บทที่ 4

ตอนที่ 4

“ฮึ”

โจรภูเขาอีกสองคนที่เห็นท่าทีนั้นก็หาได้หวาดกลัวแต่อย่างใด พวกมันพุ่งมาเตรียมจัดการทั้งสามทันที

ฉึบบ ฟึบบ

ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น โจรทั้งสองที่กำลังทำท่าทางจะพุ่งตัวเข้ามาจัดการทั้งสามนิ่งค้างอยู่ที่เดิม แต่สิ่งหนึ่งที่พวกเขารู้สึกได้คือ สิ่งที่หนึบหนืดบางอย่างกำลังไหลลงมาจากที่คอของตนเอง

ยังไม่ทันที่ทั้งสองจะได้รู้สึกตัว ร่างของตนเองก็ล้มลงที่พื้นเสียแล้ว

กู้ฟ่านถานมองไปที่เด็กสาวตัวน้อยที่ยืนอยู่ที่ด้านหลังของโจรทั้งสอง ในมือของนางมีกริชสั้นเล็กหนึ่งเล่ม พร้อมกับหยดเลือดที่ไหลหยดลงมาเป็นทาง

สีหน้าและแววตาของเฉิงเข่อซิงแตกต่างจากเดิมสิ้นเชิง แววตาของเด็กสาวนิ่งเรียบมาก ทั้งที่นางพึ่งฆ่าคนไปสองคน

ฟิ้วว เคร้งง

เสียงธนูหน้าไม้แหวกอากาศมาที่เด็กสาวยืนอยู่ แต่กลับถูกเด็กสาวสกัดทิ้งอย่างง่ายดาย

แววตานิ่งเรียบหันไปมองร่างสูงใหญ่ที่นั่งอยู่บนหลังม้าด้วยสายตาที่ทำเอาร่างใหญ่สันหลังลุกวาบ

“จัดการนางซะ!!”

สัญชาตญาณของเขาร้องเตือนว่าต้องรีบจัดการเด็กนั้นให้เร็ว ก่อนที่จะเกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้น

ทำให้เหล่าโจรป่ากำลังพัวพันอยู่กับการสังหารชาวบ้านอยู่อีกทางหนึ่ง หันกลับไปทางที่เด็กสาวยืนอยู่ทันที

เฉิงเข่อซิงจับกริชในมือแน่น

แม้นางจะเป็นวรยุทธ แต่เมื่อต้องต่อสู้กับเหล่าโจรนับสิบก็เป็นเรื่องที่ยากมาก ตัวนางสูงเพียงเอวของพวกเขาเท่านั้น

เฉิงเข่อซิงใช้ความว่องไวของตนเองพุ่งตัวไปอยู่ด้านหน้าของท่านปู่กู้และกู้ฟ่านถานเอาไว้

“เสี่ยวซิง” กู้ฟ่านถานเอ่ยปากเรียกเด็กสาวด้วยความรู้สึกหวาดกลัว และยิ่งเห็นแววตาที่พวกโจรป่ามองมาที่นาง ร่างกายของนางก็ยิ่งสั่นเทิ้มมากยิ่งขึ้น

เหล่าโจรต่างพุ่งเป้ามาที่เด็กสาวทั้งสองอย่างรวดเร็ว เฉิงเข่อซิงเองใช้ร่างกายเล็กๆ ของตนเองรับมือกับพวกเขาอย่างตึงมือ ตัวนางเองสามารถหนีไปจากที่นี่ได้อย่างง่ายดาย แต่เมื่อนึกว่าเมื่อนางจากไป พี่ฟ่านถานและท่านปู่ของนางต้องไม่รอดแน่ นางจึงไม่อาจหนีรอดไปเพียงตัวคนเดียวได้

สายตากลมโตราวกับลูกกวางน้อยหันไปมองทางด้านหัวหน้าผู้คุ้มกันที่ตอนนี้กำลังรับมือกับเหล่าโจรนับสิบด้วยร่างกายที่โชกไปด้วยเลือด พร้อมกับกองร่างของเหล่าชาวบ้านที่ถูกสังหารและเหล่าผู้คุมกันที่นอนจมอยู่ในกองเลือด

กรี๊ดด

เสียงกรีดร้องของกู้ฟ่านถานดังมาจากทางด้านหลัง ทำให้เฉิงเข่อซิงเสียสมาธิหันกลับไปมอง และพบว่ามีโจรคนหนึ่งเตรียมง้างดาบในมือฟันไปที่อีกฝ่าย

“พี่ฟ่านถาน”

ร่างเล็กตะโกนเรียกอีกฝ่ายสุดเสียง และด้วยตัวนางกำลังติดพันการต่อสู้กับโจรอีกกลุ่มหนึ่ง ไม่สามารถเข้าไปช่วยนางได้ทัน นางจึงใช้กริชในมือขว้างพุ่งไปที่โจรคนนั้น แต่เหมือนจะไม่ทันแล้ว

ฟึบบ

เลือดสีแดงสดสาดกระเซ็นกระจายเป็นวงกว้าง แต่เพราะร่างใหญ่ของโจรคนนั้นบดบังกู้ฟ่านถานอยู่ทำให้เฉิงเข่อซิงมองไม่เห็นว่าพี่สาวกู้เป็นอย่างไรบ้าง

เฉิงเข่อซิงที่ตอนนี้ไม่เหลืออาวุธในมือแล้วจึงทำได้เพียงหยิบดาบของโจรคนหนึ่งที่ล้มลงไป ขึ้นมาใช้ต่อ

สถานการณ์ทุกอย่างเลวร้ายขั้นสุดแต่ในตอนนั้นเองก็มีเสียงม้าหลายตัวดังอื้ออึงเข้ามา พร้อมกับหัวหน้าโจรป่าที่สังเกตถึงความผิดปกติบางอย่างมองไปที่ทิศทางของเสียง

“ถอย!!!” เสียงหัวหน้าโจรภูเขารีบประกาศกร้าวกับคนของตนพร้อมกับถอยร่นทันที

เหล่าโจรเองก็เชื่อฟังอย่างยิ่ง ไม่ห่วงสิ่งใดทั้งสิ้น วิ่งตามหัวหน้าของตนเองไป