บทที่ 169 ล้างแค้น

หลังจากกินข้าวเย็นเสร็จเรียบร้อย หลี่หรงลากอวี้ฮ่าวหรานมาถามถึงเรื่องเหตุการณ์ที่ช่วยเฉิงชิวอวี้อย่างละเอียดอยู่พักใหญ่ก่อนที่จะแยกย้ายกันไปอาบน้ำนอน

…

ในเวลาเดียวกัน ณ บริษัทไป๋เชา ในออฟฟิศของหวังเจวีย

“แน่ใจนะ? ไอ้คน ๆ นั้นมันคือประธานของเครือฮ่าวหรานงั้นเหรอ??” หวังเจวียเอ่ยถามกลับด้วยสีหน้าตกตะลึง

“เป็นเรื่องจริง ชายที่ชื่ออวี้ฮ่าวหรานคือประธานของเครือฮ่าวหรานดังนั้นนายน้อยอย่าประมาทเขาเด็ดขาด!”

ที่ฝั่งตรงข้ามของโต๊ะ ชายวัยกลางคนในชุดสูทพยายามอธิบายสถานการณ์ต่าง ๆ ให้หวังเจวียเข้าใจ

“มิน่าล่ะ…ก่อนหน้านี้ฉันประมาทไปจริงๆ”

หวังเจวียพยักหน้าอย่างเข้าใจ ตอนนี้เขาไม่แปลกใจแล้วว่าทำไมอีกฝ่ายถึงไม่กลัวเขาเลยและทำไมเฉิงชิวอวี้ถึงไม่รังเกียจอวี้ฮ่าวหราน และทำไมหลินป๋อถึงยกยออวี้ฮ่าวหรานนัก!

ที่แท้อีกฝ่ายก็มีอิทธิพลอยู่พอตัว!

“ว่าแต่อายุมันก็ยังน้อยอยู่เลยทำไมมันถึงสร้างบริษัทจนใหญ่โตได้ถึงขนาดนั้น?”

หวังเจวียเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้างุนงง เขาพยายามนึกถึงความเป็นไปได้ต่าง ๆ นานามากมาย

“จากข้อมูลที่รวบรวมมาดูเหมือนว่าการที่อวี้ฮ่าวหรานขึ้นมามีอิทธิพลได้เนื่องจากเขาได้รับการสนับสนุนจากหลี่ชงซานให้ขึ้นมากุมบังเหียนบริษัทแทนหลี่จิงเทียน ซึ่งแน่นอนว่าเรื่องนี้ทำให้หลี่จิงเทียนโกรธแค้นเป็นอย่างมาก ส่วนเหตุผลว่าทำไมเขาถึงสามารถก้าวข้ามหัวหลี่จิงเทียน ได้นั้นเรื่องนี้ยังคงเป็นปริศนาที่ทางเราเองก็ยังไม่สามารถสืบได้”

เมื่อเห็นสีหน้างุนงงของหวังเจวีย ชายในชุดสูทรีบอธิบายต่อทันที

“อ้อ ที่แท้ก็แบบนี้นี่เอง ฉันว่าแล้วว่าคนที่หน้าตาโง่เง่าแบบมันไม่มีทางประสบความสำเร็จจากศูนย์ได้แน่ๆ”

หวังเจวียเอ่ยเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าดูถูก

“ถ้าอย่างนั้นนายน้อยจะเอาอย่างไรต่อ?” ชายในชุดสูทเอ่ยถามกลับ

“ในเมื่อเป็นแบบนี้งั้นเราต้องไปหาหลี่จิงเทียนเป็นอันดับแรก! เราจะต้องเล่นงานมันจากภายใน!”

…

ช่วงเย็นของวันถัดไป หลังจากอวี้ฮ่าวหรานออกจากบริษัท หวังเจวียแอบไปหาหลี่จิงเทียนถึงออฟฟิศ

“นายมาหาฉันมีเรื่องอะไร?”

หลี่จิงเทียนเอ่ยถามหวังเจวียด้วยสีหน้าสงสัย ก่อนหน้านี้เขาได้รับโทรศัพท์จากอีกฝ่ายเรียบร้อยแล้วว่าจะเข้ามาหาเขา แต่เขายังไม่รู้ว่าอีกฝ่ายต้องการอะไร?

หากเป็นคนอื่นนัดให้เขาอยู่รอถึงเย็นแบบนี้เขาคงไม่มีทางรอแน่แต่หวังเจวียคือลูกชายของประธานบริษัทไป๋เชาอันใหญ่โตดังนั้นเขาจึงยอมรอเพื่อดูว่าอีกฝ่ายต้องการอะไร

“ฉันต้องการความร่วมมือจากนาย” หวังเจวียตอบกลับ

“ความร่วมมือ?” หลี่จิงเทียนถามกลับด้วยสีหน้าสงสัยยิ่งกว่าเดิม

“นายอยากจะถีบหัวส่งอวี้ฮ่าวหราน ออกจากบริษัทของตระกูลนายและขึ้นมากุมบังเหียนแทนรึเปล่า?” หวังเจวียเอ่ยถามด้วยสีหน้าเจ้าเล่ห์

หลี่จิงเทียนลุกขึ้นจากโซฟาด้วยสีหน้าตื่นเต้นทันทีเมื่อได้ยินเช่นนี้

“แน่นอนว่าฉันอยาก…แต่ว่าทำไมนายถึงจะช่วยฉัน?”

“นี่เป็นเพราะว่าเรามีศัตรูคนเดียวกันยังไงล่ะ!”

หวังเจวียหัวเราะคิกคักในระหว่างที่ตอบ การที่เขาได้รู้ว่าหลี่จิงเทียนยินดีร่วมมือมันทำให้การมารอบนี้ไม่เสียเที่ยว…

“ถ้างั้นก็ได้เลย! ว่าแต่นายจะให้ฉันช่วยยังไง?” หลี่จิงเทียนตอบตกลงด้วยสีหน้าตื่นเต้น

“เรื่องนี้ง่ายมาก นายแค่บอกข้อมูลทุกอย่างของอวี้ฮ่าวหรานให้ฉันรู้แค่เท่านี้ก็เพียงพอ”