บทที่ 21 คุณกำลังพยายามเกลี้ยกล่อมใคร

ผู้คนเริ่มกระซิบกัน "คนนั่นใคร? เธอสวยจัง!"

“ฉันไม่รู้ แต่ฉันคิดว่าเธอเป็นแขกรับเชิญจากตระกูลเจนนิงส์!” เนลล์ยังเด็กตอนที่เธอหนีออกจากตระกูลเจนนิงส์เมื่อห้าปีก่อน

ใบหน้าของเธอยังไม่โตเต็มที่และเธอใช้เวลาส่วนใหญ่ในการเรียนหนังสือจึงมีน้อยคนที่เคยเห็นเธอมาก่อน มากจนตอนนี้เธอกลับมาปรากฏตัวอีกครั้งดูเหมือนจะไม่มีใครจำเธอได้

อย่างไรก็ตามแม้ว่าจะไม่มีใครจำเธอได้ แต่เซลีนจำได้

เซลีนถูกกลุ่มคนรายล้อมเมื่อเธอเห็นผู้หญิงคนนั้นเดินเข้ามาจากทางเข้า เธอก็อดไม่ได้ที่จะตะลึงเช่นกันนั่นคือ เนลล์ เจนนิ่งส์ เหรอ?

ในความคิดของเธอ เนลล์มักจะแต่งตัวด้วยชุดที่เป็นทางการหรือชุดลำลองธรรมดา ๆ แม้ว่าเธอจะดูสะอาดและเรียบร้อย แต่ก็ดูเรียบง่ายและน่าเบื่อ หากผู้คนมองเธอในระยะเวลานานพวกเขาจะรู้สึกว่าเธอไม่มีความเป็นผู้หญิง

นอกจากนี้เธอยังไม่ชอบแต่งหน้าและไม่ดูแลผมด้วย ผมยาวสีดำของเธอเรียบตรงและดูเชยเสมอ ชุดนี้ของเธอถือว่าโดดเด่น ถ้าหากเทียบกับกองเสื้อผ้าที่ไว้ใส่ไปทำงานของเธอ อย่างไรก็ตามจะไม่น่าประทับใจในสายตาของหญิงสาวที่ชื่นชอบลงทุนแฟชั่นและการแต่งตัว

อย่างไรก็ตามคนที่ไม่น่าประทับใจอย่างเธอก็ดูน่าทึ่งมากราวกับว่านางฟ้าได้ลงมา เซลีนอดไม่ได้ที่จะกำหมัดแน่น สาว ๆ รอบตัวเธอถามเธออย่างสงสัย

“เซลีน คนนั้นเป็นใคร? เธอสวยมาก เธอเป็นหนึ่งในแขกของคุณหรือเปล่า?”

“เธอเป็นคนดังได้ไหม?”

“ฉันไม่คิดอย่างนั้น ถ้าเธอเป็นคนดังใบหน้าของเธอจะทำให้ความนิยมของเธอระเบิดไปแล้ว ไม่มีทางที่เราจะจำเธอไม่ได้” เสียงข้างหูของเธอเหมือนเข็มทิ่มแทงหัวใจของเซลีนเธอแอบขบฟันและหายใจเข้าลึก ๆ

“พวกเธอจำเขาไม่ได้เหรอ? เธอเป็นพี่สาวของฉันเอง เนลล์!”

"ฮะ?"

“เป็นไปได้ยังไง” ผู้คนโดยรอบล้วนดูประหลาดใจ

เซลีนยิ้มอย่างอ่อนโยน

“ไม่แปลกที่คุณจะจำเธอไม่ได้ พี่ของฉันหน้าตาเปลี่ยนไปมากตั้งแต่ห้าปีที่แล้ว อันที่จริงถ้านี่เป็นครั้งแรกที่ฉันเห็นเธอ ฉันก็ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเป็นพี่ของฉันเหมือนทกัน!” มีคนรู้ทันทีว่าคำพูดของเซลีนมีความนัยแปลก ๆ

“คุณหมายความว่าพี่ของคุณทำศัลยกรรมเหรอ?”

“นั่นเป็นเหตุผลที่ฉันรู้สึกว่าเธอแตกต่างจากเมื่อก่อนมาก เธอเคยดูธรรมดา แต่ตอนนี้เธอสวยมาก!”

“ฮึก! ฉันเดาว่าเรื่องอื้อฉาวเมื่อห้าปีก่อนคงไม่พ้นฝีมือเธอแน่และเธอก็ทำหน้ามาเพราะเธอกลัวว่าจะมีคนโยนไข่เน่าใส่เธอถ้าพวกเขาจำเธอได้สินะ!”

“หึ! เธอคงคิดจะกำลังทำอะไรบางอย่างอยู่?”

เซลีนทำหน้าเหมือนลำบากใจ

“อย่าพูดแบบนั้นเกี่ยวกับพี่ของฉันสิ เหตุการณ์เมื่อห้าปีก่อนไม่ใช่ความผิดของเธอ…”

“เซลีนคุณใจดีเกินไป ถ้าเธอไม่ได้ขโมยงานของคุณตั้งแต่แรกคุณจะพลาดเข้าสถาบันศิลปะ หรือเปล่า?”

“ใช่เธอทำได้ดี เธอไปต่างประเทศเพื่อหลีกหนีจากการสนใจของทุกคนและทุกอย่างก็ดีขึ้น แต่คุณล่ะ? คุณเสียใจกับเรื่องนี้มานานมาก ใครจะต้องรับผิดชอบต่อสิ่งนี้”

“ถ้าคุณถามฉัน ฉันเดาว่าตอนนี้เธอกลับมาเพื่อก่อกวนคุณเซลีน คุณจะต้องระมัดระวัง!" คนกลุ่มนั้นซุบซิบคุยกัน เซลีนห้ามปรามพวกเขาด้วยเสียงต่ำ แต่รอยยิ้มก็ฉายแววในดวงตาของเธอ

อีกด้านหนึ่งเนลล์เดินมาหาซิลเวีย

“ทำไมแกมาสาย?” ฌอร์นขมวดคิ้วด้วยความไม่พอใจ เนลล์เหลือบมองเขาอย่างเย็นชาและพูดว่า