บทที่ 1056 คนธรรมดา

เขาจะเป็นคนธรรมดาแบบนี้ได้อย่างไรกัน?

เขาจะหนีตามผู้หญิง เพียงเพราะเขารู้สึกชอบเธอ ถึงแม้ว่าเธอจะแต่งงานแล้วอย่างนั้นเหรอ?

ตลกสิ้นดี!

เนลล์แอบก่นด่าเขา แล้วถลึงตาใส่เจฟฟ์

“คุณฟลินเดอร์ ทำไมคุณถึงไม่บอกฉันตรง ๆ? ลักพาตัวฉันมาที่นี่ทำไม? แค่บอกมาตรงเท่านั้นว่าคุณวางแผนจะฆ่าฉันหรือเชือดคอฉัน หรือมีเหตุผลอะไรที่ปล่อยให้ฉันห้อยอยู่ตรงนี้?”

เจฟฟ์ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง

จากนั้นเขาจึงเผยยิ้มออกมาบาง ๆ “ผมได้ยินมาว่าคุณแต่งงานกับกิดเดียนมาห้าปีแล้วใช่ไหม?”

เนลล์ไม่ทันได้ตั้งตัว

เธอไม่เข้าใจว่าเขาถามคำถามนี้ทำไม

แต่ถึงอย่างไรก็ตาม เรื่องนี้ไม่ใช่ความลับ เนลล์พยักหน้ารับโดยไม่ต้องคิดให้ดีก่อน

“ใช่ ทำไมเหรอ? คุณสนใจเรื่องของเราอย่างนั้นเหรอ?”

เจฟฟ์ส่ายหน้า

เขาหัวเราะขึ้นมาเบา ๆ แล้วพูดขึ้น “ผมแค่สงสัย คุณทั้งคู่แต่งงานกันมาตั้ง 5 ปีแล้ว แต่ทำไมเขาถึงเก็บคุณเอาไว้เป็นความลับ และทำไมคุณถึงไม่รู้สึกอะไรเลย? ใคร ๆ ต่างก็บอกว่าคุณฉลาด แต่ผมกลับคิดว่าคุณเป็นผู้หญิงที่โง่ที่สุดในโลก”

สีหน้าของเนลล์ถอดสี

เธอไม่ใช่คนถือตัว แต่ไม่ได้หมายความว่าเธอจะชอบเมื่อมีคนมาตำหนิเธอ

ด้วยเหตุนั้น เธอจึงโต้กลับโดยไร้ความปราณี

“โธ่ ตอนแรกฉันเองก็คิดว่าคุณควบคุมตระกูลฟลินเดอร์ได้สุดยอดมาก แต่คิดไม่ถึงเลยว่าคุณจะเป็นคนขี้ขลาดแบบนี้”

คำพูดของเธอเชือดเฉือน แต่ไม่ได้สร้างความโกรธเคืองให้กับเจฟฟ์เลย

เขากลับมองออกไปยังทะเลอันแสนกว่าใหญ่แทน ราวกับว่าเขากำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่างอยู่ หลังจากนั้นไม่นานนัก เขาจึงพูดขึ้น “ผมมีความลับเกี่ยวกับกิดเดียน ไม่แน่ใจว่าคุณจะสนใจอยากรู้เรื่องนี้หรือเปล่า”

เนลล์หัวเราะเยาะ “เลิกโกหกฉันด้วยคำพูดหลอกลวงพวกนั้นสักที คุณต้องการทำลายความสัมพันธ์ฉันท์สามีภรรยาของเราอย่างนั้นเหรอ? คุณยังไม่เคยมีประสบการณ์เลย”

เจฟฟ์หัวเราะออกมาเบา ๆ ขณะที่เขาส่ายหน้า

“ไม่ว่าผมจะทำลายความสัมพันธ์ของคุณหรือไม่ คุณจะรู้เองหลังจากที่ได้ฟังเรื่องนี้”

ทันใดนั้นเอง เขาก็หันกลับมาหาเธอแล้วจ้องมองเธอด้วยแววตาลุ่มลึก “คุณยังจำเหตุการณ์ที่คุณสูญเสียความทรงจำไปสามเดือน หลังจากที่คุณถูกใครบางคนตามล่าเมื่อสิบปีก่อนได้ไหม?”

เนลล์ตกใจทันทีที่เขาพูดเรื่องนี้

สิ่งที่เธอรู้สึกได้คือความเย็นเยียบที่แล่นผ่านกระดูกสันหลัง จนทำให้ขนหัวลุก

สีหน้าของเธอเปลี่ยนไปเป็นเคร่งขรึม ขณะที่เธอจ้องมองเจฟฟ์ด้วยสายตาเย็นชา

“คุณรู้ได้อย่างไร?”

เจฟฟ์เดินเข้ามาหาเธอ คุกเข่าลง เขาจ้องมองเธอด้วยสายตาสงบนิ่ง แล้วพูดเน้นทีละคำ “แล้วถ้าผมบอกคุณว่า คนที่ตามล่าคุณ และทำให้คุณจมน้ำคือกิดเดียนล่ะ คุณจะเชื่อไหม?”

สีหน้าของเนลล์ซีดเผือดลงทันที ราวกับป่วยหนัก

เจฟฟ์จ้องมองเธออย่างเคร่งขรึม แม้พวกเขาทั้งคู่จะไม่ได้พูดอะไรกันต่อ ทว่าแววตาก็สื่อความหมายได้มากมาย

เนลล์ส่ายหน้าพลางพึมพำพูด “เป็นไปไม่ได้ ไม่ใช่เขา! คุณอย่ามาโกหกฉัน!”

เจฟฟ์หัวเราะขึ้นเบา ๆ ราวกับว่าเขาไม่แปลกใจกับปฏิกิริยาของเธอ