บทที่ 9

ในตำหนักองค์หญิงสิบสามหลินฮุ่ยหมิน นางกำนัลในกำลังปัดกวาดเช็ดถูอย่างระมัดระวังอีกทั้งมององค์หญิงที่นั่งกอดเข่าศีรษะจมมาตลอดทั้งวันด้วยความเป็นห่วง

"องค์หญิงเสวยนมตุ๋นเสียหน่อยกำลังร้อนๆเลยเพคะ" อาชิงนางกำนัลคนสนิทยกนมตุ๋นมาจากครัว องค์หญิงของนางเหตุใดเซื่องซึมได้เพียงนี้

"อาชิงกระพรวนผู้พิทักษ์หายไปแล้วทำเช่นไรดี"

"ชู่ว์" อาชิงส่ายหน้าปรามทันทีก่อนจะไล่นางกำนัลทั้งหมดออกจากตำหนัก

"ระวังด้วยเพคะเรื่องพวกนี้กล่าวพร่ำเพรื่อไม่ได้"

"แต่ข้าร้อนใจนี่หากไม่มีกระพรวนผู้พิทักษ์แล้วหินจันทราเกิดเคลื่อนไหวข้าคงได้ตายจริงๆ แน่ครานี้ กระพรวนนี่อยู่ติดกายข้ามาตั้งแต่ท่านน้าให้สวม หลังจากนั้นแม้จะทำอย่างไรมันก็ไม่หลุดออกจากขาของเข้าอีกทั้งยังสามารถแปรเปลี่ยนรูปร่างยืดขยายไปตามร่างกายของข้าได้ ครานี้ประหลาดมากที่หล่นหายไปได้ ต้องมีเรื่องผิดปกติเป็นแน่"

"เรื่องผิดปกติเช่นนี้ หวังว่าคงไม่เกิดขึ้นบ่อยนะเพคะ อย่างไรเสียหม่อมฉันมั่นใจว่าเราต้องพบกระพรวนเป็นแน่ กระพรวนย่อมรู้จักองค์หญิงคงหาทางกลับมาจนได้เพคะ ของวิเศษเช่นนั้นไม่มีทางหายไปนาน" อาชิงเอ่ยด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม

"อาชิงเจ้าว่าเรื่องนี้เกี่ยวกันกับหยางเอ้อหลางผู้นั้นหรือไม่ ตอนข้าพบเขานั้นเมื่อมาคิดดูดีๆ กระพรวนของข้ามีปฏิกิริยาจริงๆ ด้วยจู่ๆ มันก็ร้อนขึ้นแต่ตอนนั้นข้ามัวตกใจจึงไม่ได้ใส่ใจเรื่องนี้เท่าใด" องค์หญิงสิบสามกอดอก ใบหน้าครุ่นคิดอีกทั้งเป็นกังวล

"หรือองค์หญิงกับท่านแม่ทัพจะมีความเกี่ยวพันกัน"

องค์หญิงสิบสามส่ายหน้า

"เป็นไปไม่ได้ข้าไม่เคยพบเขามาก่อนแน่นอน ถึงจะเคยเห็นภาพวาดของเขามานับครั้งไม่ถ้วนก็ตาม"

นางเป็นองค์หญิงสิบสามผู้เชี่ยวชาญเรื่องการวาดภาพเสมือนที่สุดผู้หนึ่ง บุรุษที่งดงงามหล่อเหลาเช่นหยางเอ้อหลางนั้นไม่มีทางที่นางจะจำเขาไม่ได้

"คงเป็นเช่นนั้นเพคะ หม่อมฉันอยู่ติดกับองค์หญิงตลอดเวลาหากท่านเห็นเขา หม่อมฉันก็ต้องเห็นด้วย"

"ใช่หรือไม่ ข้ากับเขาย่อมไม่เคยพบเช่นนั้นย่อมไม่มีความเกี่ยวเนื่องกัน"

"เท่าที่คนของท่านอ๋องออกไปหาตามทางที่คาดว่าองค์หญิงจะทำหล่นหายก็ไม่พบเลยกระพรวนผู้พิทักษ์มีลักษณะเหมือนกระดิ่งทั่วไป คนอื่นไม่มีทางรู้ว่าเป็นของวิเศษไม่น่าจะมีผู้ใดสนใจเก็บไปองค์หญิงท่านคิดดีๆว่าน่าจะทำหล่นไว้ที่ใด"

"หากหาทุกซอกทุกมุมบนท้องถนนแล้วก็คงจะเหลือที่เดียว แปลงผักตระกูลหยางกับห้องอาบน้ำของแม่ทัพหยางที่น่าจะเป็นไปได้"

"ในจวนท่านแม่ทัพผู้ใดก็รู้ว่าคุ้มกันหนาแน่นยิ่งกว่าในวังหลวงเสียอีกการจะค้นหานั้นไม่ง่ายเลย"

"ข้ามีวิธี"

"วิธีใดเพคะ"