บทที่ 201 ความวุ่นวายในวงการใต้ดิน

ในขณะที่หวังเหยียนและลูกน้องของเขาอีกหลายคนกำลังตกตะลึงกับภาพที่เห็น จู่ ๆ ใครบางคนตะโกนขึ้นทักดึงสติพวกเขากลับมา

“นั่นใครน่ะ!?”

หวังเหยียนหันไปมองเจ้าของเสียงทันทีซึ่งก็คือหนึ่งในลูกน้องของเขาที่กำลังชี้นิ้วไปที่มุมห้องโถงอีกด้านหนึ่งด้วยสีหน้าประหม่า

ที่มุมห้องจุดที่ลูกน้องของเขาชี้ หวังเหยียนสังเกตเห็นว่ามีใครบางคนกำลังนั่งคุดคู้ตัวสั่นอยู่!

เมื่อเห็นเช่นนี้ หวังเหยียนและลูกน้องคนอื่น ๆ ของเขาค่อย ๆ เดินเข้าไปหาชายที่กำลังนั่งอยู่มุมห้อง

“ม…ม..ม…ไม่! อย่าทำผมเลย ๆ ผมขอโทษ ๆ ๆ ม….ม..ไม่ ฮือ…!”

“นั่นมันเฉินซิว…ลูกน้องคนสนิทของหยวนหลงนี่นา!”

เมื่อเข้าไปใกล้ ทุกคนก็เพิ่งจะรู้ว่าอีกฝ่ายคือเฉินซิว!

หวังเหยียนและพรรคพวกไม่คิดเลยว่าจะมีวันที่พวกเขาได้เห็นเฉินซิวผู้โชกโชนในวงการใต้ดินต้องมามีสภาพน่าสังเวชแบบนี้

ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะกลายเป็นคนเสียสติไปเรียบร้อยแล้ว!

หวังเหยียนขมวดคิ้วแน่นมากกว่าเดิม จากนั้นเขาก็มองดูร่องรอยความเสียหายทั่วห้องโถงซึ่งเขาก็เห็นได้อย่างชัดเจนว่ากำแพงรอบด้านมีแต่รอยแตกร้าว เสาบางต้นถึงกับหักเลยด้วยซ้ำ!

“นี่…อวี้ฮ่าวหรานแข็งแกร่งขนาดนี้เลยงั้นเหรอ?!”

หวังเหยียนพึมพำกับตัวเองอย่างลืมตัว

ถึงแม้ว่าเขาจะแข็งแกร่งจนคนในวงการใต้ดินให้การยอมรับว่าเป็นอันดับต้น ๆ แต่เขาก็มั่นใจว่าตัวเขาเองไม่มีทางสร้างความหวาดกลัวจนเฉินซิวเสียสติได้แบบนี้และยิ่งไม่ต้องพูดถึงการสร้างความเสียหายให้กับสิ่งก่อสร้างจนเละเทะขนาดนี้เขายิ่งทำไม่ได้

“ผ..ผ..ผมไม่กล้าแล้ว ๆ ด..ได้โปรดอย่าฆ่าผม…ได้โปรด!”

เฉินซิวยังคงร้องไห้เสียสติอยู่เรื่อย ๆ ซึ่งทุกคนที่เห็นภาพนี้ต่างก็ถอนหายใจอย่างเวทนา

“ลูกพี่หวัง ในเมื่อเฉินซิวเป็นแบบนี้ไปแล้วถ้างั้นพวกเราควร…”

หนึ่งในลูกน้องของหวังเหยียนเอ่ยขึ้นพร้อมกับแสดงท่าทางปาดลำคอ

หวังเหยียนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แต่แล้วเขาก็ตัดสินใจส่ายหัวปฏิเสธไป

สาเหตุที่เขาไม่ใช้โอกาสนี้ฆ่าอีกฝ่ายเป็นเพราะเขากำลังนึกถึงความตั้งใจของอวี้ฮ่าวหราน ในเมื่อเฉินซิวยังคงมีชีวิตอยู่ทั้ง ๆ ที่คนอื่น ๆ ตายไปหมดแล้วมันก็แปลว่าอวี้ฮ่าวหรานจงใจไว้ชีวิตเอาไว้

เขาไม่ต้องการทำอะไรที่ขัดต่อความตั้งใจของอวี้ฮ่าวหราน เขาไม่ต้องการทำให้อีกฝ่ายโมโห!

มีแต่คนปัญญาอ่อนเท่านั้นที่กล้ายั่วยุอวี้ฮ่าวหราน ผู้ที่สามารถสร้างความวินาศได้ถึงระดับนี้!

“ไปกันเถอะ พวกเรารีบกลับไปรายงานเรื่องนี้ให้กับหัวหน้าแก็งค์ฟังกันดีกว่า” หลังจากตัดสินใจแล้ว หวังเหยียนก็มองไปรอบ ๆ อีกครั้งหนึ่งด้วยแววตาเคร่งเครียดก่อนที่จะเดินออกไป

ก่อนเขาจะมาที่นี่ ชายหนุ่มไม่เคยคิดเลยว่าจะได้มาเห็นภาพที่ไม่ต่างอะไรกับนรกบนดินแบบนี้!

เหตุการณ์ในวันนี้มันย่อมส่งผลกระทบที่ยิ่งใหญ่ตามมาอีกแน่นอน

หลังจากผ่านไปครึ่งชั่วโมง

ณ ร้านน้ำชาไม่ไกลออกไปเท่าไหร่นัก

“นี่พวกแกพูดเรื่องจริงงั้นเหรอ!”