บทที่ 140 เธอแต่งงานแล้ว

หัวใจของเนลล์ละลายในทันที เธอหันไปหาหญิงชราที่มองกลับมาอย่างเอาจริงเอาจัง เธอจะปฏิเสธหญิงชราและเด็กหญิงตัวเล็กคนนี้ได้อย่างไร?

ในที่สุด เนลล์ก็ยกเลิกแผนอาหารค่ำเดิมของเธอและขับรถพาทั้งหญิงชราและเด็กหญิงไปยังร้านอาหารที่เหมาะสำหรับครอบครัวในย่านใจกลางเมือง

นี่คือร้านอาหารที่ได้รับการตกแต่งอย่างอบอุ่น นอกจากนั้นแล้วเนลล์ยังเพิ่งเคยมาเยียนสถานที่นี้เป็นครั้งแรกอีกด้วย

หลายครอบครัวกับเด็ก ๆ ก็มารับประทานอาหารที่นี่เช่นกัน

โต๊ะอาหารถูกจัดวางไว้อีกด้านหนึ่งในขณะที่อีกส่วนหนึ่งของร้านอาหารได้รับการตกแต่งให้เป็นสนามเด็กเล่นขนาดเล็ก

พวกเขาวางรายการที่สั่งในไม่กี่นาที เมื่อเห็นว่าต้องใช้เวลาพอสมควรในการเตรียมอาหาร เนลล์จึงสนับสนุนให้ลิซซี่ไปเล่นกับเด็กคนอื่นๆในสนามเด็กเล่น

อย่างไรก็ตามลิซซี่ส่ายศีรษะของเธอ เธอแสดงความดูถูกและถือตัวเป็นอย่างมากเมื่อหันไปดูเด็กคนอื่นกำลังเล่นด้วยอยู่ไม่ไกล

เนลล์พบว่าเด็กคนนี้มีนิสัยเย็นชาแม้ว่าภายนอกจะดูกระตือรือร้นเสมอ

เธอสงสัยว่าครอบครัวนี้เลี้ยงดูเด็กคนนี้อย่างไร

แม้จะเป็นอย่างนั้น เด็กหญิงตัวเล็กก็ยอมเปิดใจให้กับเธอตั้งแต่ต้น ความรู้สึกแปลก ๆ เกิดขึ้นในหัวใจของเนลล์เมื่อนึกถึงเรื่องนี้

“คุณผู้หญิง คุณสามารถพูดได้ว่าลิซซี่รู้สึกพิเศษกับคุณมากจริง ๆ ปกติแล้วแต่ไม่ให้ความสนใจกับคนแปลกหน้า แม้ว่าจะกลับบ้าน มีไม่มากนักนอกจากคนใกล้ชิดที่สนิทเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่จะสามารถเข้าหาเธอได้แต่คุณกลับชอบคุณทันทีตั้งแต่แรกพบ สิ่งนี้แสดงให้เห็นว่าคุณถูกชะตาต่อกัน” หญิงชราพูดขึ้นช้า ๆ รอยยิ้มบนใบหน้าของเธอไม่เคยจางหายไป

เนลล์ส่งยิ้มกลับ เธอหันไปหาลิซซี่และเล่นผมของเด็กหญิงอย่างอ่อนโยน

“ฉันยอมรับว่าพวกเราแต่ละคนถูกชะตากัน ฉันเอ็นดูเธอมากเช่นกัน”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ลิซซี่หรี่ดวงตาของเธอลงด้วยความดีใจ ดูเหมือนลูกแมวตัวน้อยที่เอาแต่ใจ เนลล์อาจจะผ่านไปพบกับความน่ารักเกิดพิกัดนี้

หญิงชรายิ้มกว้าง

“อ่อ ฉันไม่รู้จักชื่อของคุณเลยหลังจากที่ได้รับความช่วยเหลือจากคุณถึงสองครั้ง!”

“เนลล์ เจนนิงส์ เ-น-ล-ล์”

“โอ้ ช่างเป็นชื่อที่ไพเราะ คุณเจนนิงส์ คุณยังดูสาวอยู่เลย คุณมีแฟนแล้วหรือยัง?” เนลล์ลังเล

“ฉันแต่งงานแล้ว”

“ฮะ?” หญิงชราดูตกใจอย่างจริงจังแต่ก็คลี่ยิ้มออกอย่างรวดเร็วเพื่อกลบเกลื่อนความแปลกใจของเธอ

“เข้าใจได้ ผู้ชายต้องวิ่งตามผู้หญิงที่โดดเด่นเช่นคุณ! ฉันสงสัยว่าใครเป็นผู้ชายที่โชคดีคนนั้นที่เรียกคุณว่าภรรยาของเขา” เนลล์ไม่ได้ตั้งใจจะเปิดเผยข้อมูลของกิดเดียนมากนักดังนั้นเธอจึงพยายามยิ้ม

“เขาเป็นผู้ชายที่ดี บางทีอาจจะดีเกินไปสำหรับฉันด้วยซ้ำ”

“ไม่มีทาง ฉันสามารถบอกได้จากกิริยามารยาทที่สง่างามและลักษณะที่ดีของคุณว่าอาจจะเป็นเขาที่ไม่เหมาะกับคุณ” เนลล์หัวเราะโดยไม่แสดงความคิดเห็นอะไรอีก

อาหารของพวกเขาถูกนำมาเสิร์ฟในเวลาต่อมา โดยปกติเนลล์ชอบความเงียบระหว่างที่รับประทานอาหาร แต่หญิงชราตั้งใจที่จะสนทนาต่อไป เธอไม่มีทางเลือกนอกจากตอบกลับขณะที่รับประทานอาหารพร้อมๆกัน

“มิสเจนนิงส์ สามีของคุณต้องปฏิบัติต่อภรรยาคนสวยของเขาให้ดี! คุณสองคนวางแผนที่จะมีลูกในอนาคตหรือไม่?” เนลล์แทบจะสำลักข้าวที่เธอเพิ่งจะกลืนเข้าไป เธอรีบจิบน้ำสองสามครั้งก่อนจะตอบกลับ

“พวกเรายังไม่ได้วางแผนสำหรับเรื่องนี้”