บทที่ 19 เช็ค 10 ล้าน

บทที่ 19 เช็ค 10 ล้าน

เมื่อเห็นความแข็งแกร่งอันน่าอัศจรรย์ของอวี้ฮ่าวหราน ชายปริศนาชุดดำตกตะลึงจนแทบคลั่ง เขาโบกมือเป็นพัลวันราวกับคนเสียสติไปทางอวี้ฮ่าวหราน

อย่างไรก็ตามในระหว่างที่เขาโบกมือเขาโน้มตัวไปทางเบาะคนขับมากขึ้นเรื่อย ๆ และเมื่อได้ระยะดวงตาของเขาส่องประกายเย็นชาขึ้นมาวาบหนึ่ง พร้อมกับที่มือซ้ายของเขาพุ่งไปเปิดช่องเก็บของตรงที่นั่งผู้โดยสารข้างคนขับ และคว้าปืนสั้นกึ่งอัตโนมัติขนาด 9มม. อย่างรวดเร็ว

แต่น่าเสียดายที่ความเร็วของเขามันไม่มีทางเทียบได้กับอวี้ฮ่าวหรานผู้ซึ่งมีร่างกายเทวะ

จู่ ๆ ร่างของอวี้ฮ่าวหรานก็หายไป และประตูรถฝั่งที่นั่งข้างคนขับก็ถูกดึงออกกระจุย พร้อมกับที่ชายชุดดำรู้สึกเจ็บปวดอย่างมากที่แขนซ้ายของเขา จนเขาทำปืนหลุดมือไป!

ตอนนี้แขนซ้ายของเขามันหักจนผิดรูปไปเรียบร้อยแล้ว แถมอวี้ฮ่าวหรานก็ได้ขึ้นมานั่งบนเบาะผู้โดยสารข้างคนขับเรียบร้อย!

“อ้าา…! อุ๊บ!”

ในขณะที่เขากำลังส่งเสียงร้องด้วยความเจ็บปวด อวี้ฮ่าวหรานก็เอามือปิดปากเขาไว้ไม่ให้ส่งเสียงดังดึงดูดความสนใจของผู้คนที่อยู่บริเวณโดยรอบ

ชายชุดดำมองไปที่อวี้ฮ่าวหรานด้วยสายตาทั้งเคียดแค้นทั้งสิ้นหวัง เขาไม่เข้าใจเลยว่าทำไมชายหนุ่มฝั่งตรงข้ามถึงได้แข็งแกร่ง และรวดเร็วราวกับหายตัวได้แบบนี้!?

และที่สำคัญมากไปกว่านั้นที่ทำให้เขายิ่งกลัวชายหนุ่มฝั่งตรงข้ามมากขึ้นกว่าเดิมก็คือดวงตาของชายหนุ่มฝั่งตรงข้ามนั้นมันช่างสงบนิ่งเหลือเกิน เหมือนกับว่าเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นไปทั้งหมดนั้นมันไม่มีอะไรสำคัญเลย

“มากับฉันเงียบ ๆ อย่าขัดขืน” อวี้ฮ่าวหรานเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยพร้อมกับปล่อยมือออกจากปากของฝั่งตรงข้าม

“คุณอย่าฆ่าผมได้ไหม?” ชายชุดดำขมวดคิ้วและเอ่ยขึ้น

ในฐานะที่เขาทำงานเป็นนักสืบมานาน ตอนนี้เขาจึงพอจะควบคุมอารมณ์ตัวเองให้ใจเย็นได้อยู่ เขาต้องการที่จะเจรจากับฝั่งตรงข้ามก่อน และถ้าหากฝั่งตรงข้ามตอบกลับเขาจะใช้ความรู้ทางด้านจิตวิทยาในการหาจุดอ่อนของฝั่งตรงข้ามเพื่อทำให้เขาหลุดพ้นจากสถานการณ์นี้

นี่เป็นทางเลือกเดียวของเขา เพราะเขารู้ดีว่าเขาไม่สามารถใช้กำลังในการต่อกรกับฝั่งตรงข้ามได้แน่ เขาต้องใช้สมองในการสู้กับฝั่งตรงข้ามแทน!

อย่างไรก็ตาม อวี้ฮ่าวหรานคือมหาจักรพรรดิเทพที่อยู่มาเป็นหมื่นปี ดังนั้นมีหรือที่มนุษย์ธรรมดาจะทำให้เขาไขว้เขวได้?

“มดแมลงอย่างแกไม่มีสิทธิ์ต่อรองอะไรกับเทพอย่างข้า เลือกเอาว่าจะไปกับข้าหรือจะตายตรงนี้!”

เมื่อพูดจบดวงตาของอวี้ฮ่าวหรานก็เปลี่ยนเป็นเย็นชาทันที พร้อมกับตะปบมือไปที่คอหอยของฝั่งตรงข้ามพร้อมที่จะหักคอชายชุดดำได้ทุกเมื่อ

เมื่อเห็นว่าอวี้ฮ่าวหรานเอาจริงแน่นอน ชายชุดดำรีบตอบกลับทันทีด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ “กะ..ก็..ได้ ผมจะไปกับคุณ”

จากนั้นทั้งคู่ก็ออกจากรถ ซึ่งชายชุดดำก็ค่อย ๆ เดินตามอวี้ฮ่าวหรานไปพร้อมกับประคองแขนข้างที่หักของตัวเองด้วยสีหน้าเจ็บปวดและหดหู่

อวี้ฮ่าวหรานพาชายชุดดำขึ้นไปหาเฉิงกัวอันโดยไม่มีใครขวางสักคน เพราะทุกคนในบริษัทต่างรู้ว่าอวี้ฮ่าวหรานคือคนสนิทของเฉิงกัวอัน

เมื่อเข้าไปถึงด้านในห้องทำงานของเฉิงกัวอัน อวี้ฮ่าวหรานก็นั่งลงบนโซฟาพร้อมกับสั่งให้ชายชุดดำนั่งคุกเข่าลงที่พื้นเพื่อรอการสืบสวน

“เอาล่ะคุณเฉิง ตอนนี้คุณอยากถามอะไรเขาคุณถามได้เลย ถ้าหากเขาโกหกเมื่อไหร่ผมจะบอกเอง” อวี้ฮ่าวหรานเอ่ยขึ้นกับเฉิงกัวอัน

เฉิงกัวอันพยักหน้าอย่างจริงจัง จากนั้นเขาหันไปหาชายชุดดำและถามว่า “พูดเรื่องสอดแนมฉันมา!”

ชายชุดดำเหลือบมองไปที่อวี้ฮ่าวหรานด้วยสายตาลังเลอยู่สักพัก แต่ในท้ายที่สุดเขาก็เอ่ยขึ้นว่า “คุณเฉิง ผมตอบตามตรงว่าผมเองก็ไม่รู้ข้อมูลอะไรมากนัก ผมรู้แค่ว่าการสอดแนมนี้มันถูกวางแผนขึ้นโดยความร่วมของ 2 กลุ่มอำนาจ ซึ่งก็คือคุณหลี่ และบริษัทเวชภัณฑ์ไป๋ชานของกลุ่มทุนเจียคัง ส่วนผมเองมีหน้าที่แค่สอดแนมความเคลื่อนไหวของคุณเท่านั้น”