บทที่ 6 ผมมาเพื่อขอทำสัญญา

บทที่ 6 ผมมาเพื่อขอทำสัญญา

‘ผู้ชายคนนี้ช่างสุดยอดจริง ๆ!’ นี่คือสิ่งที่เฉิงชิวอวี้คิดในใจหลังจากเห็นภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทั้งหมด

“คุณเป็นลูกสาวของเจ้าของบริษัทนี้ใช่ไหม? ตอนนี้พ่อคุณอยู่ที่ไหนกัน?” อวี้ฮ่าวหรานเอ่ยถามขึ้นด้วยสีหน้าเรียบเฉย เขาไม่สนใจพวกเรื่องราวตามแบบในหนังที่พระเอกช่วยสาวงามไว้อะไรเทือกนั้น เขาอยากจะทำธุระที่นี่ให้เสร็จ ๆ และรีบกลับไปรับลูกให้ทันเวลา!

เมื่อได้ยินเช่นนี้เฉิงชิวอวี้แสดงสีหน้างุนงง จากเมื่อครู่ที่เธอกำลังชื่นชมชายคนนี้อยู่ในใจ ตอนนี้ความรู้สึกต่าง ๆ มันกลับดำดิ่งอย่างฮวบฮาบกับความแข็งทื่อของชายผู้นี้

“คุณ…คุณช่วยแก้มัดให้ฉันก่อนได้ไหม?”

“อา!”

อวี้ฮ่าวหรานเดินเข้ามาแก้มัดให้เฉิงชิวอวี้ด้วยสีหน้ากระอักกระอ่วน เพราะเขาลืมเรื่องนี้ไปซะสนิท มันคงดูไม่ดีอยู่แล้วใช่ไหมที่เขาไม่ได้แก้มัดให้ฝั่งตรงข้ามก่อนที่จะพูดคุยธุระ?

แค่เพียงอึดใจเดียวเชือกทั้งหมดก็ถูกคลายออก จากนั้นอวี้ฮ่าวหรานก็ยืนจ้องเฉิงชิวอวี้

เขาไม่ได้ยืนจ้องชื่นชมความงามของเธอ แต่เขายืนจ้องเธอเพราะรอคำตอบของเธอต่อ!

ทางด้านของเฉิงชิวอวี้เมื่อลุกออกจากเก้าอี้ได้เธอก็ยืดเส้นยืดสายของตัวเอง และสำรวจร่างกายของตัวเองอยู่สักพักก่อนที่จะเบนสายตาไปมองที่อวี้ฮ่าวหราน

‘อืม ผู้ชายคนนี้หน้าตาไม่เลวเลยนี่นา พอดูใกล้ ๆ แบบนี้รูปร่างของเขาก็ดูสมส่วนดีเหมือนกัน แขนของเขาถึงแม้จะมีกล้ามไม่ใหญ่โตแต่มันก็มีกล้ามที่สมส่วน แถมอายุของเขาก็น่าจะรุ่นราวคราวเดียวกับเราเลยใช่ไหม?’ เฉิงชิวอวี้คิดกับตัวเอง

ไม่ว่าจะเป็นยุคสมัยไหนหญิงงามย่อมนิยมชมชอบฮีโร่ที่ช่วยเหลือตัวเองอยู่แล้ว ซึ่งเฉิงชิวอวี้ก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น

ในทางกลับกัน เมื่ออวี้ฮ่าวหรานสัมผัสได้ว่าอัตราการเต้นของหัวใจเฉิงชิวอวี้เร็วขึ้น และหน้าของเธอก็แดงขึ้นเรื่อย ๆ เขาก็แสดงสีหน้างุนงง แต่เมื่อเขานึกขึ้นได้ว่านี่มันใกล้เวลาเลิกเรียนของลูกสาวแล้วเขาก็ถามย้ำอีกที “สรุปแล้วพ่อของคุณไม่ได้อยู่ในเมืองงั้นเหรอ?”

อวี้ฮ่าวหรานรู้สึกไม่พอใจเล็กน้อย ‘นี่ข้าเพิ่งช่วยชีวิตเจ้าแท้ ๆ เจ้าไม่ขอบคุณไม่เป็นไร แต่นี่เจ้ากลับไม่ยอมแม้แต่จะตอบคำถามของผู้มีพระคุณของเจ้าเนี่ยนะ? เจ้านี่มันเป็นผู้หญิงที่ใช้ไม่ได้เลย!’

“เอ่อ…นี่..นี่คุณเพิ่งช่วยชีวิตฉันเอาไว้ มันไม่มีอะไรอย่างอื่นให้คุณถามแล้วงั้นเหรอ นอกจากคำถามว่าพ่อของฉันอยู่ที่ไหน!?”

เธอคือเฉิงชิวอวี้เชียวนะ! ตั้งแต่เล็กจนโตไม่มีผู้ชายคนไหนไม่สนใจเธอแบบนี้มาก่อนเลย ผู้ชายคนนี้นี่เป็นคนยังไงกันแน่? อยู่ต่อหน้าผู้หญิงสวย ๆ อย่างเธอทำไมเขายังทำตัวเหมือนกับท่อนไม้แบบนี้!?

คำพูดตั้งแต่เขาคุยกับเธอทั้งหมดมันมีแค่ประเด็นเดียวคือพ่อของเธออยู่ที่ไหน?

ทำไมเขาถึงไม่ถามบ้างเลยว่าฉันเป็นยังไงบ้าง?

“ที่ผมมาที่นี่วันนี้ก็เพราะผมต้องการคุยสัญญาธุรกิจกับพ่อของคุณ”

เมื่อเห็นดวงตา และท่าทางที่ซื่อตรง และไร้อาการหยิ่งผยองของอวี้ฮ่าวหราน อารมณ์ไม่พอใจของเฉิงชิวอวี้ก็เบาบางลง

“ถ้าเป็นเรื่องธุรกิจคุณคุยกับฉันก็ได้” เฉิงชิวอวี้ตอบกลับพร้อมกับวางมาดผู้บริหารอย่างที่เธอชอบทำ

เมื่อเห็นฝั่งตรงข้ามวางมาดใส่ อวี้ฮ่าวหรานก็รู้สึกหงุดหงิดอยู่ในใจ

‘ในดินแดนแห่งเทพไม่มีใครกล้าวางท่าทางเหนือกว่าใส่ข้าแบบนี้สักคน แต่มนุษย์ผู้นี้กลับกล้าวางมาดใส่เทพผู้นี้งั้นเหรอ เจ้ารู้ไหมว่าถ้าข้าอยากให้เจ้าตายแค่ไม่ถึงวินาทีเจ้าก็ตายแล้ว!’

อย่างไรก็ตามนั่นเป็นเพียงแค่ความคิดแวบแรก แต่เมื่อเขานึกถึงหน้าถวนถวนที่คิดถึงแม่ และเขาเองก็ต้องมีเงินเอาไว้เลี้ยงลูกเขาก็ต้องสงบใจลง

“บริษัทของผมส่งผมมาเจรจาเรื่องผลิตภัณฑ์ยาจีน และอาหารเสริมกับบริษัทของคุณ อยากให้คุณช่วยซื้อและ…”

“พอแล้ว! คุณเอาสัญญามาด้วยหรือเปล่า? ฉันจะเซ็นมันเดี๋ยวนี้”