ตอนที่ 454
บทที่ 454 ประชุม
October 22, 2026
บทที่ 454 ประชุม
บทที่ 454 ประชุม
หลังทานอาหารเสร็จ อวี้ฮ่าวหรานค่อย ๆ เดินเข้าที่ทำงาน
“พี่เขย รีบหน่อยเร็ว…”
หลี่หรงดูเป็นกังวลตลอดทาง
“ฉันไม่ได้เข้าบริษัทช่วงเช้า มีเอกสารเยอะแยะที่ต้องจัดการ”
“ไม่ต้องรีบหรอกน่า ค่อย ๆ ก็ได้”
อวี้ฮ่าวหรานว่าเสียงเรียบ เขาต้องการเห็นว่าวันนี้ต่อให้น้องภรรยาของเขามาทำงานสาย ใครจะกล้ามีข้อครหา
ทว่าในตอนนี้เอง ชายวัยกลางคนลงพุงคนหนึ่งเข้ามาทักทายเธอ
“คุณหลี่ หาตัวยากจังครับ ทำไมถึงปิดเครื่องล่ะครับ?”
ผู้มาเยือนถามขึ้นทันที
“ปิดเครื่องเหรอคะ?”
เมื่อหลี่หรงได้ฟัง เธอเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าโทรศัพท์ของเธอไม่ดังมาตั้งแต่เช้า
เธอรีบหยิบโทรศัพท์ออกมาและพบว่ามันปิดอยู่จริง ๆ
“พี่ปิดเอง”
อวี้ฮ่าวหรานออกตัวพูดขึ้นก่อนด้วยท่าทีเรียบเฉย เมื่อเช้าเขาเห็นเธอกำลังนอนหลับสนิท เขาจึงไม่อาจให้อะไรมาปลุกเธอได้
“คุณมีปัญหาอะไรเหรอครับ?”
ชายหนุ่มก้าวไปยืนบังหลี่หรงไว้ด้วยท่าทีท้าทาย
ชายวัยกลางคนเห็นแบบนี้ ก็เผยแววไม่พอใจขึ้นมาทันที
“ผมรู้ว่าคุณมีบริษัทของตัวเอง แต่กรุณาอย่าแทรกแซงเรื่องภายในบริษัทเราด้วยครับ”
เขารู้จักชายหนุ่มตรงหน้าดี แต่ยังกล้าพูดออกไป
“การที่คุณหลี่เปิดมือถือตลอดเวลาเป็นเรื่องที่สำคัญสำหรับบริษัทเรา!”
หลี่หรงถึงกับสะดุ้ง
“ฉันรู้ค่ะ เมื่อคืนฉันแค่ยุ่ง ๆ”
เธอรีบอธิบายเมื่อคิดว่าตนเองผิดในเรื่องนี้ ฝ่ายตรงข้ามกลับดูเหมือนไม่ให้เกียรติเธอ
“ไม่ใช่เหตุผลที่จะมาถึงที่ทำงานตอนสิบเอ็ดโมง ผู้อำนวยการทุกคนรอให้คุณหลี่ตัดสินใจอยู่”
เขาเหลือบมองชายตรงหน้าระหว่างพูด ราวกับไม่คิดแยแส
อวี้ฮ่าวหรานสีหน้าไม่สบอารมณ์ เขาอึ้งไปเล็กน้อย
อย่างที่รู้กันว่าในบริษัทของเขา ไม่มีใครกล้าพูดกับเขาแบบนี้!
ตอนที่หวังจุนยังไม่ได้เลื่อนตำแหน่ง เขาไม่ได้เข้าบริษัทสองวัน เอกสารต่าง ๆ กองค้างอยู่
แต่ก็ไม่มีใครกล้าทักท้วงกับเขาสักคน
“น่าสนใจดีนี่”
อวี้ฮ่าวหรานมองหน้าอีกฝ่ายและว่าเสียงเรียบเรื่อย หากแต่ไม่นานก็ได้เข้าใจ
แม้ภายนอกน้องภรรยาของเขาจะดูเข้มแข็ง แต่แท้จริงเธอเป็นหญิงสาวที่ยังเรียนไม่จบมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้
ดังนั้นการกระทำของเธอจึงไม่หนักแน่นนัก เทียบกันแล้ว เฉิงชิวอวี้กลับทำได้ดีกว่าในเรื่องนี้
อย่างน้อยทุกครั้งที่เธอไปบริษัทชิวเฮิง ชายหนุ่มยังสัมผัสได้ว่าผู้บริหารระดับสูงต่างให้ความเคารพเธอ
“คุณหลี่ ผมว่าคุณต้องเข้าประชุมบอร์ดผู้อำนวยการเดี๋ยวนี้ มีเรื่องสำคัญที่คุณต้องตัดสินใจ แล้วคุณไปอธิบายเรื่องที่ขาดงานช่วงเช้ากับทุกคนจะเป็นการดีที่สุดนะครับ”
ชายวัยกลางคนว่าสำทับ คำพูดของเขาไร้ความเคารพ
“ได้! ผมเองก็คิดว่าถึงเวลาประชุมผู้บริหารระดับสูงแล้วเหมือนกัน”
ไม่รอให้คนด้านหลังตอบ อวี้ฮ่าวหรานก็โพล่งตอบขึ้น
หลี่หรงไม่รีรอเมื่อได้ยินคำของพี่เขย
“ค่ะ ตามนั้นเลย”
ไม่นานชายวัยกลางคนจึงเดินจากไปหลังได้คำตอบ อวี้ฮ่าวหรานมองแผ่นหลังอีกฝ่าย คิ้วขมวดมุ่นขึ้น
“คนที่บริษัทเธอนี่น่ารำคาญจริง ๆ”