บทที่ 30

ทุกคนที่เห็นเหตุการณ์ยังปากอ้าตาค้างงงงวยกับเรื่องที่เกิดขึ้น เมื่อคืนในขณะที่ฝ่าบาทเสด็จถึงงานเลี้ยงอีกทั้งถึงเวลาที่ต้องกล่าวพระราชทานงานสมรสตามคำทำนายให้กับท่านแม่ทัพหยางกับองค์หญิงใหญ่หลินฉีก็พบว่าแม่ทัพหยางหายตัวไปแล้ว

ครั้นช่วยกันตามหาก็พบว่าแม่ทัพหยางและทหารกำลังติดตามเสือร้ายที่ไม่รู้ที่มาที่ไปดังนั้นการประกาศพระราชทานสมรสระหว่างแม่ทัพหยางและองค์หญิงใหญ่ในคืนนี้จึงยังไม่ได้ดำเนินการ

หลังจากนั้นทั้งเสือร้ายและแม่ทัพหยางก็หายไปอย่างไร้ร่องรอยต่อมาทหารหลวงพบอาภรณ์สีแดงถูกฉีกขาดคล้ายสัตว์ร้ายฉีกทึ้ง

เมื่อตรวจสอบแน่ชัดพบว่าเป็นอาภรณ์สีแดงขององค์หญิงสิบสามที่สวมใส่จึงสร้างความตกใจให้แก่ผู้คนเป็นจำนวนมาก

อาภรณ์ฉีกขาดเช่นนี้แล้วชีวิตขององค์หญิงสิบสามเล่าไม่ถูกพรากไปแล้วหรือ

หลังจากนั้นการตามหาเสือร้าย แม่ทัพหยาง และองค์หญิงสิบสามจึงเริ่มขึ้น ความโกลาหลวุ่นวายเกิดขึ้นโดยพลัน ฝ่าบาททรงสั่งปิดประตูเมืองจับตายเสือร้ายตามหาคนให้พบโดยเร็ว จวบจนฟ้าสางทุกคนจึงมาพบคนทั้งคู่นอนกอดก่ายกันอยู่ในป่ารกข้างคลองน้ำด้านหลังพระราชวัง

เสือตนนั้นกลับหายไปอย่างไร้ร่องรอย

ในห้องทรงพระอักษร ฝ่าบาทที่ไม่อาจข่มตาหลับมาตลอดคืนด้วยผู้หนึ่งเป็นถึงแม่ทัพใหญ่ของแผ่นดิน ของคนคือบุตรสาวที่มีความสำคัญในการขจัดภัยร้ายให้แก่ตัวเขาหายไป หลังฟังรายงานจากกงกงว่าพบคนแล้ว

"ฝ่าบาทเกิดเรื่องไม่งามขึ้นแล้วมังคะ"

"เรื่องไม่งามที่เจ้าว่าคือเรื่องใด"

"ตอนที่ทหารพบแม่ทัพหยางนั้นในอ้อมแขนของเขามีองค์หญิงสิบสามนอนหลับอยู่อีกทั้งยังสวมอาภรณ์ของท่านแม่ทัพมังคะ"

"เหตุใดเกิดเรื่องเช่นนี้ได้"

ฝ่าบาทตกพระทัยจนทำพู่กันหล่นจากมือ สตรีในราชวงศ์ต้องสง่างามไร้มลทิน เกิดเรื่องเช่นนี้ขายหน้าราชวงศ์นัก พลันโทสะบังเกิดขึ้น

"ฝ่าบาทขอทรงพระทัยเย็นก่อนมังคะ ต้องสอบถามให้ได้ความจากท่านแม่ทัพเสียก่อนอย่างไรเสียที่ผ่านมาท่านแม่ทัพก็ทำความชอบไว้มากนะมังคะ"

กงกงผู้จงรักภักดีซึ่งเป็นกงกงคนสนิทที่เติบโตมาด้วยกันกับฝ่าบาทตั้งแต่ทรงพระเยาว์เอ่ยขึ้นอย่างกล้าหาญในวังหลวงแห่งนี้คงมีเพียงเขาคนเดียวที่กล้ากล่าวความจริงและกล้าเตือนสติฝ่าบาทตรงๆ เช่นนี้

"แม่ทัพหยางคือบุรุษที่ดีที่สุดในแผ่นดินคู่ควรกับองค์หญิงใหญ่ของข้าดันเกิดเรื่องขึ้นกับเจ้าสิบสามได้"