บทที่ 214

ท่านย่าสอนองค์หญิงสิบสามทำสมาธิในขณะที่ท่านย่าหลับตานิ่งในมือถือลูกประคำทั้งยังขยับนิ้วนับประคำนั่นช้าๆเพื่อลิ้มรสพระธรรมภายในจิตใจ

ภรรยาของเขาที่นั่งสงบนิ่งนั้นกำลังนั่งตัวอ่อนร่างกายโอนเอนไปมา ศีรษะผงกครั้งแล้วครั้งเล่าดูน่าเอ็นดูและน่าสงสารยิ่ง

หยางเอ้อหลางเห็นว่าภรรยากำลังจะเอนลงด้านข้างจึงรีบสั่งให้ทหารเปิดประตูคุกแล้วกระโดดเข้ามารับร่างนางไว้ เขานั่งเรียบร้อยพร้อมประคองให้นางนอนพิงอกของเขา

หลินฮุ่ยหมินได้กลิ่นหอมของสามีนางยิ้มน้อยๆ ทั้งที่ไม่ลืมตาเพียงแต่กอดแขนของเขาเอาไว้ ท่านหมอมาตรวจอาการของนางโดยละเอียดแล้วหลังจากวันนั้น พบว่าองค์หญิงสิบสามตั้งครรภ์จริงๆ ทำให้หยางเอ้อหลางที่มั่นใจตั้งแต่ครั้งแรกตื่นเต้นนัก

เขาดีใจจนไม่อาจนอนหลับทั้งห่วงภรรยายิ่งจึงต้องรีบจัดการเรื่องที่ค้างคาให้เสร็จเร็ววัน

"ข้าพบบัญชีลับแล้วท่านไม่ต้องห่วง ท่านจะได้ออกจากที่นี่อีกไม่เกินสามวัน ทั้งหมดข้าจะทวงคืนความยุติธรรมต่อหน้าขุนนางทั้งหมดให้ท่านเอง"

เขากระซิบเบาๆ ข้างหูภรรยา จวบจนท่านย่าลืมตาแล้วยิ้มให้ผู้เป็นหลานชายที่ประคองภรรยาไว้ในอ้อมแขน

ในขณะที่องค์หญิงสิบสามกำลังง่วงอย่างเต็มที่เพียงแต่พยักหน้าให้เขาเท่านั้น เขาลูบศีรษะนางอาชิงดูแลความสะอาดให้ผู้เป็นนายอย่างดีร่างกายของนางจึงยังหอมกรุ่นเช่นเดิม ไม่ได้เหมือนคนที่ได้รับความลำบากในคุกหลวงแม้แต่น้อย

"เรียบร้อยดีหรือไม่" ท่านย่าเอ่ยเบาๆ

"ขอรับ"

ท่านย่าเพียงแต่พยักหน้าแล้วหลับตาทำสมาธิต่อในขณะที่องค์หญิงสิบสามนั้นง่วงจนหลับไปแล้ว หยางเอ้อหลางลูบศีรษะภรรยา จุมพิตที่หน้าผากของนางเห็นใบหน้าอวบอิ่มขึ้นดีใจนักหนา ก่อนจะอุ้มนางขึ้นแล้วพาไปนอนยังฟูกนอนหนานุ่มดึงผ้าห่มอุ่นมาคลุมร่าง

อาชิงนำเตาอุ่นมาให้เขาจึงสอดไว้ในผ้าห่มของนางห่อองค์หญิงสิบสามไว้ราวกับดักแด้ ไม่ให้นางได้ต้องความเย็นชื้นจนบั่นทอนสุขภาพ

"คนที่สมควรตายพวกนั้นข้าจะให้ท่านจัดการ" เขาก้มลงกระซิบที่ข้างหูภรรยาแผ่วเบา

หลายวันผ่านไปมีพระราชโองการให้ท่านย่าออกจากคุกไม่ต้องสำนึกผิดแล้ว ท่านย่าจึงนำคนทั้งหมดออกไปภายในคุกหลวงแต่นางยังทิ้งทุกอย่างไว้ที่นี่พลางแจ้งแก่หัวหน้าคุกหลวงว่าจะให้คนรีบมาจัดการเก็บคืนให้เร็วที่สุด

ห้องขังนี้จึงเหลือเพียงองค์หญิงสิบสามกับอาชิง รอวันตัดสินโทษในอีกสามวันข้างหน้าด้วยความสงบ

เมื่อสตรีชราผู้นั้นไปแล้ว อาหารการกินขององค์หญิงสิบสามจึงถูกสับเปลี่ยนโดยคนขององค์หญิงใหญ่โดยง่าย

ภายในคุกหลวงสิ่งใดย่อมเกิดขึ้นได้ หากองค์หญิงสิบสามจะแท้งก็หาใช่เรื่องแปลกอันใด องค์หญิงใหญ่นึกกระหยิ่มในใจของที่นางต้องการนอกจากนางแล้วย่อมไม่มีผู้ใดครอบครองได้ หยางเอ้อหลางก็เช่นกันหากนางไม่ได้ครองสิบสามผู้นั้นก็ไม่มีสิทธิ์