ตอนที่ 414
บทที่ 414 บุกมาถึงหน้าประตู
October 22, 2026
บทที่ 414 บุกมาถึงหน้าประตู
บทที่ 414 บุกมาถึงหน้าประตู
“พี่เขย… เราจบเห่แล้วใช่ไหม?”
หลังจากก้าวเข้าไปในออฟฟิศ อวี้ฮ่าวหรานก็ได้ยินคำที่ไม่น่ารื่นหูทันที
คำพูดของหลี่จิงเทียนคนรวยรุ่นสองอาจทำให้เกิดความบาดหมางโดยที่เขาไม่ตั้งใจ แต่โชคดีที่อวี้ฮ่าวหรานไม่ใส่ใจ เขาจึงตอบเพียงสองสามคำ
“จบเห่? ตอนนี้ยังเช้าอยู่เลย นายมาที่นี่เพื่อถามเรื่องแค่นี้เองเหรอ?”
อวี้ฮ่าวหรานโบกมืออย่างสบาย ๆ ก่อนเดินไปนั่งที่โต๊ะทำงาน เพราะเขาไม่มีอะไรจะพูดกับอีกฝ่าย
“ถ้าอย่างนั้น…ข่าวที่บอกว่า…ข่าวของพี่เขย…”
หลี่จิงเทียนมีท่าทีลำบากใจ หลังจากเวลาผ่านไปครู่หนึ่ง เขาก็ยังไม่กล้าพูดคำนั้นออกมา
“ข่าวที่บอกว่าฉันโหดเหี้ยม ไร้จิตสำนึก ใจดำ แล้วก็เลือดเย็นน่ะเหรอ?”
อวี้ฮ่าวหรานตอบด้วยท่าทางผ่อนคลาย
คำที่อีกฝ่ายไม่กล้าพูดคือพาดหัวข่าวของหนังสือพิมพ์ฉบับเมื่อวาน เรื่องนี้ไม่จำเป็นต้องปิดบังสักหน่อย
“เอ่อ…พี่เขย นี่…พี่พูดเองนะ ผมไม่เกี่ยว…ผมไม่ได้พูดคำพวกนั้นออกมา”
คำพูดเหล่านี้ทำให้ร่างกายหลี่จิงเทียนสั่นสะท้านเล็กน้อย
ตั้งแต่พ้นโทษจากคุก เขาก็ไม่กล้าทำให้พี่เขยขุ่นเคืองใจอีกเลย
“พี่เขย…ผมกลัว…ผมกลัวว่าจะถูกส่งเข้าไปอีก ผมไม่ได้ทำอะไรผิดเลยนะ”
ขณะพูด หลี่จิงเทียนก็พยายามแสดงท่าทางน่าสงสารไปด้วย ดูเหมือนว่าเขาจะเข็ดหลาบกับการใช้ชีวิตอยู่ในคุกแล้ว
อวี้ฮ่าวหรานกระตุกยิ้มมุมปากเล็กน้อยพร้อมหัวเราะเบา ๆ
“ฮ่า ๆ ไม่ต้องห่วง ตราบใดที่นายไม่ได้ทำอะไรผิด ฉันรับรองว่านายจะมีเสื้อผ้าและอาหารดี ๆ ให้กินจนอิ่มแน่นอน”
คนรวยรุ่นสองเป็นห่วงชีวิตของตัวเองอย่างมาก แถมยังดูฉลาดขึ้นกว่าเดิมด้วย
“ย…เยี่ยมเลย แต่พี่เขยจะแก้ปัญหานี้ยังไง ดูคนพวกนักข่าวข้างล่างสิ จะขึ้นมาเมื่อไรก็ได้”
“ไม่ต้องห่วงเรื่องนั้นหรอก”
อวี้ฮ่าวหรานมองท่าทางโล่งใจของอีกฝ่าย เขาไม่ได้อธิบายเรื่องอื่นให้คนรวยรุ่นสองฟังอีก เพราะมันจะเป็นการสีซอให้ควายฟังเปล่า ๆ
แต่แล้ว…ทันใดนั้นเสียงเคาะประตูออฟฟิศก็ดังขึ้น
หลังจากได้รับอนุญาต หวังจุนก็เดินเข้ามาในห้อง
“หืม? ท่านหลี่อยู่ที่นี่ด้วยเหรอครับ?” เขาเงยหน้ามองคนรวยรุ่นสองที่นั่งตัวสั่นเทา
เขาไม่สนใจผู้ชายตรงหน้า เพราะอีกฝ่ายเอาแต่ยุ่งอยู่กับงานทั้งวันจึงไม่ได้สนิทกับเขามากนัก
สุดท้ายแล้วการกลับตัวกลับใจก็สำคัญเช่นกัน
“มีอะไรเหรอ?”
อวี้ฮ่าวหรานเงยหน้ามองอีกฝ่าย เขาไม่อยากได้ยินข่าวร้ายอีกต่อไปแล้ว
เนื่องจากอีกฝ่ายเป็นคนส่งข่าวร้ายให้เขาในเมื่อวานเวลานี้เช่นกัน
“ข่าวดีครับ!”
หลังจุนไม่สนใจท่าทางเฉยชาของอีกฝ่ายแล้วพูดด้วยความตื่นเต้น
“ต่างชาติคนนั้นถูกจับแล้วเหรอ?”
อวี้ฮ่าวหรานคาดเดาเกี่ยวกับข่าวดีอย่างไม่ใส่ใจ
หลังจากฟังบทสนทนาของอีกฝ่ายเมื่อวานนี้ ชายหนุ่มก็พอใจและให้หวังจวิ้นนำไฟล์เสียงนั้นส่งตำรวจทันที
ด้วยความช่วยเหลือของลูกน้องหวังจุน เขาจึงคิดว่าแรงงานต่างชาติอาจจะถูกจับแล้ว
“จับได้แล้วครับ…แต่ข่าวดีที่สุดคือตำรวจแจ้งว่าคดีมีความคืบหน้าแล้ว!”
“หา? มีความคืบหน้าแล้วเหรอ?”
อวี้ฮ่าวหรานรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย
“ครับ ประธานอวี้จำหัวหน้าโจวที่เจอเมื่อวานได้ไหมครับ?”
“อืม”
“เขาเป็นจุดสำคัญในการคลี่คลายคดีนี้ พวกตำรวจสังเกตเห็นว่าเขามีท่าทางผิดปกติ หลังจากรวบรวมหลักฐานทั้งหมดแล้ว เขาจึงสอบปากคำหัวหน้าโจวครับ”
หวังจุนดีใจมาก ถึงการคลี่คลายคดีจะเป็นไปอย่างช้า ๆ ก็ตาม แต่ตอนนี้เพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้น
“อืม ถือว่าไม่เลว แล้วตอนนี้รู้หรือยังว่าใครอยู่เบื้องหลัง?”
อวี้ฮ่าวหรานพยักหน้าเมื่อได้ยินข่าวดีที่สุด ดูเหมือนว่าเฉิงกัวอันจะรู้จักนายตำรวจใหญ่จริง ๆ