ตอนที่ 427
บทที่ 427 ผู้รอดชีวิต
October 22, 2026
บทที่ 427 ผู้รอดชีวิต
บทที่ 427 ผู้รอดชีวิต
ตอนนั้นเองผู้อาวุโสฮัวตระหนักได้ว่าตัวเองนั้นไร้เดียงสาเกินไป!
เขาเพิ่งต่อสู้กับผู้บรรลุขอบเขตก่อรากฐานขั้นสูงสุดจริงด้วย!
แต่อีกฝ่ายเป็นแค่ชายหนุ่ม แล้วเขาจะบรรลุจุดสูงสุดของขอบเขตก่อรากฐานได้ยังไง?
“ไม่…เป็นไปไม่ได้…เป็นไปไม่ได้”
ร่างกายของเขาชาวาบไปทั้งตัว ทันใดนั้นผู้อาวุโสฮัวก็นึกขึ้นได้อีกฝ่ายสามารถคร่าชีวิตเขาได้อย่างง่ายดาย!
ไม่เพียงแค่นั้น…เหล่าศิษย์ที่ห้อมล้อมเขาอยู่ก็ตกตะลึงเช่นกัน!
ขอบเขตก่อรากฐานขั้นสูงสุด!
มันคือขอบเขตไหนกันนะ?
มันคือสิ่งที่เหนือกว่าการบรรลุขอบเขตก่อรากฐาน ซึ่งก็คือการฝึกตนเพื่อเป็นอมตะยังไงล่ะ!
จุดสูงสุดของขอบเขตก่อรากฐานขั้นสูงสุดใกล้เคียงกับดินแดนศักดิ์สิทธิ์!
แล้วใครจะกล้าหยุดเขา?
มันต่างจากรนหาที่ตายตรงไหน?
หลังจากทุกคนได้ยินอย่างนั้น พวกเขาก็ก้าวถอยหลังสองสามก้าว…
ไม่มีใครกล้าหยุดชายหนุ่มตรงหน้าอีกต่อไป
“เฮ้อ…น่าเสียดาย ฉันคิดว่าจะได้ต่อสู้เยอะกว่านี้ซะอีก”
อวี้ฮ่าวหรานเหลือบตามองศิษย์และอาจารย์สำนักเมฆาเขียวด้วยความเบื่อหน่ายเล็กน้อย
“แก…แกมาที่นี่เพราะต้องการแก้แค้นเหรอ?”
เหงื่อเย็นผุดขึ้นบนหน้าผากของฉินชาง ถึงจะมีอายุห้าสิบปีแล้ว แต่เขาก็อดตื่นตระหนกไม่ได้เมื่อต้องเผชิญกับผู้บรรลุขอบเขตก่อรากฐานขั้นสูงสุด
ดูเหมือนว่าถ้ามีใครทำให้ชายคนนี้ขุ่นเคือง มีหวังสำนักเมฆาเขียวได้ราบเป็นหน้ากลองแน่!
แม้พวกเขาสามารถหยุดชายคนนี้ได้ด้วยเขตอาคมขนาดใหญ่ แต่ก็กลัวว่าเหล่าศิษย์ทั้งหลายและผู้อาวุโสจะไม่รอดน่ะสิ!
“แก้แค้น? ฮ่า ๆ ยังหรอก”
อวี้ฮ่าวหรานหัวเราะเบา ๆ
ใบหน้าของอู๋เหนียนซีดลงกว่าเดิม! แต่ในใจเขากลับมีความคิดที่จะยืนหยัดต่อสู้กับอีกฝ่าย!
“อยากแก้แค้นก็เข้ามาหาฉันสิ เรื่องซุ่มโจมตีเป็นความคิดของฉันเอง!”
แม้ว่าลึก ๆ แล้วเขาจะหวาดหวั่น แต่ตอนนี้เขาตัดสินใจแล้ว
“ฉันผิดเองที่พาศัตรูมาถึงหน้าบ้านเรา ดังนั้นฉันขอจัดการเรื่องนี้ด้วยตัวเอง!”
ในช่วงระหว่างความเป็นตาย ไม่มีใครคาดคิดว่าผู้อาวุโสสุดสูงอู๋เหนียนจะยืนกรานรับผิดชอบสิ่งที่เกิดขึ้น!
“ไม่นะ! ผู้อาวุโสสูงสุด!”
“ผู้อาวุโสสูงสุด! พวกเราต้องรับผิดชอบด้วยกันสิครับ!”
“ใช่ครับ อย่าเสียสละชีวิตอย่างเปล่าประโยชน์เลยครับ!”
“…”
ทันทีที่ผู้อาวุโสอู๋เหนียนพูดอย่างนั้น เหล่าศิษย์ทั้งหลายก็คัดค้านทันที
แต่อวี้ฮ่าวหรานตกตะลึงเล็กน้อย เขาไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น…
ดูเหมือนเขาเตรียมตัวมาแก้แค้นเหรอ?
จุดประสงค์หลักของการเดินทางมาที่นี่เพื่อสืบหาเบาะแสของแม่ชีและหลี่เม่ยต่างหาก
ชายหนุ่มไม่เรื่องสนใจแก้แค้นสักนิด เขาไม่รู้ว่าช่องว่างความแข็งแกร่งระหว่างขั้นสูงสุดและขั้นสูงเป็นยังไง
“ทุกคนเงียบ! ฉันจะรับผิดชอบคนเดียว อู๋ลั่นคือเครือญาติทางสายเลือดของฉัน และฉันก็เป็นคนเริ่มเรื่องนี้ด้วยตัวเอง!”
อู๋เหนียนสั่งให้ทุกคนถอยห่างก่อนสาวเท้าเข้าไปหาชายหนุ่มอย่างช้า ๆ
“มาสิ! เอาชีวิตผู้อาวุโสอย่างฉันไป แต่อย่ายุ่งกับคนอื่นเด็ดขาด”
เขาก้มหน้าลงราวกับยอมรับชะตากรรม
เขาเสียใจมากที่ไม่เชื่อฟังผู้อาวุโสหลินตั้งแต่แรกจึงทำผิดพลาดส่งผลให้ชายคนนั้นโกรธแค้นอย่างมาก!
“ฉัน…เดี๋ยวนะ”
อวี้ฮ่าวหรานพูดไม่ออกเมื่อเห็นอู๋เหนียนเดินเข้ามาหาตนเอง เขาไม่ได้มาแก้แค้นสักหน่อย ทำไมอีกฝ่ายถึงมีท่าทางอย่างนี้ล่ะ?
“วันนี้ฉันมาที่นี่เพราะแค่อยากถามข้อมูลบางอย่าง เรื่องแก้แค้นอะไรนั่นไม่สำคัญกับฉันหรอก”
“หา? แก…แกหมายความว่า…”
อู๋เหนียนอึ้งงันไปชั่วครู่ เขามองอีกฝ่ายด้วยสายตาไม่เชื่อ ขณะที่หัวสมองขาวโพลน
“อืม แกไม่ต้องทำอย่างนั้นหรอก ฉันไม่อยากฆ่าใคร”
อวี้ฮ่าวหรานพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย