโว้ย แตกเป็นสิบน้ำแล้วเลือดจะหมดตัวแล้วมั้ง

เสิ่นเว่ยหมิงที่ถูกเขาเคี่ยวกรำไม่มีเวลาคิดมาก เธอรู้แค่ว่าเธอถูกยิงแล้วตายแล้วตอนนี้อยู่ในร่างคนอื่นที่กำลังถูกข่มขื่น จนกระทั่งรุ่งเช้าเผยซ่างกวนที่สุขสมทั้งคืนเขาปลดปล่อยใส่กายนางนับครั้งไม่ถ้วน นอนกอดร่างบางประกาศความเป็นเจ้าของเต็มที่ เนื้อตัวเขาและนางมีแต่ร่องรวยดอกเหมยเต็มไปหมด

เสิ่นเว่ยหมิงที่ตอนนี้กำลังปวดหัว นางกำลังรวบรวมความทรงจำของร่างเดิมอยู่ เสิ่นชิงเวยบุตรสาวเสิ่นชวนอดีตรองเจ้ากรมอาลักษณ์ ที่อยู่ๆก็ป่วยเรื้อรังมานาน ราชสำนักให้เขาออกมารักษาตัว ไม่มีกระทั่งเงินเยียวยาช่วยเหลือ เจ้าของร่างนี้มารับจ้างทำงานแลกกับเงินไปซื้อยา เมื่อวานตอนบ่ายนางถูกใช้มาทำความสะอาดเรือนนี้จนเจอเข้ากับเรื่องนี้จนตกใจหัวใจวาย

เสียงเอะอะด้านนอกทำให้ร่างสูงลืมตา เขามองหน้าคนในอ้อมกอดที่นอนหนุนแขนเขาอยู่ ใบหน้าจิ้มลิ้มนั่นทำเอาเขาแทบจะจับนางเคี่ยวกรำอีกรอบ แต่นางคือคนของจ้าวเหวินหึ เรื่องนี้เขาจะให้นางตายทั้งเป็น

"พี่ซ่างกวนข้ามาหาท่าน นำขนมมาให้ข้าทำเองแต่เช้าเชียวนะเจ้าคะ"

เสียงของหลิวเสี่ยวเหยียนนี่ ไม่นานจ้าวเหวินก็ดังมาก่อนจะถือวิสาสะเปิดประตูมาเอง เสิ่นเว่ยหมิงที่เรียบเรียงทุกอย่างเรียบร้อยแล้วรีบเอาผ้าห่มมาคลุมร่างกายตนเอง ไหล่มนพ้นชายผ้าห่มออกมา ทันทีที่เห็นสภาพภายในห้องจ้าวเหวินก็ยิ้มทันที ดูท่านางโลมคนนั้นคงถึงใจเผยซ่างกวนไม่น้อย ทำเอาห้องหับเละเทะเชียว เสียงร้องไห้ดังมา

"ฮือๆๆ พี่ซ่างกวนเหตุใดท่านทำเช่นนี้ ท่านๆฮือๆๆๆ"

หลิวเสี่ยวเหยียนร้องไหปริ่มจะขาด เสิ่นเว่ยหมิงที่นั่งมองก็ได้แต่เอ่ยลอยๆ

"ปาหี่น่าสนุก เสียใจจริงหรือ ไม่ใช่ตัวเองวางแผนจะหาผัวใหม่ แล้วใส่ร้ายผัวเก่าหรือ"

หลิวเสี่ยวเหยียนมองหน้าเสิ่นเว่ยหมิงทันที นางรู้อะไรกัน เผยซ่างกวนสายตาลึกล้ำเขาไม่เอ่ยอันใด เขาไม่ได้บอกใครว่าจะกลับเมื่อคืนนี้ แต่หลิวเสี่ยวเหยียนกลับรู้เรื่องนี้ หึสวมหมวกเขียวให้เขาตั้งแต่ยังไม่แต่งเชียวหรือ แต่คนบนเตียงกลับพูดอย่างไม่ใส่ใจ

"นี่ท่านแม่ทัพเผย ขอเสื้อผ้าข้าสักชุดเถอะฉีกจนขาดไม่เหลือชิ้นดีเช่นนี้จะให้ข้าเดินกลับบ้านแบบใด ส่วนเจ้าคุณหนูหลิว ก็แค่คู่หมั้นหลับนอนกับสตรีอื่นร้องไห้ปานว่าบิดาหรือมารดาลงโลงไปแล้ว มิใช่ว่าอยากถอนหมั้นแต่แรกอยู่แล้วหรือ"

"จุ๊ๆๆ สตรีผู้นี้ปากดีเสียเหลือเกิน เจ้ามาจากหอนางโลมที่ใดกันหรือ"