ตอนที่ 365
บทที่ 365 ชีวิตแสนสิ้นหวัง
October 22, 2026
บทที่ 365 ชีวิตแสนสิ้นหวัง
บทที่ 365 ชีวิตแสนสิ้นหวัง
ท่ามกลางเสียงโห่ร้อง มีเพียงหัวหน้าปฏิบัติการจ้าวที่นิ่งเงียบ ในใจเต็มไปด้วยความขมขื่น
“ให้ตายเถอะ! ฉันไม่โทษนายเรื่องนี้หรอก ทุกคนต่างก็มีนายของตัวเองทั้งนั้น เป็นความผิดของฉันเองที่มองคนไม่ออก”
ในห้วงสุดท้าย โจวเฟยหู่เห็นท่าทีนิ่งเงียบของอีกฝ่าย เขาหลับตาและเอ่ยขึ้นอย่างไม่ถือสา
ทว่าประโยคนี้กลับทำให้หัวหน้าจ้าวสั่นคลอนทันที
“ไอ้เวรเอ๊ย! หลบไป! น่ารำคาญ!”
เฉียนเวยหยุดหัวเราะ เขาเห็นอีกฝ่ายยั้งมือไว้จึงเตะออกให้พ้นทางอย่างหมดความอดทน
“ฉันจะส่งหัวหน้าโจวลงนรกเอง!” ว่าแล้วเฉียนเวยก็หยิบสายยางและเปิดก๊อกน้ำทันที
หากแต่ในจังหวะนี้เอง!
“ตู้ม!”
ประตูเหล็กชั้นใต้ดินถูกถีบเปิดออกส่งเสียงดังลั่น! แรงมหาศาลกระแทกประตูเหล็กให้กระเด็นไกลไปกว่าแปดเมตร!
ร่างชายหนุ่มร่างเพรียวคนหนึ่งเดินเข้ามาท่ามกลางฝุ่นควันโขมง
ทุกคนต่างตกตะลึงกับภาพที่เห็นตรงหน้า พวกเขาจ้องมองอย่างงุนงงไปยังคนที่กำลังก้าวเข้ามา
พวกเขาอดจะตื่นตะลึงไม่ได้ ถึงอย่างไรก็เป็นประตูเหล็ก!
น้ำเสียงเฉื่อยชาพลันดังขึ้น
“การไปส่งคนนี่งานถนัดฉันเลยล่ะ”
อวี้ฮ่าวหรานค่อย ๆ เดินเข้ามาในชั้นใต้ดิน!
“เดี๋ยวฉันจะพาแกไปส่งก็แล้วกัน!”
หลังออกค้นหากว่าครึ่งชั่วโมง ในที่สุดชายหนุ่มก็หาตัวพบจนได้
เวลานี้ทุกคนต่างเตรียมรับมือ เฉียนเวยนิ่วหน้า ดูท่าจะหัวเสียเต็มที
“แกเป็นใคร! รนหาที่ตายไม่ดูตาม้าตาเรือหรือยังไง?”
เขาไม่รู้จักอีกฝ่าย ด้วยก่อนหน้านี้คนจากฉลามคลั่งไม่ค่อยได้ลงสมรภูมิมากนัก
“ฮ่า ๆ ขอบเขตพลังภายในขั้นสูงนี่ ไม่เลวเลย ยังพอมีกำลังอยู่บ้าง”
อวี้ฮ่าวหรานตวัดสายตามอง เขารู้ระดับพลังของฝ่ายตรงข้าม คำพูดเขาทำเอาคนฟังไม่อาจแยกแยะได้ว่าเป็นคำชมหรือคำถากถาง
“แม่งเอ๊ย! เด็กปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมกล้าดียังไงมาทำจองหอง!”
“ฆ่ามันซะ!”
ยังไม่ทันที่เฉียนเวยจะออกคำสั่ง ลูกน้องเขาหลายคนก็กรูเข้าโจมตี
หากแต่คนพวกนี้ไม่แม้แต่บรรลุขอบเขตพลังภายใน ซึ่งแน่นอนว่าไม่คณามืออวี้ฮ่าวหรานซึ่งอยู่ในขอบเขตก่อรากฐาน
เขาเบื่อจะเสียแรงกับอีกฝ่าย เพียงฝ่ามือเดียวพวกเขาก็ถูกพลังวิญญาณรุนแรงกวาดฟาดเข้าจนเกลี้ยง!
“อ่อก!”
พวกเขากระอักเลือกออกมา หลายคนล้มกองคาที่ เฉียนเว่ยเบิกตากว้างทันทีเมื่อเห็นภาพตรงหน้า
แข็งแกร่งนัก!
ต่อให้จะเอาชนะลูกน้องเขาได้ แต่ก็ยังถือดีคิดว่าคงไม่อาจล้มตนเองได้ง่าย ๆ!
“แกเป็นใคร!”
แม้จะหวั่นใจอยู่บ้าง แต่เฉียนเวยก็ยังอดตะโกนถามขึ้นไม่ได้
เพียงแค่ฝ่ามือเดียวกลับทำให้ยอดฝีมือ 7 ถึง 8 คนกระอักเลือดและหมดสติได้!
มีเพียงเคล็ดวิชาชั้นเซียนเท่านั้นที่ทำได้!
ฝ่ายตรงข้ามเป็นใครกันแน่?!
อวี้ฮ่าวหรานไม่ตอบ เดินตรงไปยังอ่างน้ำอย่างกับมาเดินเล่น
“อวี้…อวี้ฮ่าวหราน…อวี้ฮ่าวหรานมาเสียที!”
เสียงตะโกนดังทำลายบรรยากาศเงียบงันอึมครึม
“จบเห่แล้ว! มันจบแล้ว…”
เป็นหัวหน้าปฏิบัติการจ้าวที่เอ่ยขึ้น คนของฉลามคลั่งไม่เห็นหน้าเขา ไม่มีทางรู้จักเขาอย่างแน่นอน!
เป็นเขาคนนี้! คนที่ฆ่าหยวนหลงและกล้าท้าทายหลิวอวี้จิง
ขอแค่เขาอยู่ที่นี่ ดูเหมือนว่าศัตรูทุกคนจะกลายเป็นเพียงลูกไก่ในกำมือ
แต่วันนี้ดูเหมือนตนเองจะกลายมาเป็นศัตรูของเขาเสียแล้ว!