บทที่ 391 หงส์ขาว

บทที่ 391 หงส์ขาว

บทที่ 391 หงส์ขาว

อวี้ฮ่าวหรานปล่อยมืออย่างกะทันหัน ทำให้อีกฝ่ายที่พยายามใช้แรงขัดขืนเสียหลักเซไปข้างหลัง

ในเมื่อไม่มีที่ให้ยึดเกาะ ชายหนุ่มจึงล้มก้นจ้ำเบ้า

ผู้คนที่อยู่รอบ ๆ ระเบิดหัวเราะเสียงดังหลังจากเห็นภาพน่าตลก

“หัวเราะอะไรวะ!”

ชายหนุ่มสักลายจ้องเขม็งคนที่อยู่รอบ ๆ พร้อมตะโกนด่าอย่างโกรธเคือง คนเหล่านั้นไม่ต้องการมีปัญหากับเขาจึงหุบยิ้มทันที

“แก! แกกล้าแตะต้องพี่ชางเหรอ! ไอ้เลว!”

เมื่อหญิงสาวเห็นว่าแฟนหนุ่มถูกทำร้าย เธอจึงก้าวไปข้างหน้าเพื่อแก้แค้นด้วยความโมโห

แต่ในตอนนั้นเอง เสียงผู้หญิงที่ฟังดูอ่อนโยนและใจกว้างก็ดังขึ้น

“ทำอะไรกันน่ะ?”

เจ้าของเสียงคือเฉิงชิวอวี้ที่เพิ่งกลับจากการซื้อป๊อปคอร์น

ทันทีที่เธอพูดออกมา คนรอบข้างก็หันไปให้ความสนใจกับเธอทันที เพียงมองแค่แวบเดียว ชายหนุ่มที่อยู่ละแวกนั้นก็ตกตะลึงทันที!

ผู้หญิงคนนี้สวยมาก! สวยกว่าดาราซะอีก!

“เธอ…สวยจัง…โอ๊ย อย่าหยิกสิ!”

ชายคนหนึ่งอดออกปากชมไม่ได้ แต่ทันใดนั้นเขาก็ถูกแฟนสาวที่ยืนอยู่ข้าง ๆ หยิกอย่างแรง

แม้กระทั่งผู้หญิงด้วยกันยังชื่นชมใบหน้าขาวกระจ่างและสัดส่วนโค้งเว้าของเฉิงชิวอวี้ ทำให้พวกเธออดรู้สึกละอายใจไม่ได้

หงส์ขาวกับลูกเป็ดขี้เหร่เหรอ?

เป็นไปได้ด้วยเหรอ?

ตั้งแต่วินาทีที่เฉิงชิวอวี้ปรากฏตัว ผู้หญิงคนอื่นก็ถูกมองข้ามราวกับเป็นอากาศธาตุ

ตอนนี้เด็กสาวคนนั้นก็ตกตะลึงในความงามเช่นกัน เธอไม่เคยเห็นผู้หญิงที่สมบูรณ์แบบอย่างนี้มาก่อน

ฉัน…ฉันอยากสวยแบบเธอบ้าง แค่หนึ่งในสิบก็ยังดี!

“ฮึ่ม! ไอ้ขี้แพ้ กล้าดียังไงมาแตะต้องแฟนฉัน!

หากวันนี้ไม่สั่งสอนผู้ชายคนนี้ให้หลาบจำ เธอคงไม่มีกล้ามาเจอหน้าแฟนหนุ่มแน่นอน

ยังไงเธอก็เป็นผู้หญิง แต่ถึงอีกฝ่ายจะเป็นผู้ชายร่างใหญ่ เขาก็คงไม่กล้าทำร้ายเธอต่อหน้าสาธารณชนแบบนี้หรอก

โดยเฉพาะไอ้ขี้แพ้อย่างเขา

แต่ทันใดนั้นหงส์ขาวก็เดินผ่านหน้าของทุกคนไปอย่างรวดเร็ว ก่อนลงมือทำสิ่งที่น่าตกใจ

“เพี้ยะ!”

ทุกคนคาดไม่ถึงว่าหญิงสาวจะเงื้อมือขึ้นตบหน้าเด็กสาวอย่างเต็มแรง!

“เธอเป็นใคร? กล้าดียังไงถึงมารังแกแฟนฉัน?”

เด็กสาวตกตะลึงทันทีที่ถูกตบ

เธอเอามือกุมแก้มที่บวมเป่งแล้วจ้องหญิงสาวที่สวยกว่าตัวเองหลายร้อยเท่า เธอไม่เข้าใจว่าอีกฝ่ายกำลังพูดอะไร

แต่เฉิงชิวอวี้กัดไม่ยอมปล่อย

“ฮึ่ม เธอมีสิทธิ์อะไรไปทำร้ายเขา?”

เฉิงชิวอวี้รู้สึกโมโหเล็กน้อย เพราะในที่สุดเธอก็มีโอกาสมาดูหนังกับอวี้ฮ่าวหรานแล้ว

เธอไม่ปล่อยให้เด็กสาวคนนี้ไปง่าย ๆ แน่ หญิงสาวก้าวเท้าเข้าไปหาอีกฝ่ายสองสามก้าว ก่อนยื่นหน้าเข้าไปใกล้เด็กสาว

ยังไม่ทันที่เด็กสาวจะตอบโต้ เธอก็ออกปากถามอีกครั้ง ซึ่งน้ำเสียงนั้นเต็มไปด้วยความโกรธ

อีกฝ่ายหน้าตาสะสวยเหมือนกับหงส์ขาว เธอจึงไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมองตาผู้หญิงที่ยืนอยู่ตรงหน้าแม้แต่น้อย

“ฉัน…ฉัน…”

“ถ้าจะไม่ตอบก็เงียบปากไปซะ น่าสมเพชแฟนเธอนะที่ต้องทนคบกับคนที่ทั้งขี้เหร่และโง่ขนาดนี้”

เฉิงชิวอวี้แสดงสีหน้าโหดเหี้ยม ไม่แสดงความเมตตาใด ๆ

จากนั้นเฉิงชิวอวี้ก็หันหลังกลับทันที

“ฮ่าวหราน คุณเป็นยังไงบ้างคะ?

เธอรีบจับแขนของอีกฝ่ายด้วยความห่วงใยทันที เมื่อเห็นแบบนั้น หญิงสาวก็ยิ่งพูดไม่ออก