บทที่ 1012 ออกเดินทางไปด้วยกัน

เนลล์ก้าวไปข้างหน้า พลางโอบกอดท่านผู้หญิงควีนตันเอาไว้แน่น

“เยี่ยมไปเลยค่ะ คุณยาย”

ท่านผู้หญิงควีนตันหัวเราะออกมาด้วยความยินดี เมื่อเนลล์ได้สวมกอดเธอ

ตอนเที่ยงเนลล์ได้อยู่รับประทานอาหารกลางวันที่บ้านพักหลังเก่า

พอทานอาหารกลางวันเสร็จ เธอก็ให้แนนซี่พาไปที่บริษัท

เนลล์ใช้เวลาตลอดทั้งบ่ายจัดการสะสางงานต่าง ๆ และกลับบ้านในตอนกลางคืน จากนั้นเธอก็บอกกับกิดเดียน เรื่องที่เธอได้ไปคุยกับท่านผู้หญิงควีนตันในช่วงเช้า

กิดเดียนฟังที่เธอพูด พลางให้คำแนะนำเกี่ยวกับการเดินทางในอีกสองวันข้างหน้า

เมื่อไม่มีผู้ใหญ่อยู่บ้าน เด็ก ๆ ทั้งสองคนก็ไม่ควรจะอยู่บ้านที่บ้านเช่นกัน

ในตอนแรก เนลล์ต้องการให้พวกเขาไปอยู่กับ โจเซฟ การ์เร็ตต์ ก่อนสักสองสามวัน

เพราะถึงยังไง เขาก็เป็นอาของเนลล์ เขาคงจะดูแลเด็ก ๆ ได้เป็นอย่างดี

แต่กิดเดียนกลับบอกว่า พวกเขาจะไปเยี่ยมครอบครัวกริฟฟิน และตามหา เคธี่ มอร์ริสัน พวกเขาจึงจะพาพวกเด็ก ๆ ไปด้วย

พวกเขาไม่ต้องกังวลเรื่องความปลอดภัยแต่อย่างใด เพราะช่วงปิดเทอมได้ใกล้เข้ามาแล้ว ดังนั้นการปล่อยให้เด็ก ๆ อยู่บ้าน อาจจะทำให้พวกเขาไม่มีความสุข

นอกจากจะช่วยวิกกี้ และเกรกอรีดูแลหยกอาภรรพ์เมื่อเขาไปถึงที่นั่นแล้ว ก็คงจะไม่มีเรื่องสำคัญอะไรที่ต้องจัดการอีก

ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจที่จะพาพวกเด็ก ๆ ไปด้วย

เนลล์รับฟังและตระหนักได้ว่า เธอมัวยุ่งอยู่กับงานมากเกินไป จนละเลยลูกทั้งสองคนของเธอ

ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อเธอให้กำเนิดฝาแฝด เธอก็จะมีเวลาอยู่กับลิซซี่และวีมอนด์น้อย น้อยลงไปอีก

ด้วย​เหตุ​นั้น แทน​ที่​จะ​พยายาม​จัดสรรค์เวลา​กับเรื่องที่เกิดขึ้น เธอจึงเอา​เวลา​ไปเล่น​กับ​ลูก ๆ ให้บ่อย​ขึ้น​แทน

เมื่อคิดได้แบบนี้ เธอจึงไม่คัดค้านความคิดของกิดเดียนเลยแม้แต่น้อย

เมื่อเด็ก ๆ รู้ว่าพวกเขาจะได้เดินทางไปต่างประเทศกับ เนลล์และกิดเดียน พวกเขาก็พากันกระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจ

ถึงอย่างนั้น กิดเดียนก็ได้ตั้งกฎขึ้นมาไว้สองสามข้อ

ขณะที่พวกเขาไปต่างประเทศ พวกเขาไม่สามารถพาสาวใช้จำนวนมากไปด้วยได้ ทั้งเนลล์และกิดเดียนจะต้องดูแลหลาย ๆ อย่างด้วยตัวเอง

