ตอนที่ 471
บทที่ 471 ประชุมบนตึกระฟ้า
October 22, 2026
บทที่ 471 ประชุมบนตึกระฟ้า
บทที่ 471 ประชุมบนตึกระฟ้า
อวี้ฮ่าวหรานไม่สนใจว่าอีกฝ่ายจะพูดอะไร เขาก็รีบเปลี่ยนหัวข้อสนทนาทันที
“อย่าพูดถึงเรื่องนี้อีกเลยครับ พ่อคุณไปดูงานต่างมณฑลเป็นยังไงบ้างครับ?”
เฉิงชิวอวี้พยักหน้าทันทีที่ได้ยินคำถาม
“อืม สาขาที่มณฑลอื่นเกิดปัญหานิดหน่อยน่ะค่ะ พ่อคงจะเรียกประชุมเพื่อหาแนวทางแก้ปัญหาหลังจากกลับมา”
“ถ้ามีอะไรให้ช่วยก็บอกผมได้เสมอนะครับ”
อวี้ฮ่าวหรานพยักหน้าพร้อมกำชับอีกฝ่าย
บริษัทของเขาสามารถเติบโตอย่างก้าวกระโดดแบบนี้ เพราะได้รับความช่วยเหลือจากตระกูลเฉิง ซึ่งปกติแล้วเขาไม่ได้เป็นคนใจดำหรือไม่สำนึกบุญคุณ
ไม่นานอาหารก็ถูกยกมาเสิร์ฟ
“หือ? คุณรู้ได้ยังไงว่าผมชอบอะไร?”
อวี้ฮ่าวหรานเลิกคิ้วขณะมองอาหารบนโต๊ะด้วยความประหลาดใจ ถึงจะไม่ได้ลงมือทำเอง ทว่าเธอก็สั่งแต่อาหารที่เขาชอบทั้งนั้น
เฉิงชิวอวี้มีท่าทางลังเลที่จะพูดออกมา
“หืม…เพราะเป็นฉันยังไงล่ะ ถ้างั้นคราวหน้าขอเชิญประธานอวี้ไปกินข้าวที่บ้านฉันอีกนะคะ ฉันจะทำให้สุดฝีมือเลย”
อาหารเที่ยงเพิ่งยกมาเสิร์ฟ แต่เธอกลับเชิญชวนอีกฝ่ายไปรับประทานอาหารมื้อต่อไปแล้ว
“ดีเลย ถ้ายังไงก็คุณโทรมานัดผมก่อนนะครับ ครั้งนี้คุณช่วยผมไว้เยอะมากเลย”
อวี้ฮ่าวหรานตอบตกลงอย่างรวดเร็ว ไม่เหมือนที่ผ่านมา หลังจากคุ้นเคยกับหญิงสาวแล้ว ทั้งสองก็พูดคุยกันอย่างสบาย ๆ จนถึงเวลาเที่ยงครึ่ง
นอกร้านอาหาร
“ขอบคุณสำหรับมื้ออาหารครับ คุณกลับไปก่อนเถอะ วันนี้ผมมีประชุมใหญ่ที่บริษัทน่ะ”
“ฮ่า ๆ โอเค! ขอบคุณนะคะฮ่าวหราน วันนี้ฉันมีความสุขมาก”
เฉิงชิวอวี้ฉีกยิ้มกว้าง ใบหน้างดงามราวกับนางฟ้าของเธอดึงดูดความสนใจจากคนรอบข้างให้หันมองเป็นตาเดียวกัน
ผู้คนมากมายไม่สามารถละสายตาจากเธอได้
เป็นไปไม่ได้ที่จะมีหญิงสาวหน้าตางดงามขนาดนี้อยู่บนโลกมนุษย์
ไม่นาน รถเมอร์เซเดสเบนซ์สีดำหลายคันก็แล่นเข้ามาใกล้คนทั้งสอง คนที่อยู่รอบ ๆ จึงตระหนักได้ทันทีว่าสาวงามคนนี้ไม่ใช่คนธรรมดาที่พวกเขาจะแตะต้องได้
“คุณหนู ขึ้นรถเถอะครับ”
เป็นคนขับรถของเฉิงชิวอวี้ที่มารับเธอ
“คุณกลับก่อนเถอะครับ ผมต้องกลับไปที่บริษัท”
อวี้ฮ่าวหรานบอกลาอย่างไม่เป็นทางการ
“ฉันไม่รีบค่ะ ฉันจะรอคุณออกไปก่อน”
เฉิงชิวอวี้ยืนนิ่งไม่ยอมขึ้นไปบนรถ ขณะมองอวี้ฮ่าวหรานด้วยสายตาดื้อรั้น
ดูเหมือนว่าการได้มองดูชายตรงหน้าเป็นสิ่งที่วิเศษที่สุดในชีวิตสำหรับเธอ
“ครับ…งั้นผมขอตัวก่อน”
อวี้ฮ่าวหรานเป็นฝ่ายยอมแพ้ หลังจากบอกลา เขาก็หันหลังกลับแล้วจากไปทันที
เฉิงชิวอวี้จ้องมองรถสปอร์ตสีเหลืองสดใสเคลื่อนตัวออกไปจนลับตา
“เฮ้อ… ถ้าฉันได้มองเขาแบบนี้ทุกวันก็ดีน่ะสิ ฉันจะมองเขายี่สิบสี่ชั่วโมงแน่นอน”
“คุณหนู ขึ้นรถเถอะครับ…”
บอดี้การ์ดถึงกับพูดไม่ออก
คุณหนูตระกูลเฉิง ลูกสาวของประธานห้างสรรพสินค้าชื่อดังผู้งดงามกลายเป็นหญิงสาวคลั่งรักได้ยังไง?
ผู้ชายแบบไหนที่ทำให้เธอหลงรักหัวปักหัวปำอย่างนี้
“ไปกันเถอะ”
เฉิงชิวอวี้สั่งคนขับรถด้วยน้ำเสียงพึงพอใจ
แต่เธอและบอดี้การ์ดไม่ทันสังเกตว่าด้านหลังรถสีดำมีค้างคาวตัวเล็กคลานอยู่!
ดวงตาสีเลือดของมันจ้องมองคนในรถผ่านกระจกหลังรถอย่างไม่วางตา!
…
“ประธานอวี้! กลับมาเร็วจังครับ”