บทที่ 190 พบกับนักร้องดังอีกครั้ง

“อืม…ผมจำผู้หญิงคนนั้น เธอมีปัญหาอะไร?”

อวี้ฮ่าวหรานขมวดคิ้วทันทีเมื่อได้ยินประโยคนี้ของผู้จัดการหวัง เขาไม่ชอบขี้หน้าผู้หญิงคนนั้นสักเท่าไหร่อยู่แล้ว แต่การที่เขาจะไล่ใครออกเพราะไม่ชอบขี้หน้ามันก็ดูไร้เหตุผลมากไปหน่อย

“อันที่มันไม่ใช่ปัญหาใหญ่เท่าไหร่ครับท่านประธาน ผมแค่พบว่าช่วงนี้ที่ผมคอยจับตาดูหลี่จิงเทียน ผมเห็นว่าเผิงอิงอิงเข้าไปในออฟฟิศของหลี่จิงเทียนบ่อยมากซึ่งดูเหมือนว่าสองคนนี้น่าจะสนิทสนมกันเป็นอย่างดี มันเป็นไปได้ว่า…เผิงอิงอาจจะกำลังมีความคิดที่จะไต่เต้าจากหลี่จิงเทียน”

ผู้จัดการหวังเล่าทุกอย่างที่เขาพบเจอในช่วงหลายวันที่ผ่านมาด้วยสีหน้าครุ่นคิด

มันไม่ใช่เรื่องดีเท่าไหร่ที่สองคนนี้จะจับคู่กัน

อย่างไรก็ตามอวี้ฮ่าวหรานก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรนัก

“อืมผมเข้าใจแล้ว”

สีหน้าของเขาสงบนิ่ง ในใจของเขารู้สึกดูถูกคนคู่นี้ หลี่จิงเทียนที่โง่ขนาดนั้นไม่มีวันทำอะไรเขาได้แน่นอน

“รายงานสถานการณ์ในบริษัทช่วงนี้มาให้ผมฟังหน่อยว่ามีอะไรสำคัญเกิดขึ้นบ้าง”

หากเทียบกันแล้วเรื่องนี้สิที่สำคัญกว่า!

หลังจากได้รับคำสั่ง ผู้จัดการหวังจึงรายงานผลประกอบการของไตรมาสที่ผ่านมาซึ่งแค่ไตรมาสเดียวเครือฮ่าวหรานมีรายได้เข้ามามากกว่ารายได้ทั้งปีของบริษัทชงซานถึง 3 เท่า!

หลังจากรายงานจบ ผู้จัดการหวังยิ้มออกมาด้วยความเบิกบาน ยิ่งบริษัทเติบโตมากขึ้นเท่าไหร่ ประธานของบริษัทก็ยิ่งดูแลเขาดีมากเท่านั้น!

“ดีมาก!”

มีรอยยิ้มปรากฏขึ้นที่มุมปากของอวี้ฮ่าวหรานเช่นกัน แน่นอนว่าเขาดีใจที่ผลประกอบการขนาดบริษัทกำลังไปได้สวยขนาดนี้…

นี่มันหมายถึงว่าเขาจะยิ่งมีเงินซื้อวัตถุโบราณมากยิ่งขึ้น แล้วฝันที่เขาจะแข็งแกร่งพอออกไปตามหาหลี่เม่ยก็ยิ่งเข้าใกล้มากขึ้นเช่นกัน!

เมื่อถึงเวลาเกือบ 4 โมงเย็น อวี้ฮ่าวหรานก็เดินไปที่แผนกสวนสนุกของบริษัทเพื่อรับตัวถวนถวน

เมื่อตอนกลางวัน อวี้ฮ่าวหรานสั่งไก่ทอดผู้พันมาให้ถวนถวนกิน แต่ตอนนี้มันเย็นแล้วเด็กน้อยที่เล่นสนุกมาทั้งวันจึงรู้สึกหิวอีกรอบ

“พ่อจ๋า…หนูยังอยากกินไก่ผู้พันอีก”

ถวนถวนเอ่ยขึ้นด้วยแววตาอ้อนวอนซึ่งมันทำให้เด็กน้อยยิ่งดูน่ารักมากกว่าเดิม

แต่แล้วก่อนที่จะตอบกลับถวนถวน จู่ ๆ อวี้ฮ่าวหรานก็นึกขึ้นได้ถึงเรื่องที่ฟ่านซีเหยียนนัดเขาไปกินข้าว แถมอีกฝ่ายยังวางสายไปโดยไม่เปิดโอกาสให้เขาปฏิเสธเลย

ในตอนนี้มันใกล้ได้เวลานัดที่อีกฝ่ายบอกแล้วนี่นา

ช่างเถอะไปสักหน่อยก็แล้วกันอย่างน้อย ๆ ถือซะว่าไปเอาลายเซ็นมาให้หลี่หรง!

“ถวนถวน…ลูกอยากเจอพี่สาวฟ่านซีเหยียนที่เป็นนักร้องไหม? วันนี้พี่สาวนัดกับพ่อไว้ลูกอยากไปหรือเปล่า?”

อย่างไรก็ตาม ก่อนที่จะไปอันดับแรก อวี้ฮ่าวหรานต้องถามลูกสาวของเขาดูก่อนว่าอยากจะไปด้วยหรือเปล่าเพราะคราวที่แล้วลูกสาวของเขาไม่ค่อยชอบบรรยากาศในคอนเสิร์ตสักเท่าไหร่

“พ่อจ๋าหนูอยากไป! ถวนถวนอยากไปเจอพี่สาวฟ่านซีเหยียน!” ถวนถวนตอบกลับด้วยสีหน้าตื่นเต้น ซึ่งผิดคาดกับที่อวี้ฮ่าวหรานคิดเอาไว้

“เพื่อนของหนูที่โรงเรียนชอบพี่สาวฟ่านซีเหยียนทุกคนเลย ตอนนี้ ถวนถวนก็ชอบพี่สาวฟ่านซีเหยียนเหมือนกัน!”

เด็กน้อยพูดขึ้นด้วยสีหน้าดีใจ เธอแสดงออกอย่างชัดเจนว่าอยากจะไป

เมื่อเห็นลูกสาวของตัวเองตื่นเต้นขนาดนี้ อวี้ฮ่าวหรานก็อดไม่ได้ที่จะมองฟ่านซีเหยียนดีขึ้นบ้าง

ดูเหมือนว่าการไปเจอฟ่านซีเหยียน ไม่ใช่ความคิดที่เลวร้ายอะไรเท่าไหร่อย่างน้อย ๆ อีกฝ่ายก็สามารถทำให้ลูกสาวของเขาอารมณ์ดีได้

หลังจากนั้นอวี้ฮ่าวหรานพาถวนถวน ออกจากบริษัทและขับรถเบ๊นซ์ S class ของบริษัทตรงไปที่ภัตตาคารจินหัว

แน่นอนว่าเขาจำเป็นต้องเปลี่ยนรถเพราะคันเดิมเขาเอาไปชนประตูรั้วบริษัทฉีถงและโรงงานของฉีถงจนหน้ารถยับเยินไปหมดแล้ว

ในระหว่างทางขับรถไป อวี้ฮ่าวหรานโทรไปหาฟ่านซีเหยียนเพื่อยืนยันว่าอีกฝ่ายยังรอเขาอยู่ที่ภัตตาคารจินหัว

“ฉันเพิ่งมาถึงเมื่อครู่นี้เอง ฉันกำลังคิดอยู่ว่าคุณจะมารึเปล่า”

“อืม เรากำลังไปเดี๋ยวนี้”