บทที่ 142 หมดตัวและน่ารำคาญ

“อืม ผมไม่เป็นไร!”

อวี้ฮ่าวหรานอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจเมื่อเห็นว่าพวกตำรวจมาถึงในเวลาเหมาะพอดี เพราะเขาจะได้ไม่ต้องเสียแรงกับบริษัทซานมูอีกต่อไป

“ท่านประธานอวี้ ผมได้ทำตามที่ท่านประธานสั่งเอาไว้ทุกอย่างแล้ว” ผู้จัดการหวังเอ่ยขึ้นก่อนที่จะโบกมือให้ชายในชุดสูท 2 คนนำตำรวจไปเก็บหลักฐานทั้งหมด “ทนายเจา ทนายซุน! พวกคุณรีบพาบรรดาเจ้าหน้าที่ตำรวจไปเก็บหลักฐานทั้งหมดเร็วเข้า!”

ด้วยนิสัยที่รอบคอบของผู้จัดการหวัง การเอาผิดบริษัทซานมูจึงเป็นไปอย่างราบรื่น

แน่นอนว่าทางด้านของจางเซิน ขณะนี้เขาก็ได้แต่แสดงสีหน้าสิ้นหวังทันทีเมื่อเห็นว่าตำรวจมากมายกำลังเก็บหลักฐานทุกอย่างในบริษัทของเขา

ต่อจากนี้บริษัทของเขาคงได้จบสิ้นแน่ๆ เพราะโทษทางกฎหมายของการกระทำครั้งนี้ของเขามันหนักหนาเอาเรื่อง

เขาไม่นึกเลยว่าอวี้ฮ่าวหรานจะเตรียมพร้อมมาขนาดนี้ เขาดูถูกเด็กหนุ่มคนนี้มากเกินไป!

ในเวลาเดียวกัน เจิ้งเหวยกัวก็แข้งขาอ่อนลงไปนั่งคุกเข่ากับพื้น

เขาคือตัวการในเรื่องการขโมยข้อมูลของเครือฮ่าวหรานดังนั้นโทษที่เขาจะได้รับมันย่อมหนักกว่าของจางเซิน!

ต้องรู้ว่ามูลค่าของข้อมูลที่เขาขโมยนั้นมันไม่ต่ำกว่าหลายร้อยล้าน

“พวกคุณ 2 คนไปกับเราที่สถานีตำรวจ!”

เจ้าหน้าที่ตำรวจเดินเข้าไปหาเจิ้งเหวยกัวและจางเซินพร้อมกับกุญแจมือ ในเมื่อมีหลักฐานชัดเจนเช่นนี้แล้วพวกเขาจึงตกเป็นผู้ต้องหาทันที

“ประธานจาง! ช่วยผมด้วย! ผมไม่อยากติดคุก!”

เจิ้งเหวยกัวรีบอ้อนวอนจางเซินอย่างรวดเร็ว ตัวของเขาสั่นด้วยความกลัวอย่างรุนแรง

“ไปให้พ้น แกมันไอ้ตัวซวย!”

ไม่สนใจกับอาการสั่นกลัวของเจิ้งเหวยกัว เขาผลักอีกฝ่ายออกไปด้วยสีหน้าเดือดดาลทันที

แม่งเอ๊ย! ถ้าไม่ใช่เพราะแกฉันคงไม่ถูกใส่กุญแจมือแบบนี้!

แกกล้าดียังไงถึงมาขอให้ฉันช่วยแกอีก?

“ประธานจาง ประธานจาง คุณจะเอาตัวรอดคนเดียวไม่ได้นะ! ผมให้ข้อมูลทั้งหมดกับคุณตามที่เราตกลงกันไปหมดแล้วนี่นา!” ตอนนี้เจิ้งเหวยกัวทำตัวไม่ต่างกับคนที่กำลังจมน้ำ เขาพยายามคว้าอะไรก็ตามที่สามารถคว้าได้อย่างสิ้นหวัง

“แกเป็นคนต้นคิดต่างหาก ออกไปให้พ้นหน้าฉัน!”

จางเซินตวาดกลับอย่างไร้เยื่อใย แตกต่างจากก่อนหน้านี้ที่พวกเขายังเรียกกันเป็นพี่น้องอยู่เลย

มีได้ก็ต้องมีเสีย อวี้ฮ่าวหรานเข้าใจคนเช่นเจิ้งเหวยกัวและจางเซินเป็นอย่างดี ความสัมพันธ์ของคนพวกนี้มันเปราะบางมากอยู่แล้ว ทันทีที่มีภัยมาถึงตัวคนพวกนี้สามารถตัดสัมพันธ์กันเองได้อย่างฉับพลันเพื่อเอาตัวรอด

เขารู้สึกขบขันกับภาพเหตุการณ์เช่นนี้

ต่อจากนี้ เจิ้งเหวยกัวคงไม่สามารถออกมาสร้างความปั่นป่วนให้เขาได้อีกแล้ว นับจากนี้เขาคงต้องอยู่ในคุกจนแก่ตาย

ในเวลาเดียวกัน เจ้าหน้าที่ตำรวจก็เดินเข้ามาหาอวี้ฮ่าวหราน

“คุณครับ ตอนนี้คุณสามารถกลับไปได้แล้ว แต่ถ้าหากมีข้อมูลอะไรที่เราต้องการเพิ่มเติม เราอาจโทรหาคุณอีกครั้งหนึ่ง”

เนื่องจากหลักฐานทุกอย่างมันชัดเจนอยู่แล้ว ดังนั้นทางตำรวจจึงสุภาพกับอวี้ฮ่าวหรานเป็นอย่างมาก …ทางฝั่งของอวี้ฮ่าวหรานนั้นบริสุทธิ์เต็มๆ

“อ้อจริงสิ ก่อนที่ผมจะกลับไปผมขอมอบหลักฐานฮาร์ดดิสก์ที่บริษัทซานมูลขโมยไปจากผมให้กับคุณก่อนเผื่อมันจะช่วยให้คดีง่ายขึ้น”

อวี้ฮ่าวหรานพยักหน้าก่อนที่จะยื่นฮาร์ดดิสก์ให้กับเจ้าหน้าที่ตำรวจ

“ขอบคุณมากคุณอวี้ ด้วยสิ่งนี้ทางเรายิ่งทำงานง่ายมากขึ้นในการตรวจสอบว่ามูลค่าความเสียหายของทางคุณมันประมาณเท่าไหร่”