ตอนที่ 505
บทที่ 506 นอนไม่หลับ
October 22, 2026
บทที่ 506 นอนไม่หลับ
บทที่ 506 นอนไม่หลับ
สมาชิกตระกูลเฝิงทั้งสามคนพลันตกตะลึง
โดยไม่มีแม้แต่เวลาให้ได้ตอบสนอง อวี้ฮ่าวหรานปรากฏกายขึ้นตรงหน้าราวกับสายฟ้าแลบ!
ทั้งสามอยากจะร้องขอความเมตตาออกมา ทว่าสุดท้าย กลับได้แต่ใช้กำลังภายในต้านทานเอาไว้เท่านั้น
ตู้ม!
ลานประลองพังทลายลงทันทีพร้อมกับเสียงกัมปนาทเลือนลั่น!
ชิ้นส่วนโลหะแหลมคมราวกับใบมีดพลันกระจัดกระจายไปทั่วทั้งห้อง!
อวี้ฮ่าวหรานเผชิญหน้ากับทั้งสามคนด้วยตัวคนเดียว เสื้อผ้าของอีกฝ่ายล้วนถูกฉีกกระชากเป็นชิ้น ๆ ด้วยพลังจิตวิญญาณแสนทรงพลัง!
ไม่เพียงเท่านั้น ร่างคหรือ่งบนกลับอาบไปด้วยเลือด!
แม้เป็นเพียงเศษเสี้ยวการโจมตี แต่ความน่าสะพหรืองกลัวกลับปรากฏออกมาแล้ว!
“ฉันยอมแพ้แล้ว! ฉันผิดไปแล้ว…!!”
ชายหนุ่มตระกูลเฝิงผู้อวดดีเมื่อครู่ บัดนี้กลับทรุดลงกับพื้นด้วยความหวาดผวาและสั่นเทิ้มไปทั้งร่าง!
นี่มันหมาแมวแบบไหนกัน เป็นอสูรที่มาตามล้างแค้นชัด ๆ!!
อีกสองคนนั้นน่าสลดยิ่งกว่า ตอนนี้เส้นชีพจรของพวกเขาถูกทำลายแล้ว ถึงต่อให้ฟื้นคืนมาได้ ก็ยังต้องเสียทักษะทั้งหมดและกลายเป็นคนไร้ค่าไปโดยสิ้นเชิง
เมื่อฝุ่นควันเริ่มจางหายไป ถึงได้เห็นอวี้ฮ่าวหรานยืนประสานมือ จ้องมองด้วยสายตาเยาะเย้ยและเหยียดหยาม
“ได้โปรดให้อภัยฉันด้วย…ฉันตาบอด…ฉันไม่เคยเห็นภูเขาไท่ซานมาก่อน…”
“เรา…พวกเราไม่มีปัญหาอะไรกับคุณทั้งนั้น…อย่าฆ่าเราเลย!”
“…”
ร่างทั้งสามร่างโชกไปด้วยเลือดและคุกเข่าลงตรงหน้าเขาทั้งที่ยังสั่นเทาไม่หยุด
ตอนนี้พวกเขาดูน่าอดสูและสิ้นหวังเหลือเกิน ท่าทีอวดดีก่อนหน้านี้ไปไหนหมดแล้วล่ะ?
“ใช่แล้ว ฉันไม่มีความคับข้องใจอะไรกับแกทั้งนั้น”
อวี้ฮ่าวหรานพยักหน้าให้กับคำพูดของพวกเขาเล็กน้อย
แต่เมื่อในใจของทั้งสามพอมีความหวังขึ้นมาบ้าง ก็เป็นเขาที่ดับแสงสว่างอันริบหรี่นั้นลงอีกครั้ง
“ฉันไม่เกี่ยวหรอก แต่มีอีกคนเป็นศัตรูกับตระกูลเฝิงน่ะ”
ตอนนั้นเอง หวังเหยียนพลันกระโดดออกมาจากลากประลอง!
“ฮ่า ๆ พวกแกตระกูลเฝิงสมควรตายให้หมด! พวกแกทุกคนต้องตาย!”
เขาสูญเสียท่าทีสงบนิ่งไปจนหมดสิ้นและแทนที่ด้วยสายตากระหายเลือด
“แกรู้ไหมว่าตั้งแต่น้องสาวของฉันจากไปในอ้อมแขน ฉันต้องรอโอกาสแบบนี้มานานขนาดไหน? เพราะงั้นตระกูลเฝิงต้องตายให้หมด!”
กร๊อบ!
ทันทีที่พูดจบ หวังเหยียนก็เตะเข้าที่คอของหนึ่งในพวกเขาโดยไม่ลังเล
หลังจากนั้นเหมือนเขาจะใจเย็นลงมาบ้าง
“พี่อวี้ ขอบคุณที่ให้โอกาสนี้กับฉัน! หวังเหยียนคนนี้ยินดีเป็นทั้งวัวและม้าให้ในชีวิตนี้ ฉันจะไม่มีวันทรยศพี่เป็นอันขาด!”
เขาหันไปพูดกับชายตรงหน้า
และให้คำสัญญาที่หนักแน่นเอาไว้ด้วย
อวี้ฮ่าวหรานพยักหน้าเบา ๆ
ด้วยประโยคนี้ที่หวังเหยียนพูดออกมา การเดินทางครั้งนี้ก็นับว่าคุ้มค่าแล้ว
ผู้ติดตามที่ซื่อสัตย์และจะไม่มีวันทรยศนั้นสำคัญเป็นอย่างมาก
“นายจะไม่ฆ่าสองคนนั้นเหรอ?”
เขาถามอย่างใจเย็น
“ฉันอยากรู้ว่าตระกูลเฝิงอยู่ที่ไหน?!”
“เข้าใจแล้ว เข้าใจแล้ว!”
ทันทีที่เสียงของหวังเหยียนจบลง ชายหนุ่มจากตระกูลเฝิงก็รีบเอ่ยขึ้นทันที
“พูด!”
“ตระกูลเฝิงตั้งอยู่ที่นี่…”
เขาระบุตำแหน่งของตระกูลเฝิงให้อย่างไม่ลังเล
แต่สีหน้าภายใต้คำพูดนั้นกลับเต็มไปด้วยความชั่วร้าย
หัวหน้าตระกูลเฝิงนั้นราวกับเมฆาเคลื่อนคล้อย แล้วพวกเขาจะหาเจอได้ยังไงกัน?
เขาคิดว่ายังไงพวกมันก็ต้องตายแน่ ๆ!
หลังจากที่ได้ตำแหน่งชัดเจนมาแล้ว อวี้ฮ่าวหรานก็พยักหน้าและหันหลังกลับ ไม่นานหลังจากนั้นก็มีเสียงกรีดร้องดังตามออกมา