บทที่ 54

หลินฮุ่ยหมินได้ยินเสียงตะโกนพร้อมกับเสียงต่อสู้ด้านนอกนางแปลกใจเป็นอันมาก ตัวนางหาได้เคยมีศัตรูที่ไหนเหตุใดจึงมีคนลอบทำร้ายได้

ดาบหนึ่งแทงทะลุรถม้าเข้ามา หลินฮุ่ยหมินในอาภรณ์เจ้าสาวรุ่มร่ามตัดสินใจกระโดดลอยตัวขึ้น สีแดงของอาภรณ์สะบัดพลิ้วอยู่รอบกายท่าหงส์เหินหาวที่นางกำลังใช้อยู่นี้ช่างแสดงออกมาได้ไร้ที่ติ

ในสายตาของตนเองนั้นท่าทางนี้งดงามยิ่งแต่ไม่มีเวลาชื่นชมตัวตนมากนักด้วยมีดาบหนึ่งส่องสะท้อนสายตาทันทีที่นางทะยานสู่ท้องฟ้า

นางม้วนกายหลบกระบี่พร้อมผิวปาก เจ้าเสี่ยวผิงม้าคู่กายที่เป็นหนึ่งในสินเดิมเจ้าสาวรีบวิ่งมารอนางอย่างรวดเร็ว หลินฮุ่ยหมินกระโดดลงบนหลังของมันอย่างพอดี

"จับเป็นคน"

หลินฮุ่ยหมินยิ้มเย็นไม่ว่าพวกมันจะมีจุดประสงค์ใดนางไม่มีทางให้มันทำสำเร็จ หลินฮุ่ยหมินเอนกายหลบกระบี่ว่องไวพลางสังหารคนที่กำลังเข้ามาด้วยดาบเดียว

คนพวกนี้ไม่ได้ตั้งใจเอาชีวิตของนางแต่ต้องการจับตัวของนางเช่นนั้นหรือการต่อสู้เป็นไปอย่างชุลมุน ทั้งทหารและองครักษ์เข้าขัดขวาง คนพวกนั้นมีมากเกินไปฝ่ายองค์หญิงจึงเพลี่ยงพล้ำ

องค์หญิงสิบสามถูกโปรยบางสิ่งลงบนหน้า นางสะบัดใบหน้าหลบทันควัน แย่แล้วสิ่งนี้ ผงควันยาสลบ เสี่ยวผิงพาร่างของผู้เป็นนายหลบหนีกลุ่มโจรออกมาอีกทาง

คนเยอะแยะมากมายที่มารอดูขบวนเจ้าสาวต่างแตกตื่นกระเจิงไปคนละทิศ ในเมืองหลวงวุ่นวายยิ่ง

ก่อนที่นางจะหมดสติไปมีปลายดาบพุ่งเข้ามาหานาง องค์หญิงสิบสามกระโดดออกจากหลังเสี่ยวผิง

ทันใดนั้นร่างสูงของคนผู้หนึ่งทะยานเข้ามาพร้อมเหล่าองครักษ์ฝีมือดี องค์หญิงสิบสามใกล้ไร้สติแล้วใบหน้าของเขารางเลือน

เขาอยู่ในอาภรณ์สีแดงสดของเจ้าบ่าวเมื่อเห็นชัดว่าเป็นผู้ใดนางทะยานร่างหาเขาโดยไม่คิดชีวิต เข้าสู่อ้อมกอดของเขาภาพในนิมิตผุดขึ้นในหัวเมื่อผ้าคลุมศีรษะหลุดออกไปแล้ว

ท่ามกลางคนมากมายนางกำลังทาบทับอยู่บนร่างของเขา และริมฝีปากของนางกำลังประกบอยู่บนริมฝีปากของเขาเช่นกัน นางถูกเขาจุมพิตต่อหน้าประชาชนและคนมากมายโดยไม่ได้ตั้งใจ

แย่แล้วสิบสามเจ้าพลาดแล้ว