ตอนที่ 476
บทที่ 476 ความโกรธ
October 22, 2026
บทที่ 476 ความโกรธ
บทที่ 476 ความโกรธ
เฉิงชิวอวี้รู้สึกว่ามีสายตานับไม่ถ้วนกำลังจ้องมองเธอจากด้านหลัง!
เธอค่อย ๆ หันกลับไปมองอย่างช้า ๆ
นอกหน้าต่างบานใหญ่ ดวงตากลมโตสีแดงฉานกำลังจ้องเขม็งมาที่เธอ สิ่งนั้นคือค้างคาวตัวใหญ่นับไม่ถ้วน!
ตอนนี้เธอเข้าใจแล้วว่าทำไมพวกบอดี้การ์ดถึงขาดใจตายเร็วอย่างนี้ นี่ไม่ใช่การโจมตีธรรมดา!
“โชคดี…ที่เป็นกระจกนิรภัย ยังพอกั้นมันได้”
เฉิงชิวอวี้พึมพำปลอบใจตัวเองขณะมองฉากที่น่าสะพรึงกลัวข้างนอกหน้าต่าง
อย่างไรก็ตาม ไม่นานหญิงสาวก็เหลือบไปเห็นหน้าต่างบานหนึ่งที่เธอเปิดแง้มเอาไว้!
เดิมทีมันถูกเปิดทิ้งไว้เพื่อระบายอากาศ แต่ตอนนี้มันกลับกลายเป็นสิ่งที่อันตรายอย่างมาก!
แค่พริบตาเดียว ค้างคาวหลายตัวพยายามแทรกตัวเข้ามาในห้องผ่านช่องแคบนั้น!
เฉิงชิวอวี้รู้สึกสับสนเล็กน้อย แต่หลังจากชั่งใจอยู่พักหนึ่ง ในที่สุดเธอก็รวบรวมความกล้าวิ่งไปที่หน้าต่างบานใหญ่ที่มีความสูงตั้งแต่พื้นจรดเพดาน
ด้วยมีประสบการณ์การทำงานในห้างสรรพสินค้ามาอย่างยาวนาน เธอจึงมีไหวพริบและความกล้ามากกว่าคนทั่วไปมาก!
“ตึง!”
หลังจากปิดหน้าต่าง เธอก็รีบล็อกมันทันที
แต่สายเกินไปแล้ว ค้างคาวดวงตาแดงก่ำสองตัวแทรกตัวเข้ามาในห้องสำเร็จ!
“ฟ่อ! ฟ่อ!”
ไม่ไกลจากที่เธอยืนอยู่ ค้างคาวสองตัวส่งเสียงขู่ขณะบินขึ้นมาจากพื้น!
เฉิงชิวอวี้ถอยหนีอย่างรวดเร็ว โชคดีที่เธอยังประคองสติไว้ได้ เมื่อเหลือบไปเห็นหนังสือและกรอบรูปที่วางอยู่บนหัวเตียง เธอจึงหยิบขึ้นมาแล้วขว้างไปที่ค้างคาวอย่างเต็มแรง!
ค้างคาวตัวแรกกระเด็นตกลงพื้นอย่างรวดเร็ว!
เมื่อตัวที่สองบินเข้ามาใกล้ มันก็ถูกเธอขว้างกรอบรูปใส่จนตกลงไปบนพื้นเหมือนกัน!
“หึ พวกแกเป็นแค่ค้างคาว กล้าดียังไงมาขู่ฉัน!”
เฉิงชิวอวี้ปลอบใจตัวเองหลังจากปราบค้างคาวทั้งสองตัวแล้ว
แต่ค้างคาวทั้งสองตัวกลับไม่ได้บาดเจ็บแม้แต่น้อย หลังจากกระเด็นตกลงบนพื้น พวกมันก็กระพือปีกบินกลับขึ้นไปอีกครั้ง!
“ทำไมมันยังไม่ตาย!”
เฉิงชิวอวี้ปลอบใจตัวเองขณะกำหนังสือเล่มหนาในมือแน่น
ในเมื่อต้องเผชิญหน้ากับศัตรูที่แข็งแกร่ง ถ้าหันหลังวิ่งหนีเมื่อไร เท่ากับตายทันที
ไม่ว่าจะอยู่ในห้างสรรพสินค้าหรือตอนนี้ เธอเข้าใจสถานการณ์เป็นอย่างดี
ตอนนี้บอดี้การ์ดทุกคนถูกฆ่าตายแล้ว แถมยังเป็นเวลากลางดึกอีก เธอจึงเหลือทางเลือกเดียวคือพึ่งพาตัวเองเท่านั้น
…
อีกด้านหนึ่ง ณ โกดังร้าง
“แกกำลังตามหาฉันอยู่เหรอ?”
หวังเหยียนมีสีหน้ามีความสุขอย่างมาก เขารู้ทันทีว่าเจ้าของเสียงนั้นคืออวี้ฮ่าวหรานที่มาทันเวลาพอดี!
“ลูกพี่อวี้! ระวังค้างคาวด้วย!”
เขารีบเตือนคนข้างหน้าทันที
ตอนแรกหลิวว่านฉิงรู้สึกสิ้นหวังมาก แต่เมื่อได้ยินเสียงนั้น ดวงตาของเธอก็ฉายแววดีใจอย่างสุดซึ้ง
ชายคนนี้มักมาพร้อมกับแสงจันทร์เสมอ และมีเพียงเขาเท่านั้นที่สามารถแก้ปัญหาทุกอย่างได้…
ชายรูปร่างผอมแห้งในเงามืดมองอีกฝ่ายด้วยความประหลาดใจ
“ไม่คิดว่าจะเจอตัวแกเร็วขนาดนี้ ฮ่า ๆ ฉันชักอยากเล่นสนุกกับแกแล้วสิ หวังว่าแกจะไม่น่าเบื่อเหมือนคนพวกนี้นะ”
“ถ้ามาฆ่าแก ไม่มีคำว่าเร็วเกินไปหรอก!”
อวี้ฮ่าวหรานมาถึงทันเวลาพอดี เมื่อมองเข้าไปในโกดังร้าง ชายหนุ่มก็อดรู้สึกกลัวไม่ได้
ถ้ามาช้ากว่านี้ไม่กี่นาที กลัวว่าจะเห็นโครงกระดูกสองโครงอยู่ในโกดังน่ะสิ!
“ฆ่าฉัน? ฮ่า ๆ ไอ้เด็กเมื่อวานซืน แกสำคัญตัวเองผิดไปแล้ว คิดว่าตัวเองเก่งนักเหรอ!”
ชายรูปร่างผอมแห้งเย้ยหยัน ทันใดนั้นค้างคาวสีดำนับไม่ถ้วนก็พุ่งเข้าหาทั้งสามคนราวกับกระแสน้ำสีดำ
“ตายซะ! กลายเป็นโครงกระดูกให้หมด!”
สิ้นเสียงคำราม ค้างคาวสีดำก็บินเรียงกันจนกลายเป็นเหมือนตาข่ายสีดำปกคลุมทั้งสามคนข้างหน้าเอาไว้…
อวี้ฮ่าวหรานเงยหน้าขึ้นมองด้วยท่าทีนิ่งเฉยไม่เปลี่ยนแปลง
“กระจอก เป็นแค่มดแมลงกล้าสู้กับดวงอาทิตย์และดวงจันทร์เหรอ!”
เขาพึมพำขณะระเบิดพลังวิญญาณออกมา!