บทที่ 1049 ไม่ได้อยู่ที่นี่

เนลล์เป็นโลกทั้งใบ เป็นชีวิต เป็นจิตวิญญาณของเขา หากมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นกับเธอ เขาคงทนอยู่ต่อไปไม่ได้

นั่นยังไม่รวมถึงที่เธอมีลูกคนที่สองกับเขา ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นกับทั้งสองคน ตระกูลลีย์จะต้องประสบกับความทุกข์ทรมานแสนสาหัส

ฌอนรู้สึกไม่สบอารมณ์เหมือนกัน เขาซ่อนตัวอยู่ที่นี่มาตั้งนานทว่านี่เป็นครั้งแรก

ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่โทษใคร

เมื่อเขาทราบว่าทั้งสองคนหายไป เขาจึงส่งคนออกไปแยกกันค้นหาเบาะแสทันที

พวกเขาสันนิฐานว่าพวกมันไม่มีทางหนีไปทางบกได้ เพราะพวกมันมีตัวประกันถึงสองคน ทั้งไม่มีอะไรนอกเสียจากทะเลทรายที่ไกลสุดลูกหูลูกตา

ส่วนการหลบหนีทางอากาศ ฌอนได้สั่งให้คนจับบุคคลต้องสงสัยในสนามบิน ดังนั้นเส้นทางหลบหนีนั้นจึงเป็นไปไม่ได้

ตอนนี้ช่องทางการหลบหนีถูกตัดออกไป พวกเขาทำได้เพียงนั่งรอเท่านั้น

ความกระวนกระวายถาโถมเข้าใส่ระหว่างที่รอฟังข่าว

ฌอนมองกิดเดียนแล้วถามขึ้น “บอกลุงเถอะ ใครบงการอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้?”

ชายที่นั่งอยู่แผ่รังสีความเย็นชาออกมาจนรู้สึกได้ ขืนเข้าไปใกล้มีหวังได้ถูกแช่แข็ง กิดเดียนตอบเสียงเรียบ “เจฟฟ์ ฟลินเดอร์”

ฌอนผงะ “เจฟฟ์ ฟลินเดอร์อย่างนั้นเหรอ? เขามาที่นี่ตั้งแต่เมื่อไรกัน?!”

กิดเดียนเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าพวกเขายังไม่ได้บอกฌอนเรื่องที่ได้เจอกับเจฟฟ์คราวก่อน จึงตัดสินใจเล่าให้เขาฟังว่าคืนนั้นเกิดอะไรขึ้น

ฌอนนิ่งเงียบขณะที่รับฟัง “...ถ้าเป็นเขา ลุงพนันได้เลยว่าเรื่องที่เกิดขึ้นเกี่ยวข้องกับผ้าไหมหยกสวรรค์”

กิดเดียนหัวเราะอย่างไร้อารมณ์ “เขาเคยขู่ให้เกรกอรี่มอบมันให้เขาแล้วครับ เขาจะมาขู่ผมทำไม?”

“ลุงก็แค่เดา แต่อาจจะเป็นอย่างที่คุณพูดก็ได้ เขาต้องการหาชิ้นส่วนของผ้าไหมให้เจอก่อนปีใหม่ แต่เหลือเวลาเพียงหนึ่งเดือน กับส่วนที่หายไปสามผืน แผนการของเขาคงพังไม่เป็นท่า ถ้าตอนนั้นเกรกอรี่หาชิ้นส่วนผ้าไหมไม่เจอ ทุกอย่างคงเปล่าประโยชน์ ดังนั้นเขาจึงข่มขู่ผู้คนมากมายให้เสี่ยงชีวิตเพื่อเขา”

กิดเดียนได้ฟังฌอนก็ยิ่งขมวดคิ้วมุ่น เขาไม่ชอบการที่สิ่งที่ฌอนพูดมีเหตุผล

เจฟฟ์ ฟลินเดอร์ดูเหมือนไม่ใช่คนใจร้อน แต่ต้องการให้เกรกอรี่ตามหาไหมหยกสวรรค์ทั้งหกผืนมาให้เขาภายในสามเดือน ตอนนี้เขาควรมีครบทั้งหมด ซึ่งหมายความว่าเขายังขาดอยู่อีกสามผืน

แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะหามาได้จำนวนมากในเวลาเพียงครึ่งเดือน

คงจะเป็นไปได้ถ้าเขาหาคนมากกว่าหนึ่งคนให้ ‘ช่วยหา’

แต่มันยังมีเหตุผลไม่พอ ถ้าเป็นเช่นนั้น พวกมันน่าจะติดต่อเขาพร้อมยื่นเงื่อนไขทันทีที่เนลล์กับเคธี่ถูกลักพาตัวไป ทว่ากว่าแปดชั่วโมงแล้วที่ไม่มีเบาะแสอะไรจากพวกมันเลย ด้วยเหตุนี้กิดเดียนจึงร้อนใจมาก

ในตอนนั้นเอง ลิซซี่และวีมอนด์น้อยยังไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น

วีมอนด์ยังเด็ก และทราบเพียงว่าแม่ยังไม่กลับบ้าน ดังนั้นเด็กชายจึงเอาแต่ถามกับกิดเดียนว่าแม่อยู่ที่ไหน

เขาไม่อยากให้เรื่องนี้ส่งผลกระทบกับลูก เช่นนั้นเขาจึงบอกว่าคุณแม่ต้องไปทำธุระอีกไม่นานก็จะกลับมา ก่อนจะให้สาวใช้พาเด็กชายลงมาข้างล่าง

ส่วนลิซซี่... เกลี้ยกล่อมยากยิ่งกว่า เด็กหญิงอายุเก้าขวบแล้ว และรู้ว่ามีเรื่องผิดปกติเกิดขึ้น

เธอสังเกตเห็นว่ามีเรื่องบางอย่างเกิดขึ้นจากสีหน้าของพวกเขา จากสิ่งที่เกิดขึ้นคราวที่แล้ว เธอเดาได้ว่ามีเรื่องเกิดขึ้นกับเนลล์ ทว่าเธอไม่อยากทำให้พ่อของเธอต้องลำบากใจขึ้นไปอีก

คุณพ่อคงเป็นห่วงคุณแม่มาก เด็กหญิงจึงตัดสินใจนั่งมองเขาทั้งน้ำตา

“คุณพ่อคะ... คุณแม่จะกลับมาไหมคะ?”

กิดเดียนมองหน้าลิซซี่ และรู้ว่าลูกรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

เขาตัดสินใจไม่ปิดบังแล้วถามขึ้น “หนูเชื่อใจคุณพ่อไหมคะ?”