สำหรับกิดเดียนแล้วเรื่องนี้เขาสบายมาก แต่เนลล์กำลังตั้งครรภ์อยู่ เขาจึงกังวลว่าการทำแบบนั้นจะทำให้เธอรู้สึกเบื่อหน่าย

ดังนั้นก่อนที่พวกเขาจะออกเดินทาง เขาจึงให้เด็ก ๆ ยอมรับกฎของเขาก่อน

พวกเขาห้ามทะเลาะวิวาทและโกรธเคืองกัน พวกเขาจะต้องเชื่อฟัง มีเหตุผล และวางตัวสุภาพเมื่อพบกับท่านผู้หญิงกริฟฟิน หรือคุณย่าทวดของพวกเขาเอง ไม่อย่างนั้นพวกเขาจะไม่ได้รับอนุญาตให้ไปด้วยอย่างเด็ดขาด

เด็ก ๆ รู้สึกตื่นเต้นที่จะได้เดินทางไปกับพ่อแม่ของพวกเขา

พวกเขายอมรับกฎที่พวกเขาได้รับฟังมาหรือเปล่า?

แน่นอนว่าพวกเขาต้องตกลงทำตามอยู่แล้ว

ไม่นานนัก วันที่จะต้องออกเดินทางก็มาถึง ข้าวของของเด็ก ๆ เต็มไปหมด เนลล์พาพวกเขาไปที่บ้านพักหลังเก่า เพื่อรับท่านผู้หญิงและนายท่าน ก่อนจะออกเดินทางไปที่สนามบินด้วยกัน

เที่ยวบินจากเมืองหลวงไปยังประเทศเอฟ ใช้เวลามากกว่าสี่ชั่วโมง ทันทีที่ครอบครัวของพวกเขาขึ้นเครื่องบิน เด็ก ๆ ทั้งสองคนก็รู้สึกตื่นเต้นเป็นพิเศษ

โชคดีที่การเดินทางในครั้งนี้ใช้เครื่องบินส่วนตัว นอกจากครอบครัวลีย์ และทีมแพทย์ที่ร่วมเดินทางแล้ว ก็ไม่มีผู้โดยสารคนอื่น ๆ

กิดเดียนสั่งให้เด็ก ๆ นั่งลงให้เรียบร้อย ก่อนจะสอนเกมง่าย ๆ ให้พวกเขาเล่น

เนลล์มองดูพวกเขาด้วยรอยยิ้มที่พึงพอใจ ขณะที่กิดเดียนกำลังเล่นอยู่กับลูก ๆ ของเขา

ท่านผู้หญิงควีนตันและนายท่านลีย์ นั่งที่เบาะหน้าของเครื่องบิน พวกเขากำลังงีบพักกันอยู่

กิดเดียนกระซิบกับเนลล์ว่า “ถ้าคุณเหนื่อย คุณก็นอนพักเอาแรงสักหน่อยเถอะ”

เนลล์ส่ายหน้าปฏิเสธ

"ไม่ค่ะ ฉันไม่เหนื่อย"

เธอรู้สึกมีความสุข เมื่อคิดว่ากำลังจะได้เจอกับเคธี่ แม่ของเธออีกครั้งในเร็ว ๆ นี้ และเธอจะได้รู้สักที ว่าในช่วงตลอดระยะเวลาสิบปีที่ผ่านมา ความเป็นอยู่ของเคธี่เป็นยังไง

เมื่อคิดแบบนี้แล้ว เธอจะรู้สึกเหนื่อยได้อย่างไร?

ในที่สุด เธอก็เข้าใจความรู้สึกของลิซซี่และวิมอนด์น้อย เมื่อพวกเขารอคอยแม่ของพวกเขากลับบ้าน

ไม่ว่าพวกเขาจะอายุเท่าไหร่ แต่มนุษย์เราก็มักจะโหยหาความรักของแม่อยู่เสมอ