บทที่ 167 โจวเฟยหู่ผู้นอบน้อม...

หลังจากตัดสัมพันธ์กับโจวหลิงเสร็จ เฉิงชิวอวี้หันมากุมมืออวี้ฮ่าวหรานเอาไว้แน่น…

“คุณไม่ต้องสนใจคนแบบนี้หรอกเสียเวลาเปล่าๆ!”

เธอไม่ต้องการที่จะพูดถึงโจวหลิงอีกต่อไป

“อืม…”

อวี้ฮ่าวหรานเหลือบมองไปที่หญิงสาวซึ่งยังนั่งร้องไห้อยู่ที่พื้นชั่วครู่หนึ่งก่อนจะถอนสายตาออกไปไม่สนใจอีกแล้ว

แต่แล้วหลังจากที่เขากำลังจะพาเฉิงชิวอวี้เดินออกไปจากโกดัง จู่ ๆ เฉิงชิวอวี้กลับกอดเขาแน่นพร้อมกับจูบที่แก้มของเขาหนึ่งครั้งและเอ่ยขึ้นด้วยสายตาหวานเยิ้ม

“ฮ่าวหราน ขอบคุณนะ หากไม่ได้นายช่วยเอาไว้ป่านนี้ฉันคงต้องแย่แล้วแน่ๆ!”

“อะแฮ่ม นี่…คุณกอดแน่นเกินไปรึเปล่าปล่อยผมก่อนดีไหม?”

อวี้ฮ่าวหรานกระแอมเบา ๆ ถึงแม้ว่าเขาจะมีร่างกายที่แข็งแกร่งยิ่งกว่าเหล็กกล้าแต่สัมผัสอันเนียนนุ่มของร่างกายเฉิงชิวอวี้ มันทำให้เขารู้สึกตื่นตัวจนกระอักกระอ่วน

“เอ๊ะ? โอ๊ะ…ขอโทษที…”

เฉิงชิวอวี้คลายกอดอวี้ฮ่าวหรานด้วยใบหน้าที่แดงก่ำ เมื่อครู่เธอลืมตัวไปสักหน่อยจึงเผลอกระทำไปโดยไม่ยั้งคิด

อย่างไรก็ตามก่อนที่พวกเขาจะทันได้เดินออกจากโกดังจู่ ๆ กลุ่มคนจำนวนมากราว 30 คนก็วิ่งกรูกันเข้ามาจากด้านนอกอย่างกระทันหัน!

คนที่วิ่งนำเข้ามาคือชายร่างใหญ่ที่มีหน้าตาดุดันน่ากลัว!

หวงปินที่นอนคุดคู้อยู่ที่พื้นเมื่อเห็นภาพนี้ดวงตาของเขาเบิกกว้างด้วยความหวังทันที…

หัวหน้าแก็งค์พยัคฆ์เวหาของเขามาช่วยเขาด้วยตัวเอง!

และยิ่งไปกว่านั้นหัวหน้าสาขาทุกคนก็มาช่วยเขาด้วยอีกต่างหาก!

ฮ่า ๆๆ ไอ้หน้าอ่อนนี่ตายแน่!

“หัวหน้า! ไม่นึกเลยว่าท่านจะมาช่วยผมแบบนี้! ขอบคุณจริงๆ!”

หวงปินรีบยันตัวลุกขึ้นยืนอย่างทุลักทุเลพร้อมกับเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าตื่นเต้น

“ไอ้สารเลวคนนั้นมันทำให้ผมกับพี่น้องของผมบาดเจ็บแม้กระทั่งผมบอกมันไปแล้วว่าเราคือแก็งค์พยัคฆ์เวหามันก็ไม่สนใจ หัวหน้าช่วยฆ่า…”

“หุบปาก!!!”

ก่อนที่หวงปินจะทันได้พูดจบประโยค โจวเฟยหู่ตวาดเสียงดังลั่นด้วยสีหน้าเดือดดาลสุดขีดทันทีก่อนที่เขาจะรีบเดินเข้ามาหาอวี้ฮ่าวหราน และก้มหัวแสดงท่าทางขออภัย

“น้องอวี้ คนของฉันทำให้นายกับคนของนายบาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า? ฉันต้องขออภัยด้วยจริง ๆ กับความโง่เขลาของลูกน้องของฉัน”

น้ำเสียงของโจวเฟยหู่นั้นนอบน้อมและจริงใจเป็นอย่างมากซึ่งมันแสดงให้เห็นว่าเขาหวาดเกรงอวี้ฮ่าวหรานอย่างแท้จริง…

หวงปินเมื่อเห็นเช่นนี้เขาอ้าปากค้างเพราะความตกตะลึง…

ทำไมหัวหน้าแก็งค์ของเขาถึงก้มหัวขอโทษไอ้หนุ่มนั่นแบบนั้น?

นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน!

อย่างไรก็ตามขณะนี้ไม่มีใครสนใจอาการตกตะลึงของเขาเลยสักคนเดียว