บทที่ 397 แข่งรถ

บทที่ 397 แข่งรถ

บทที่ 397 แข่งรถ

เมื่อรู้ว่าเทพเจ้าแห่งความมั่งคั่งมาเยือน หลิวเทียนอี้จึงแสดงท่าทีประจบประแจง

การกระทำนี้ทำให้อวี้ฮ่าวหรานขยะแขยงอย่างมาก

“โอ้! พวกเรามาซื้อรถครับ”

หลังจากถูกขัดจังหวะ เขาก็รู้สึกไม่พอใจทันที

“ครับ ๆ ผมจะพาคุณไปดูรถรุ่นใหม่ล่าสุดที่เพิ่งส่งมาถึงเลยครับ!”

ใบหน้าของหลิวเทียนอี้ฉายแววประจบสอพลอกว่าเดิม ถ้าอีกฝ่ายมีหางเหมือนสุนัข หางของเขาคงส่ายไปมาเร็วกว่าพัดลมไฟฟ้าซะอีก

ไม่นานคนทั้งกลุ่มก็เดินไปยังรถหรูที่จอดเรียงกัน

“รถสปอร์ตคันนี้เป็นรถรุ่นล่าสุดของยี่ห้อมาเซราติที่เพิ่งเปิดตัวเมื่อเดือนที่แล้ว ในประเทศของเรามีเพียงไม่กี่คันเท่านั้น ขับแล้วมีสง่าราศีแน่นอนครับ…”

ทันทีที่เดินเข้าใกล้รถสปอร์ตคันหรู หลิวเทียนอี้ก็อยากจะแนะนำจนทนไม่ไหว

ถึงนิสัยของเขาจะน่ารังเกียจ แต่การนำเสนอรถยนต์กลับมีความเป็นมืออาชีพมาก

“สวย สวยมาก… พี่เขย”

หลี่จิงเทียนมองสำรวจรถสปอร์ตยี่ห้อมาเซราติสีแดงด้วยสายตาตื่นเต้น แต่ก็ทำได้แค่นั้น ก่อนหันมองคนที่ยืนอยู่ด้านหลังด้วยสายตาเว้าวอน

อวี้ฮ่าวหรานหันมองหลี่หรงที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ด้วยสายตาขี้เล่น

“เธอว่าเราควรซื้อคันนี้ดีไหม?”

พอเขาพูดจบ หลี่จิงเทียนก็หันมองน้องสาวด้วยความกระตือรือร้นทันที

“น้องเล็ก…พี่…พี่สัญญา! พี่จะไม่ทำให้เธอผิดหวังอีก!”

ขณะพูดอยู่นั้น เขาก็ไขว้นิ้วชี้และนิ้วกลางเข้าด้วยกัน

ท่าทางของเขาตลกสุด ๆ

หลี่หรงจ้องมองรถอย่างเงียบ ๆ จากนั้นหันมองทั้งสองคนด้วยสายตาไม่พอใจ

“ตามใจ!”

เธอตอบเพียงคำเดียว ในที่สุดเธอก็ไม่คัดค้านอีกต่อไป

อวี้ฮ่าวหรานรู้ดีว่าอีกฝ่ายหมายความว่าอย่างไร เขาจึงจ่ายเงินค่ารถสปอร์ตมาเซราติรุ่นใหม่ล่าสุดเต็มจำนวน

รถคันนี้มีราคากว่าแปดล้านเก้าแสนหยวน ซึ่งราคาถูกกว่ารถของเขาเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

แต่สำหรับอวี้ฮ่าวหรานแล้ว เงินจำนวนแค่นี้ไม่ทำให้ขนหน้าแข้งร่วงหรอก

“เยี่ยม เยี่ยมมาก!”

หลี่จิงเทียนตื่นเต้นอย่างมาก เขาเปิดประตูรถแล้วเข้าไปนั่งข้างในทันที

เนื่องจากหลิวเทียนอี้เป็นคนจัดการเรื่องเอกสาร ขั้นตอนทั้งหมดจึงถูกดำเนินการอย่างรวดเร็ว

ครึ่งชั่วโมงต่อมา หลี่จิงเทียนขับรถสปอร์ตคันงามออกจากโชว์รูมโฟร์เอส

“พี่เขย! เป็นยังไงบ้าง?”

เขาลงจากรถแล้วถามอวี้ฮ่าวหรานอย่างตื่นเต้น

“ตัวรถสีแดงสวยมาก! สวยกว่ารถฉันซะอีก”

ขณะเดียวกัน จู่ ๆ รถสปอร์ตสีดำคันหนึ่งก็แล่นเข้ามาในลานจอดรถอย่างรวดเร็ว!

รถแล่นเข้ามาในลานจอดรถโดยที่ความเร็วไม่ลดลงแม้แต่น้อย!

รถสปอร์ตสีดำพุ่งเข้าหาหลี่จิงเทียนราวกับจงใจ ชั่วขณะที่กำลังจะชนเขา คนขับรถก็หักพวงมาลัยอย่างกะทันหันทำให้รถดริฟท์ไปด้านข้าง

ใบหน้าของหลี่จิงเทียนซีดขาว เขาเซถอยหลังสองสามก้าวด้วยความตกใจ ถ้าคนขับรถไม่หักพวงมาลัย เขาต้องตายไปแล้วแน่ ๆ!

แม้แต่อวี้ฮ่าวหรานยังหันไปมองรถสปอร์ตสีดำด้วยความสนใจ

ชายหนุ่มสามคนก้าวลงจากรถคันนั้น ดูเหมือนว่าพวกเขาจะมีอายุยี่สิบต้น ๆ

คนที่ก้าวลงจากฝั่งคนขับเป็นชายหนุ่มย้อมผมสีบลอนด์

เห็นได้ชัดว่าเขาดูแลเอาใจใส่เส้นผมสีบลอนด์อย่างดี และด้วยสันกรามที่คมชัด ใบหน้าของเขาจึงดูหล่อเหลาขึ้นเล็กน้อย

พอลงจากรถ สายตาของเขาก็จับจ้องหลี่จิงเทียนที่กำลังหน้าซีดเพราะความกลัว

“เอ๊ะ! นายน้อยหลี่นี่นา? ทำไมบังเอิญอย่างนี้? แกกลัวจนฉี่รดกางเกงเลยเหรอเนี่ย!”