ตอนที่ 504
บทที่ 505 การโจมตีอันทรงพลัง
October 22, 2026
บทที่ 505 การโจมตีอันทรงพลัง
บทที่ 505 การโจมตีอันทรงพลัง
ชายหนุ่มเปรียบเทียบแก๊งมหาทองคำกับสุนัขแต่ก็ไม่ได้ทำให้คนอื่น ๆ บนสนามไม่พอใจแต่อย่างใด
ราวกับว่าท่าทีอวดดีของอีกฝ่ายเป็นสิ่งที่ควรจะเป็นอยู่แล้ว
แม้แต่หัวหน้าจินก็ปิดปากเงียบ
หวังเหยียนพลันนึกบางสิ่งขึ้นได้ สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปทันที!
“คุณมาจากตระกูลเฝิงลึกลับนั่นเหรอ??”
ชายหนุ่มสนใจเขาเล็กน้อย
“โอ้? รู้จักตระกูลเฝิงของผมด้วยเหรอ? ฮ่า ๆ งั้นก็ไม่ใช่คนอื่นคนไกลน่ะสิ”
ขณะที่พูดเขาก็กระโดดขึ้นไปบนลานประลอง
“แก๊งต้าจินคือหมาของตระกูลเฝิง ในเมื่อแกทำร้ายเขา แกต้องตาย!”
หลังจากนั้นเขาก็ส่องแสงวาบและพุ่งตรงไปยังศัตรูทันที!
เมื่อเขายกมือขึ้น กำลังภายในแสนทรงพลังก็ระเบิดออกมา!
หวังเหยียนสัมผัสได้ทันทีว่าอีกฝ่ายก็มีกำลังภายในระดับสูงสุดด้วยเช่นกัน แต่พละกำลังนั้นเหนือกว่าตัวเขาเองมาก
ราวกับว่ากำลังจะเข้าสู่อีกขั้น!
ตู้ม!
เขารีบตั้งรับแต่ก็ไม่อาจต้านทานได้ พลันร่วงลงจากเวทีทันที!
แม้หวังเหยียนได้รับบาดเจ็บ แต่ยังพอเคลื่อนไหวได้อีกครั้งโดยไม่กระอักเลือดออกมา
ดวงตาของเขาจับจ้องอยู่ที่ภาพนั้นโดยไม่มีแม้แต่ความคิดที่จะถอยหนี!
“ตระกูลเฝิง!”
ความเกลียดชังในอดีตลุกโชนขึ้นมาในหัวใจของเขา!
“โอ้? แกขัดแย้งกับตระกูลเฝิงของฉันเหรอ? น่าเสียดายที่ฉันจำพวกแกไม่ได้เลยสักนิด”
ชายหนุ่มตระกูลเฝิงหัวเราะเยาะ
“ฮิ ๆ ที่น่าตลกที่สุดคือวันนี้แกจะต้องตาย และเกรงว่าจะตายอย่างน่าอนาถซะด้วย”
ในตอนนั้นเอง หัวหน้าจินก็เริ่มปัดฝุ่นควันออกและส่งสายตาราวกับอสรพิษ!
“ฮึ! ฉันจะให้คนถลกหนังแกทั้งเป็น ปล่อยให้ทรมานสักสามวันสามคืน แล้วก็ทรมานแกจนตาย!”
เขาเป็นคนรักษาภาพลักษณ์อยู่เสมอ แล้วจะไม่โกรธแค้นได้อย่างไรเมื่อมาแพ้ให้กับศัตรูแบบนี้?
“ใช่แล้ว! และแก! ฉันได้ยินมาว่าแกยังมีแฟนอยู่เหรอ? ฮิ ๆ ลองคิดดูสิว่าจะมีอีกสักกี่คนที่ต้องตาย ถ้าเธอมากับฉัน”
หัวหน้าจินยังคงสับสนงุนงง เขาหันไปมองชายหนุ่มอีกคนที่ไม่เคยปรากฏตัวขึ้นมาก่อน
นัยน์ตาร้อนผ่าวของอวี้ฮ่าวหรานเย็นเยียบลงทันทีที่ได้ยินดังนั้น
“แกต้องตายวันนี้แหละ”
เขามองอีกฝ่ายอย่างใจเย็น
หลี่หรงอดทนต่อคำด่าทอได้ แต่แม้ว่าจะเพียงคำพูด คนคนนั้นก็จะต้องจ่ายราคามหาศาล!
“ฮ่า ๆ! ตลกสิ้นดี ตอนนี้ที่พึ่งพาหลักของพวกแกนอนอยู่บนพื้นแล้ว จะเถียงฉันไปให้ได้อะไร?”
หัวหน้าจินหัวเราะอย่างประชดประชัน
แต่อวี้ฮ่าวหรานยังคงดูสับสนเล็กน้อย
“ที่พึ่งเหรอ?”
ทันใดนั้นเอง
“แกคิดว่าเขาคือที่พึ่งของฉันงั้นเหรอ? ฮึ ไร้สาระ”
อวี้ฮ่าวหรานหัวเราะลั่น และพลังจิตวิญญาณก็ค่อย ๆ แพร่กระจายไปทั่วทุกหนแห่ง!
หวังเหยียนสิ้นท่าอยู่บนพื้นขณะที่มองหัวหน้าจินด้วยสีหน้ารังเกียจ
ต้องตาบอดขนาดไหนกันถึงคิดว่าตัวเองแข็งแกร่งกว่า?
พี่อวี้ต่างหากที่น่าเกรงขามที่สุด!
“หน้าไม่อาย! ตัวแทนตระกูลเฝิงอยู่ที่นี่แล้ว วันนี้แกจะต้องตาย!”
หัวหน้าจินไม่สนใจคำพูดเหล่านั้น ในสายตาของเขา ชายหนุ่มคนนี้มีดีแค่ปากเท่านั้น
ตอนนี้เมื่อผู้ช่วยของเขาจบเห่แล้ว เขาต้องไม่รอดแน่!
“โกรธมากใช่ไหมล่ะ? ฉันรู้ว่าแกรักแฟนมาก จิ๊! งั้นฉันจะหักมือกับเท้าของแกก่อน แล้วให้แฟนของตัวแกเอง ดูแกถูกทรมานเป็นยังไงล่ะ? เธออาจจะรอดก็ได้นะ…”
ตอนที่หัวหน้าจินยั่วยุอีกฝ่ายอยู่นั้นเอง สายตาก็เห็นเพียงแค่ภาพพร่ามัวและคอของเขาถูกรัดจนแน่น!
“จะเสียงดังอะไรนักหนา”
ทันใดนั้นเอง น้ำเสียงเยือกเย็นดังขึ้นเบา ๆ ในหูของเขา!