ตอนที่ 439
บทที่ 439 ห้องพักสวัสดิการ
October 22, 2026
บทที่ 439 ห้องพักสวัสดิการ
บทที่ 439 ห้องพักสวัสดิการ
“บางทีคราวก่อนผมคงบอกไม่ชัดเจน ต่อไปคุณไม่ต้องทำงานอื่นนอกจากสอนถวนถวน อย่างอื่นคุณไม่ต้องทำหรอกครับ”
อวี้ฮ่าวหรานมองหญิงสาวที่ยังเผยท่าทีงุนงงต่อหน้าเขา เขาอดที่จะพูดขึ้นไม่ได้
“ต่อไปถ้าเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นอีกก็โทรมาหาผมได้ทันทีนะครับ”
พวกเขาพูดคุยกัน
หลิวว่านฉิงลังเลใจอยู่พักใหญ่ ก่อนจะพยักหน้ารับช้า ๆ
“ขอบคุณค่ะ…ขอบคุณนะคะ”
เธอกล่าวขอบคุณชายหนุ่มตรงหน้าตนเองจากก้นบึ้งของหัวใจ ในชีวิตเธอไม่มีใครเคยใส่ใจดูแลเธอขนาดนี้
เมื่อเห็นเช่นนี้ อวี้ฮ่าวหรานพยักหน้าอย่างพึงพอใจ
“ต่อไปอย่าทนโดนต่อว่าแบบนี้อีกนะครับ ถ้ามีเรื่องอะไรก็มาบอกผมได้ตลอดเลยนะครับ”
บทสนทนาระหว่างทั้งสองทำให้ทุกคนในแผนกรู้ว่าหลิวว่านฉิงมีคนหนุนหลังที่มีอำนาจเพียงไหน
หลังจากเขาก้าวออกไป เสียงวิพากษ์วิจารณ์ดังขึ้นอย่างช่วยไม่ได้
“ดีเลย… ในที่สุดนังแม่มดนั่นก็ถูกกำจัดไปได้สักที ครั้งก่อนฉันโดนด่าแทบตายแหนะ!”
“ฉันจะไม่ต้องเห็นหน้ายัยแม่มดนั่นแล้ว สบายใจจริง ๆ!”
“หลิวว่านฉิวคนนี้ใหญ่จริง ท่านประธานถึงกับมาปกป้องด้วยตัวเองเลย…”
“…”
เสียงพูดคุยยังคงลอยเข้าหูอวี้ฮ่าวหรานให้ได้ยินราง ๆ
ส่วนใหญ่แอบดีใจที่หญิงวัยกลายคนถูกไล่ออกไปได้เสียที หล่อนคงต่อว่าพนักงานในแผนกจนเป็นปกติ
จากนั้นชายหนุ่มก็กลับเข้าห้องทำงานตนเอง หลังจากเรื่องวุ่นวายได้จบลงแล้ว
หวังจุนรีบจัดการเรื่องก่อนเข้ามาหาเขา
“ประธานอวี้ ผมดำเนินการไล่เธอออกเรียบร้อยแล้วครับ เดี๋ยวจะให้แผนกบุคคลรีบหาหัวหน้าแผนกคนใหม่ คุณมีอะไรต้องการเพิ่มเติมไหมครับ?”
“ไม่ล่ะ ดีแล้ว”
อวี้ฮ่าวหรานพยักหน้ารับเมื่อได้ยิน เขาครุ่นคิดชั่วครู่ก่อนเอ่ยขึ้น
“จริง ๆ มีอยู่เรื่องหนึ่งครับ ผมไม่ต้องการให้เกิดการต่อว่าแบบนี้อีก ช่วยหาคนที่มีคุณสมบัติตามนี้ด้วย”
เขารู้ดีว่าคนที่มักต่อว่าลูกน้องไม่ใช่คนทำงานแย่ หากแต่ไม่มีทางจะเป็นคนดีอย่างแน่นอน
มันเป็นผลจากการบกพร่องในการบริหารดูแล
“ได้ครับ ต่อไปผมจะใส่ใจกับเรื่องนี้ให้มาก”
หวังจุนรับคำเมื่อได้ฟัง
“ประธานอวี้ มีเรื่องอะไรเพิ่มเติมอีกไหมครับ?”
“ไม่ล่ะ นายทำดีแล้ว รายงานสถานการณ์ของบริษัทช่วงนี้ให้ฉันฟังที”
อวี้ฮ่าวหรานกล่าวชมอีกฝ่าย
หวังจุนคาดการณ์เรื่องนี้เอาไว้แล้ว เขาเอ่ยรายงานอย่างคล่องแคล่ว
“ช่วงนี้บริษัทเราควบรวมบริษัทอสังหาฯ เจ้าเล็กหลายแห่งเอาไว้ครับ กำลังอยู่ในขั้นเตรียมการตั้งบริษัทสาขา แต่ยังไม่ได้ตั้งชื่อครับ”
“ชื่อ…”
เมื่อได้ยินว่ากำลังควบรวมบริษัทอสังหาริมทรัพย์ อวี้ฮ่าวหรานนึกชื่อขึ้นในใจ
“ตั้งชื่อว่าบริษัทอสังหาริมทรัพย์ชิงปังแล้วกัน จริง ๆ จะชื่ออะไรก็ได้”
เขาตั้งชื่อบริษัทให้
“ได้ครับ รับทราบ เดี๋ยวผมจะดำเนินการจดทะเบียนในชื่อนี้ครับ”
หวังจุนพยักหน้า ในที่สุดเรื่องนี้ก็แก้ไขได้เสียที
เขายกอีกเรื่องขึ้นมารายงาน
“นอกจากนี้ โครงการก่อสร้างที่ถูกระงับไปเพราะข้อกล่าวหาได้กลับมาเดินหน้าต่อแล้วครับ แต่ว่า…”
“มีอะไร?”
เมื่อเห็นอีกฝ่ายชะงักคำพูด อวี้ฮ่าวหรานก็อดนิ่วหน้าถามขึ้นไม่ได้