ตอนที่ 469
บทที่ 469 ค้างคาวกลายพันธุ์
October 22, 2026
บทที่ 469 ค้างคาวกลายพันธุ์
บทที่ 469 ค้างคาวกลายพันธุ์
ณ ชั้นใต้ดินของฐานที่มั่นแก๊งพยัคฆ์เวหา
“ฮี่ฮี่ แกว่าวันนี้ไอ้แก่มันจะปิดปากเงียบอีกไหมวะ?”
“นี่ผ่านมากี่วันแล้ว? มันยังจะมีแรงสู้อีกเหรอ”
สมาชิกแก๊งพยัคฆ์เวหาสองคนกำลังพูดคุยกันอยู่ในห้องใต้ดิน
ทันใดนั้นขณะที่ประตูเปิดออก ค้างคาวตัวสีดำทะมึนจำนวนนับไม่ถ้วนก็พุ่งเข้าใส่ทั้งสองอย่างรวดเร็ว
ค้างคาวตัวใหญ่ขนาดเท่าฝ่ามือ มีฟันแหลมคมเริ่มแทะกินคนทั้งสองทันที
“เชี่ย! อะไรเนี่ย?”
“แม่งเอ๊ย! กลับ กลับไป…อ๊าก!”
สมาชิกแก๊งพยัคฆ์เวหากำลังคิดหาทางหนี แต่วินาทีต่อมาพวกเขาก็รู้สึกถึงความเจ็บปวดที่แผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย!
“อ…อ๊าก! พวกมันกำลังดูดเลือดฉัน!”
“ช่วยด้วย…”
ทั้งสองคนกรีดร้องขอความช่วยเหลือขณะถูกรายล้อมไปด้วยค้างคาวดำนับไม่ถ้วน!
แต่เสียงกรีดร้องก็เงียบลงอย่างรวดเร็ว เหลือเพียงเสียงแทะเล็กเนื้ออันน่าสยดสยองเท่านั้น!
ไม่กี่วินาทีต่อมา ฝูงค้างคาวดำก็สลายตัวไปทุกทิศทางราวกับได้รับคำสั่งบางอย่าง ก่อนบินกลับขึ้นไปบนท้องฟ้ายามค่ำคืน
เหลือเพียงซากศพที่ถูกดูดเลือดจนแห้งและรอยเลือดสาดกระเซ็นบนพื้น!
ครึ่งชั่วโมงต่อมา โจวเฟยหู่เร่งรีบไปสถานที่เกิดเหตุด้วยใบหน้าถมึงทึง
“บัดซบ! เกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้น?”
เมื่อเห็นซากศพที่น่าสะพรึงกลัว เขาก็ก้าวถอยหลังสองสามก้าวอย่างไม่รู้ตัว
ซากศพของทั้งสองน่าเกลียดน่ากลัวอย่างมาก ตามร่างกายพวกเขาถูกรอยฟันขนาดเล็กแทะกิน ขณะถูกสูบเลือดจนร่างกายแห้งติดกระดูก
“ลูกพี่ ดูเหมือนว่ามันจะเป็นฝีมือของฝูงค้างคาว เพราะก่อนหน้านี้มีคนเห็นฝูงค้างคาวบินออกมาจากห้องใต้ดินครับ”
สมาชิกแก๊งคนหนึ่งรายงานเรื่องที่เขาสอบสวนมา
“ค้างคาว? มันแข็งแกร่งขนาดนี้เลยเหรอ?”
หลังจากโจวเฟยหู่ฟังรายงานจากลูกน้อง เขาแทบไม่เชื่อหูตัวเอง
“แม่งเอ๊ย! ไม่ใช่ว่าค้างคาวในจีนเชื่องมาก แถมพวกมันยังกินแค่แมลงหรอกเหรอ?”
“นั่น…”
ลูกน้องคนนั้นไม่รู้จะตอบอย่างไร
“เอาล่ะ ระวังตัวไว้ก็แล้วกัน ตอนนี้นายเข้าไปข้างในกับฉันก่อนเถอะ”
โจวเฟยหู่โบกมือเป็นสัญญาณให้ลูกน้องที่อยู่ข้าง ๆ เข้าไปในห้องขังด้วยกัน
ขณะเดียวกัน เขาก็ตั้งท่าป้องกันตัวเองเอาไว้
“ครืน!”
ประตูเหล็กห้องใต้ดินถูกเตะอย่างแรงจนเปิดออก แสงสว่างสาดส่องเข้าไปข้างในทันที
ห้องใต้ดินเงียบเชียบจนผิดปกติ เมื่อลูกน้องของโจวเฟยหู่เปิดไฟ พวกเขาทุกคนก็ต้องตกใจเมื่อพบว่าหลูชิงหยวนยังอยู่ที่เดิม แต่ไม่มีใครคิดว่าอีกฝ่ายจะมีชะตากรรมโหดร้ายอย่างนี้
ตอนนี้ร่างกายเขาเหลือเพียงกระดูกเปื้อนเลือดเท่านั้น
ผู้คนที่พบเห็นต่างขนหัวลุกไปตาม ๆ กัน!
“เชี่ย มันไม่ได้ส่งค้างคาวมาช่วยไอ้แก่ แต่ส่งมาฆ่างั้นเหรอ?”
โจวเฟยหู่พูดด้วยน้ำเสียงโกรธแค้น ใบหน้าของเขามืดมนกว่าเดิม ยังไงก็ตามนี่เป็นภารกิจที่อวี้ฮ่าวหรานมอบหมายให้เขาทำ แต่ไม่คาดคิดว่าจะเกิดเรื่องไม่คาดคิดอย่างนี้ แม้แต่ผู้คุมทั้งสองคนก็ถูกฝูงค้างคาวลึกลับฆ่าไปด้วย
สิ่งที่สำคัญที่สุดคือร่างของหลูชิงหยวนถูกกัดกินจนเหลือเพียงกระดูก คนตายไปแล้วจึงไม่สามารถพูดได้!
หลังจากคิดหาทางออกอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดโจวเฟยหู่ก็กดโทรออก
“ลูกพี่อวี้ ผมขอโทษจริง ๆ ครับ”
เมื่ออีกฝ่ายกดรับสาย เขาพูดขอโทษทันที
“มีอะไร?”
“ผู้นำองค์กรอสรพิษที่ลูกพี่สั่งให้ผมจับตัวไว้ตายแล้วครับ แต่โชคร้ายที่ฝั่งเราไม่มีใครเห็นเหตุการณ์เลย”
“ตายแล้ว? ตายได้ยังไง?”
หลังจากได้ยินรายงาน อวี้ฮ่าวหรานก็ตกตะลึงทันที