บทที่ 209

องค์หญิงสิบสามไร้ซึ่งอำนาจในมือไม่อาจสืบสวนหรือช่วยสนมเฟินได้เลยจึงรู้สึกเป็นทุกข์นัก

เพราะในวังมีสตรีมากมายเพียงข้ามคืนฝ่าบาทก็หันไปโปรดสนมผู้อื่นเรื่องของเฟินรั่วจึงเป็นฮองเฮาที่จัดการด้วยตนเอง

เฟินรั่วปกติอยู่กับองค์หญิงสิบสามนั้นทั้งใสซื่อทั้งบริสุทธิ์ ขนาดในเรื่องทำความผิดเล็กๆ เช่น ตกปลายิงนกเฟินรั่วยังไม่กล้าองค์หญิงสิบสามมองว่าสตรีผู้นี้ขี้ขลาดยิ่งกว่าผู้ใด คนเช่นเฟินรั่วจะสนับสนุนผู้อื่นให้ทุจริตได้อย่างไร

ในตอนนั้นเฟินรั่วบอกกับองค์หญิงสิบสามว่าเป็นเพราะใต้เท้าเฟินบังเอิญพบเรื่องทุจริตที่เกลือหายไปเป็นจำนวนมาก

คนของฮองเฮาต้องการให้เขาเข้าร่วมแต่ใต้เท้าเฟินไม่ยินยอมตั้งใจจะกราบทูลฝ่าบาทในเรื่องนี้อีกทั้งในตอนนั้นใต้เท้าเฟินได้ยึดเกลือคืนมาได้และแอบซ่อนเอาไว้เพื่อทูลกับฝ่าบาทโดยตรงเพราะคิดว่าไม่อาจไว้ใจผู้ใดได้ แต่ไม่คาดคิดว่าจะเป็นตนเองที่ถูกใส่ร้ายเสียก่อน

ใต้เท้าเฟินถูกทรมานอย่างหนักให้เปิดเผยที่ซ่อนเกลือแต่เขาไม่ปริปากจวบจนเขาทนพิษบาดแผลไม่ไหวจนถึงแก่ความตายครอบครัวของเฟินรั่วถูกประหารให้ตายตกตามกัน

ส่วนเฟินรั่วนั้นในวันที่ถูกนำไปลานประหารด้วยเพราะเป็นเพียงสนมที่ถูกปลดอีกทั้งไม่มีผู้หนุนหลังการรักษาความปลอดภัยที่ลานประหารจึงหละหลวมนัก

ในขณะนั้นองค์หญิงสิบสามที่รู้ดีว่าเฟินรั่วไม่ได้กระทำผิดจึงปรึกษากับอาชิงว่าตนเองจะช่วยเฟินรั่วได้อย่างไร

สุดท้ายคนทั้งสองตัดสินใจปล้นคุกช่วยคนออกมา โดยปิดบังเรื่องนี้จากพี่ชายเอาไว้เพราะไม่อยากให้เขามีความผิดไปด้วย

เมื่อช่วยเฟินรั่วออกมาได้อย่างหวุดหวิดองค์หญิงในชุดดำผู้นั้นถูกประกาศจับแต่ไม่มีผู้ใดระแคะระคายว่าแท้จริงคนปล้นคุกคือองค์หญิงสิบสามผู้มักถูกมองว่าเป็นองค์หญิงเสเพลผู้นั้น

เมื่อปล้นคนมาได้องค์หญิงสิบสามจึงได้แอบเฟินรั่วให้หลบอยู่ในหมู่บ้านเงียบเชียบแห่งหนึ่งไม่ไกลวังหลวงนักองค์หญิงแอบช่วยเหลือเฟินรั่วทุกครั้งที่ออกจากวัง

จวบจนในที่สุดท้องของเฟินรั่วใหญ่ขึ้นองค์หญิงจึงรู้ว่าเฟินรั่วตั้งครรภ์องค์หญิงสิบสามวิตกเป็นอย่างมาก

ในครรภ์ของเฟินรั่วคือน้องของนางเลือดเนื้อเชื้อไขของเสด็จพ่อ เด็กที่กำลังจะลืมตาดูโลกนี้มีฐานะเป็นถึงเชื้อพระวงค์ผู้หนึ่งจะปล่อยให้เป็นอันตรายไม่ได้

นางจึงตัดสินใจที่จะเลี้ยงดูเด็กให้ดีเป็นผู้ปกครองไปจนกว่านางจะจากโลกนี้ไป