บทที่ 204

หยางเอ้อหลางก้มลงมาใช้หน้าผากชนเข้าที่หน้าผากของนาง ในใจก่อเกิดความอ่อนหวานและอบอุ่นได้ยินภรรยาบอกว่าคิดถึงตนเองจนไม่อาจกินข้าวได้ ก็มีความรู้สึกหวานปนขมไต่ขึ้นมาในลำคอ

"ท่านต้องดูแลตัวเองให้ดีแม้จะคิดถึงก็ต้องกินข้าว อย่างไรเสียข้าต้องรีบกลับมาหาท่านอยู่แล้วแต่ถ้าเกิดเจ็บป่วยอีกข้าจะทนได้อย่างไร"

"อื้ม เข้าใจแล้ว" นางพยักหน้าจุมพิตเบาๆ ที่ริมฝีปากของสามี

หยางเอ้อหลางยิ้มก่อนจะเดินตรงไปยังเรือนพักของเขาที่บัดนี้ได้ย้ายข้าวของส่วนตัวขององค์หญิงมาเรียบร้อยแล้ว

บ่าวไพร่ที่อยู่บริเวณนั้นล้วนชินแล้วที่ท่านแม่ทัพกับองค์หญิงมักจะแสดงความรักต่อกันอย่างเปิดเผย แม้ใจช่วงแรกจะเป็นเพียงองค์หญิงผู้เดียวที่เป็นฝ่ายรุกแต่เมื่อนางทำบ่อยๆ เข้า ท่านแม่ทัพก็เหมือนจะเคยชินจนเผลอแสดงความรักโดยไม่สนใจผู้ใดอีก

ยิ่งหลังองค์หญิงบาดเจ็บดูเหมือนว่าท่านแม่ทัพไม่สนใจสายตาผู้คนอีกต่อไป เขามักอุ้มองค์หญิงสิบสามอยู่เป็นประจำถึงองค์หญิงจะหายแล้วเขาก็ยังปฏิบัติไม่เปลี่ยน

อีกทั้งระยะหลังองค์หญิงไม่อาจเดินนานๆ ได้เหมือนเดิมเพราะมักจะมีอาการปวดขาเป็นประจำ จนตอนนี้นางคล้ายจะเป็นคนขี้เกียจเดินไปเสียแล้วท่านแม่ทัพก็ไม่ลังเลที่จะโอบอุ้มภรรยาเอาไว้ในอ้อมกอดด้วยความรักใคร่และทะนุถนอมยิ่งชีวิต

องครักษ์ฝานเดินแยกไปอีกทาง เห็นชัดว่าองค์หญิงไม่เห็นเขาอยู่ในสายตาเพียงมองแต่ท่านแม่ทัพผู้เป็นสามีเท่านั้นแม้เขาจะทำความเคารพยังไม่เห็น เขายิ้มออกมาอย่างไม่ใส่ใจเร่งกลับเรือนตนเองเพื่อไปทำให้ร่างกายสะอาดเขาก็คิดถึงอาชิงมากเช่นกัน

อาบน้ำผลัดอาภรณ์เรียบร้อยองครักษ์ฝานจึงเร่งฝีเท้าไปยังเรือนของอาชิง เขาต้องขมวดคิ้วเมื่อได้ยินเสียงหัวเราะของบุรุษผู้หนึ่ง ในใจขององครักษ์ฝานไหววูบเป็นผู้ใดกันที่มาหาอาชิง ยามนี้เป็นยามบ่ายคล้อยที่แท้อาชิงนั้นมีแขกมาจึงไม่ได้อยู่กับองค์หญิงสิบสามดั่งเช่นเคย

สาวใช้ของอาชิงเดินออกมาจากเรือนผู้หนึ่งเพื่อเปลี่ยนน้ำชาองครักษ์ฝานจึงถามนางไว้ว่าเป็นผู้ใดกันที่มาเป็นแขก สาวใช้ผู้นั้นจึงเอ่ยว่า

"เป็นท่านหัวหน้าต้าเหรินเจ้าค่ะ"

"อ้อ"

องครักษ์ฝานพลันคิดถึงหน้าหัวหน้าคุกหลวงต้าเหรินผู้นั้น ใบหน้าเขียวคลึัมก่อนจะถามต่อว่า

"เขามาบ่อยหรือดูท่าทางเจ้ารู้จักเขาดี"

"ช่วงที่ท่านองครักษ์ไม่อยู่มาเกือบทุกวันเจ้าค่ะ มาเยี่ยมคุณหนูอาชิงนำของบำรุงร่างกายมาให้อีกทั้งยังมีอาภรณ์ด้วยเจ้าค่ะ เป็นผ้าไหมเนื้อดี หัวหน้าต้า เหรินผู้นี้ท่าทางว่า.."

"ท่าทางอะไร"

"หัวหน้าต้าเหรินผู้นี้บ่าวว่าคล้ายเขาจะส่งคนมาสู่ขอคุณหนูแล้วเจ้าค่ะ"

สาวใช้นางนี้ใส่ไฟเติมเชื้อไม่หยุด เหตุใดนางจะไม่รู้ว่าองครักษ์ฝานนั้นมีใจให้คุณหนูอาชิงของนาง เมื่อเห็นท่าทางประดุจจงอางหวงไข่ของเขาแล้วนางก็นึกสนุก